Benignus von Safferling
| Data i miejsce urodzenia |
30 listopada 1824 |
|---|---|
| Data i miejsce śmierci |
4 września 1899 |
| Przebieg służby | |
| Lata służby |
1841-1893 |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | |
| Stanowiska |
Minister wojny |
| Główne wojny i bitwy | |
| Późniejsza praca |
Adiutant generalny |
| Odznaczenia | |
Benignus Ritter von Safferling (ur. 30 listopada 1824 we Freising, zm. 4 września 1899 w Garmisch-Partenkirchen)[1] – bawarski generał piechoty, uczestnik wojny prusko-francuskiej, minister wojny Królestwa Bawarii, adiutant generalny króla Ottona I.
Życiorys
Safferling pochodził z rodziny o tradycjach wojskowych. Jego ojciec służył w pułku Lansjerów, który towarzyszył księciu Ottonowi w Grecji. Młody Benignus towarzyszył ojcu w podróży, a w wieku 17 lat wstąpił do greckiego 5. Pułku Piechoty, gdzie otrzymał stopień kaprala[1]. W 1843 roku siły bawarskie zostały zmuszone do opuszczenia Grecji i wraz z nimi powrócił do Bawarii. Następnie rozpoczął służbę w 2. Bawarskim Pułku Piechoty[2]. W 1844 roku został przeniesiony do 11. Bawarskiego Pułku Piechoty, a w następnym roku otrzymał stopień podporucznika (niem. Leutnant). W trakcie wojny prusko-austriackiej walczył, w stopniu kapitana (niem. Hauptmann), w bitwach pod Dermbach i Kissingen. Po zakończeniu konfliktu Safferling trafił do 8. Batalionu Strzelców, a w 1869 roku został przydzielony do służby w sztabie generalnego kwatermistrza[3]. W 1870 roku, w stopniu majora trafił do sztabu 1. Bawarskiej Dywizji Piechoty[2]. Na tym stanowisku brał udział w wojnie prusko-francuskiej. Uczestniczył w walkach pod Sedanem, a za wykazanie się męstwem w bitwie pod Wörth został odznaczony Orderem Maksymiliana Józefa, co wiązało się z otrzymaniem tytułu szlacheckiego. Po pokoju frankfurckim został bawarskim przedstawicielem w dowództwie niemieckiej armii okupacyjnej we Francji. W 1872 roku wrócił do kraju, gdzie powierzono mu stanowisko oficera szkoleniowego przy 2. Korpusie Armijnym. Dwa lata później awansował na pułkownika (niem. Oberst) i został dowódcą 1. Bawarskiego Pułku Piechoty[4]. Po awansie na generała majora (niem. Generalmajor) w 1880 roku otrzymał pod swoje rozkazy 8. Brygadę Piechoty, stacjonującą w okupowanej twierdzy Metz[5]. W 1886 roku został szefem wojskowego wymiaru sprawiedliwości (niem. Generalauditoriat) oraz został awansowany na stopień generała porucznika (niem. Generalleutnant). Niecały rok później objął stanowisko dowódcy 2. Dywizji Piechoty[6]. W latach 1890-1893 był ministrem wojny Królestwa Bawarii[7]. Pełniąc tę funkcję awansował na generała piechoty (niem. General der Infanterie). W 1893 roku przeszedł w stan spoczynku, pozostając do swojej śmierci w 1899 roku, członkiem bawarskiej Rady Państwa oraz adiutantem generalnym króla Ottona I[8].
Odznaczenia
Odznaczenia gen. von Safferlinga to między innymi[8]:
- Kawaler Orderu Maksymiliana Józefa
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Korony Bawarskiej
- Wielki Komandor Orderu Zasługi Świętego Michała z gwiazdą
- Krzyż Zasługi Orderu Ludwika
- Kawaler Order Zasługi Wojskowej z dekoracją wojenną
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej
- Komandor I klasy Orderu Henryka Lwa z mieczami (Brunszwik)
- Wielka Wstęga Orderu Wschodzącego Słońca (Japonia)
- Kawaler Orderu Korony Żelaznej I klasy (Austro-Węgry)
- Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Prusy)
- Order Królewski Korony II klasy z mieczami (Prusy)
- Krzyż Żelazny II klasy (Prusy)
- Krzyż Wielki Orderu Alberta (Saksonia)
- Komandor Orderu Świętego Olafa (Król. Szwecji i Norwegii)
- Krzyż Wielki Orderu Zasługi Wojskowej (Toskania)
- Krzyż Wielki Orderu Korony Wirtemberskiej (Wirtembergia)
Przypisy
- ↑ a b Bosl 1983 ↓, s. 657.
- ↑ a b Meyers 1891 ↓, s. 824.
- ↑ Staatshandbuch 1870 ↓, s. 205.
- ↑ Staatshandbuch 1875 ↓, s. 225.
- ↑ Staatshandbuch 1886 ↓, s. 322.
- ↑ Staatshandbuch 1888 ↓, s. 344.
- ↑ Staatshandbuch 1891 ↓, s. 349.
- ↑ a b Staatshandbuch 1898 ↓, s. 129.
Bibliografia
- Meyers Konversationslexikon 18. Band, Bibliographischen Instituts, Leipzig und Wien, 1891.
- Karl Bosl, Bosls bayerische Biographie, Friedrich Pustet, 1983.
- Hof- und Staatshandbuch des Königreichs Bayern. 1870, Monachium: Central Schülbucher Verlag, 1870.
- Hof- und Staatshandbuch des Königreichs Bayern. 1875, Monachium: Central Schülbucher Verlag, 1875.
- Hof- und Staatshandbuch des Königreichs Bayern. 1886, Monachium: Central Schülbucher Verlag, 1886.
- Hof- und Staatshandbuch des Königreichs Bayern. 1888, Monachium: Central Schülbucher Verlag, 1888.
- Hof- und Staatshandbuch des Königreichs Bayern. 1891, Monachium: R. Oldenbourg, 1891.
- Hof- und Staatshandbuch des Königreichs Bayern. 1898, Monachium: R. Oldenbourg, 1898.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.