Berkeleyomyces basicola

Berkeleyomyces basicola
Ilustracja
Chlamydospory i endokonidia. Obraz mikroskopowy
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

grzyby

Typ

workowce

Klasa

Sordariomycetes

Rząd

Microascales

Rodzina

Ceratocystidaceae

Rodzaj

Berkeleyomyces

Gatunek

Berkeleyomyces basicola

Nazwa systematyczna
Berkeleyomyces basicola (Berk. & Broome) W.J. Nel, Z.W. de Beer, T.A. Duong & M.J. Wingf.
Pl. Path. 67(4): 877 (2017)
Multimedia w Wikimedia Commons
Chlamydospory

Berkeleyomyces basicola (Berk. & Broome) W.J. Nel, Z.W. de Beer, T.A. Duong & M.J. Wingf. – gatunek grzybów należący do klasy Sordariomycetes[1].

Systematyka i nazewnictwo

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Berkeleyomyces, Ceratocystidaceae, Microascales, Hypocreomycetidae, Sordariomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy zdiagnozowali go w 1850 r. Miles Joseph Berkeley i Christopher Edmund Broome na grochu, nadając mu nazwę Torula basicola[2]. Obecną nazwę nadali mu W.J. Nel, Z.W. de Beer, T.A. Duong i M.J. Wingf. w 2017 r.[1] Synonimy[3]:

  • Chalara elegans Nag Raj & W.B. Kendr 1975
  • Thielavia basicola (Berk. & Broome) Zopf 1876
  • Thielaviopsis basicola (Berk. & Broome) Ferraris 1912
  • Torula basicola Berk. & Broome 1850
  • Trichocladium basicola (Berk. & Broome) J.W. Carmich. 1980

Morfologia

Znana jest tylko jego anamorfa. Dotąd nie udało się zaobserwować teleomorfy, na podstawie badań molekularnych uważa się jednak, że należy ona do rodzaju Ceratocystis[4].

Grzyb mikroskopijny tworzący ciemne kolonie[2]. Jest synanomorfą wytwarzającą dwie różne anamorfy. Najpierw powstaje anamorfa produkująca endogenicznie małe endokonidia, potem anamorfa produkująca większe chlamydospory. Na sztucznych podłożach po 8 dniach hodowli tworzą się zarodniki obydwu typów[5]. Obydwa te typy zarodników nie posiadają przegród. Chlamydospory początkowo są brązowe, potem czarne, mają nieregularny kształt, nieco zaokrąglone końce i powstają na bezbarwnych komórkach. Tworzą krótkie łańcuchy o długości 14–16 μm. Cylindryczne endokonidia powstają wewnątrz konidioforów w łańcuszkach. Mają obcięte końce i rozmiary 6 × 4 μm. Wydobywają się przez wierzchołek konidioforu[2].

W glebie zarodniki mogą przetrwać wiele lat. Aktywują je do rozwoju substancje wytwarzane przez korzenie[6].

Występowanie i siedlisko

Jest szeroko rozprzestrzeniony. Występuje w Ameryce Północnej i Południowej, Europie, Azji, Afryce i Australii[2].

Pasożyt i saprotrof roślin. Atakuje liczne gatunki roślin należące do co najmniej 15 rodzin[4].

Wywołuje chorobę o nazwie czarna zgnilizna korzeni[4]. Wśród roślin ozdobnych są to gatunki należące do rodzajów begonia, starzec, difenbachia, wilczomlecz, kalanchoe, pelargonia, pierwiosnek, poinsecja, szeflera i inne, wśród warzyw marchew zwyczajna, pomidor zwyczajny, cykoria, groch. Występuje także na tytoniu, łubinie i innych[4][5].

Różne kultywary charakteryzują się różną odpornością na czarną zgniliznę. Istnieje kilka mechanizmów tej odporności. U niektórych kultywarów odporność wywołana jest tworzeniem na korzeniach korka. Stanowi on barierę dla patogenu. U niektórych kultywarów mechanizm odporności polega na wytwarzaniu substancji chemicznych uniemożliwiających lub utrudniających inwazję patogenu[2].

Przypisy

  1. ↑ a b c Index Fungorum [online] [dostęp 2021-04-27] (ang.).
  2. ↑ a b c d e Verticillium tricorpus [online], Mycobank [dostęp 2016-12-08].
  3. ↑ Species Fungorum [online] [dostęp 2021-04-27] (ang.).
  4. ↑ a b c d Selim Kryczyński, Zbigniew Weber (red.), Fitopatologia, t. 2. Choroby roślin uprawnych, Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2011, s. 291, 292, ISBN 978-83-09-01077-7.
  5. ↑ a b Joanna Marcinkowska, Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012, s. 241–242, ISBN 978-83-09-01048-7.
  6. ↑ Black Root Rot [online] [dostęp 2016-12-08] (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya