Bernard Giles

Bernard Giles
ilustracja
Data i miejsce urodzenia

9 kwietnia 1953
Titusville

Zawód, zajęcie

Elektryk

Bernard Eugene Giles (ur. 9 kwietnia 1953 w Titusville) – amerykański seryjny morderca, pedofil oraz nekrofil. Jest odpowiedzialny za serię morderstw pięciu kobiet, której dopuścił się na przestrzeni zaledwie dwunastu tygodni w Titusville, na Florydzie w 1973 roku. Odsiaduje wyrok dożywocia w więzieniu o zaostrzonym rygorze w Okeechobee Correctional Institution na Florydzie. Po aresztowaniu został uznany za psychicznie zaburzonego przestępcę seksualnego, a następnie umieszczono go w szpitalu. W 1977 roku został skazany na dożywocie.

Dzieciństwo oraz wczesna młodość

Bernard Giles urodził się 9 kwietnia 1953 roku jako jedno z czworga dzieci w prawidłowo funkcjonującej rodzinie. Giles nie miał kłopotów związanych z patologicznymi wzorcami rodzicielskimi, które jakkolwiek mogłyby wpłynąć na jego zachowanie w stosunku do pojawienia się agresji oraz chęci dokonywania morderstw[1].

Według jego relacji z wywiadu, jako dziecko miał odczuwać niekontrolowane mordercze chęci skupiające na wyrządzaniu krzywdy kobietom. Miał odczuwać „dreszczyk emocji” podczas dokonywanej przez niego przemocy seksualnej. Niezdrowa obsesja pojawiła się u niego w wieku sześciu lat, kiedy podczas gry na podwórku z rówieśniczką, Giles dogonił ją, usiadł na niej okrakiem, a następnie zaczął dusić.

W wieku 16 lat porzucił naukę. W wieku 20 lat, pracując jako elektryk, ożenił się z 18-letnią Leslie. Zaraz po ślubie para zamieszkała na parkingu przyczep w Titusville. Później narodziła się ich córka Heather[2].

Morderstwa

Mapa konturowa Stanów Zjednoczonych, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Titusville”
Lokalizacja Titusville na mapie Stanów Zjednoczonych

Pierwszą ofiarą oprawcy była Nancy Gerry. Niespełna osiemnastoletnia barmanka oraz śpiewaczka w lokalnym barze, szukająca podwózki, zgodziła się na przejazd jego samochodem. Została wywieziona do lasu, gdzie Giles kazał jej wysiąść z samochodu, podprowadził do drzewa i zastrzelił[3]. Giles wszystkie ofiary przewiózł do miejsca gajów drzew pomarańczowych, gdzie mordował je strzałem z broni palnej lub poprzez uduszenie, a następnie wykorzystywał seksualnie[2].

Lp. Ofiara Wiek Data
1. Nancy Gerry 18 26 września 1973
2. Sharon Wilmer 14 5 listopada 1973
3. Krista Melton 14 14 listopada 1973
4. Carolyn Bennett 17 15 listopada 1973
5. Paula Hamric 22 17 listopada 1973

Aresztowanie

Bernard Giles porwał dwie nastolatki i zabrał je tym razem nie do gaju, a do lasu. Kiedy próbował je zastrzelić, pistolet zaciął się, a kobiety wykorzystały okazję i uciekły. Skierowały się na najbliższy komisariat policji i wyjawiły dane porywacza. Został aresztowany i osądzony w 1974. Przyznał się do wszystkich pięciu morderstw, dzięki czemu uniknął kary śmierci. W 1977 wyrok został zmieniony na dożywocie.

Geneza psychologiczna

Giles przyznał, że dreszcz emocji związany z podjęciem decyzji o morderstwach był dla niego czymś nadzwyczajnym.

Kiedy na przesłuchaniu jeden z policjantów prowadzących sprawę zapytał, czy Giles czuje wyrzuty sumienia po zabiciu Nancy Gerry, ten zaprzeczył, nie ukazując skruchy. Pamięta wygląd wszystkich swoich ofiar, ale nie pamięta ich nazwisk. W wywiadzie porównał je do przedmiotów, cytując: „Dlaczego ktoś miałby przyjąć imiona swoich ofiar? Widziałem te kobiety jako przedmioty”. Miał nie zabijać co najmniej trzech kolejnych młodych kobiet, które trzymał na muszce, ponieważ rozmawiały z nim, tym samym "uczłowieczając" się do niego.

Jeśli chodzi o wygląd ofiar, nie miał on dla niego najmniejszego znaczenia. W wyborze kierował się kryterium ich "dostępności".

W 2019 roku Giles udzielił wywiadu Piersowi Morganowi w ramach serialu dokumentalnego o ITV zatytułowanego Confessions Of A Serial Killer With Piers Morgan. Podczas wywiadu prowadzący Piers przedstawił Gilesowi zdjęcie jego dorosłej córki i zapytał go, co poczułby w momencie, gdyby te wszystkie okropne rzeczy, których się dopuścił, zostały wyrządzone jego córce, odpowiedział: Z pewnością by mi się to nie spodobało.[4].

Przypisy

  1. Seryjni mordercy – jaki wpływ na ich „karierę” ma dzieciństwo? [online], Ranking ośrodków terapii, 21 lutego 2019 [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  2. a b Ella Pengelly, Bernard Giles: Story behind the serial killer and the crimes he committed [online], CambridgeshireLive, 8 lutego 2019 [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  3. Piers Morgan: 'Serial killer Bernard Giles seemed harmless when we met... but he had the darkest eyes I've ever seen' [online], The Sun, 4 lutego 2019 [dostęp 2020-10-24] (ang.).
  4. 4 Extremely Disturbing Interviews With Serial Killers [online].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya