Biała Waka
| |||
| |||
| Państwo | |||
|---|---|---|---|
| Okręg | |||
| Burmistrz |
Henryk Baranowicz | ||
| Powierzchnia |
3,64 km² | ||
| Populacja (2005) |
| ||
| • liczba ludności |
1 075 | ||
| Nr kierunkowy |
380 | ||
| Kod pocztowy |
LT-17035 | ||
Położenie na mapie rejonu solecznickiego  | |||
Położenie na mapie Litwy  | |||
 54°27′30″N 25°07′20″E/54,458333 25,122222
| |||
Biała Waka[1] (lit. Baltoji Vokė) – miasto na Litwie, położone nad rzeką Waką, po południowej stronie Gór Ponarskich, 30 km od Solecznik i 11 km od Wilna. Administracyjnie należy do rejonu solecznickiego w okręgu wileńskim, siedziba gminy Biała Waka.
W Białej Wace, większość narodowościową (62%) stanowią Polacy, 19% białowaczan zadeklarowało przynależność do narodowości litewskiej, 12% rosyjskiej, 3% białoruskiej.
Powierzchnia miasta to 3,64 km².
Historia
W czasie II wojny światowej, podczas okupacji hitlerowskiej, znajdował się tutaj obóz pracy dla Żydów, gdzie wydobywano torf. Przywożono tu Żydów z wileńskiego getta[2]. Obóz istniał do lipca 1943 roku[3].
Biała Waka, nazywana początkowo Nowe Żegaryno (Naujoji Žagarinė), powstała w 1950 roku, koło wsi Żegaryno, kiedy w okolicy podjęto eksploatację olbrzymich złóż torfu, obecnie jego wydobycie znacznie zmalało.
Przyroda
Na północ od miasteczka leży płytkie jezioro Popis o powierzchni 210 ha. Występuje tu aż 274 gatunków roślin, kilka gatunków wpisanych jest do litewskiej Czerwonej Księgi (m.in. grzybień biały i kłosówka miękka). Na Jeziorze Popis i stawach białowackich występuje ponad 200 gatunków ptaków, w tym 17 gatunków ptaków drapieżnych.
Jezioro Popis połączone jest kanałem z Mereczanką.
Edukacja i kultura
W mieście działają dwie szkoły średnie (polska im. Elizy Orzeszkowej i litewska Šilo), dom kultury, muzeum. Muzeum ma w swoich zbiorach ponad 1000 eksponatów z XIX i XX wieku.
Związani z miastem
- Anicet Brodawski - wieloletni dyrektor Wileńskiego Agrozootechnikum (obecnie Wileńska Wyższa Szkoła Rolnicza w Białej Wace).
- Aleksander Rymaszewski – zmarły w 1934 w wieku 115 w Białej Wace najstarszy wówczas mieszkaniec Wileńszczyzny, przez wiele lat pracował jako lokaj u książąt Radziwiłłów[4][5][6]
Przypisy
- ↑ Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 2019. ISBN 978-83-254-2578-4.
- ↑ Muzeum Historii Żydów Polskich
- ↑ Arūnas Bubnys, Eksterminacja żydów wileńskich i dzieje getta wileńskiego (1941–1944) [online], 2010, s. 254 [dostęp 2025-07-09].
- ↑ Drobne wiadomości. Zgon 115-letniego starca. „Gazeta Kościerska”. Nr 105, s. 3, 4 września 1934.
- ↑ Z całej polski. Zmarł najstarszy człowiek na Wileńszczyźnie. „Siewca Prawdy”. Nr 37, s. 14, 9 września 1934.
- ↑ Iskierki. Sprawy polskie. „Rycerz Niepokalanej”. Nr 11, s. 344, 1934.
Bibliografia
- Mieczysław Machulak, W stronę Solecznik, wyd. Apla, Krosno 2005 r.
Linki zewnętrzne
- Baltoji Vokė na stronie rejonu solecznickiego
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.