Biełlesrad

Biełlesrad
Data założenia

1988

Typ

instytucja państwowa

Państwo

 Białoruś

Dyrektor

Łarisa Karbanowicz[1]
Witalij Domnenkow[2]

Położenie na mapie Mińska
Mapa konturowa Mińska, po lewej znajduje się punkt z opisem „Biełlesrad”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, w centrum znajduje się punkt z opisem „Biełlesrad”
Ziemia53°52′46,6″N 27°30′34,2″E/53,879611 27,509500
Strona internetowa

Biełlesrad (skrótowa nazwa biał. Беллесрад; pełna nazwa biał. Дзяржаўная ўстанова радыяцыйнага кантролю і радыяцыйнай бяспекі) – białoruska państwowa agencja zajmującej się kontrolą promieniowania i kwestiami bezpieczeństwa radiacyjnego (дзяржаўная ўстанова радыяцыйнага кантролю і радыяцыйнай бяспекі). Została utworzona w 1988 roku przez Ministerstwo Leśnictwa Republiki Białorusi[3]. Obecnie instytucja ta nosi nazwę Biełlesozaszczita.

Historia

Lasy pokrywają około 40% powierzchni Białorusi[4]. Po katastrofie w Czarnobylu w kwietniu 1986 roku zostało skażonych około 21% ich powierzchni[4]. Dlatego zorganizowano sieć oddziałów kontroli promieniowania we wszystkich przedsiębiorstwach Republiki[3]. Bezpośredni zarząd nad nimi objęła założona w grudniu 1988[5] agencja Biełlesrad[3]. Głównym jej zadaniem było zarządzanie usługą kontroli promieniowania w podlegających Ministerstwu Leśnictwa 50 przedsiębiorstwach[3]. W ich obrębie utworzono punkty kontroli promieniowania, ponieważ lasy miały zróżnicowany poziom skażenia radioaktywnego[3]. Bez zgody ekspertów z punktu kontrolnego, że można prowadzić wycinkę lasu, bo promieniowanie nie przekracza normy, nie była ona możliwa[3].

W 2016 roku zmieniono nazwę na Państwową Agencję Ochrony i Monitorowania Lasu Biełlesozaszczita (Государственное учреждение по защите и мониторингу леса БелЛесоЗащита). Siedziba instytucji jest Mińsk (Минский р-н, аг. Ждановичи ул. Парковая 26а)[6].

Współpraca

W 2006 Biełlesrad opracował katalog skażenia terenów Białorusi i Rosji. W 2009, z udziałem Wszechrosyjskiego Naukowo-Badawczego Instytutu Leśnictwa i Mechanizacji Gospodarki Leśnej (ВНИИЛМ) oraz Biełlesradu, powstał „Atlas obecnych i prognozowanych skutków wybuchu w elektrowni atomowej w Czarnobylu na dotkniętych obszarach Białorusi i Rosji” (Атлас современных и прогнозных аспектов последствий аварии на Чернобыльской АЭС на пострадавших территориях России и Беларуси), który w części poświęconej lasom przedstawia dane na temat zawartości izotopów promieniotwórczych w zasobach leśnych[7].

Zadania

Biełlesrad i jednostki służby radiacyjnej Ministerstwa Leśnictwa posiadały licencję na przeprowadzanie kontroli skażenia radioaktywnego akredytowaną zgodnie z międzynarodowymi wymaganiami ISO 9000.

Zadania:

  • badanie i monitorowanie napromieniowania lasów oraz terenów wyrębu
  • kontrola radioaktywności drewna i produktów drzewnych, paliwa drzewnego (odpady z wyrębu, odpady z tarcicy), produktów leśnych w branży spożywczej, surowców rolne i paszy, preparatów zielnych[8]
  • kontrola promieniowania w miejscach pracy[9]
  • kontrola indywidualnych dawek pracowników leśnych
  • opracowanie dokumentów regulacyjnych (zasady i przepisy, kodeks bhp, metodologia, procedura kontroli promieniowania)[10]
  • opracowanie materiałów informacyjnych na temat sytuacji radiacyjnej w lasach: przygotowanie map skażenia promieniotwórczego dla leśnictwa, materiałów takich jak ulotki, plakaty, broszury[11]
  • wyniki badania radiologicznego są oficjalnymi dokumentami: wyciągi z wyników kontroli promieniowania, ankiety poziomu promieniowania, protokoły z badań. Udzielanie pomocy w wykonaniu paszportów i pieczęci bezpieczeństwa radiacyjnego realizowanej produkcji.
  • ochrona zasobów leśnych przed szkodnikami i chorobami i niekorzystnymi czynnikami środowiskowymi[12]

Przypisy

  1. "Беллесрад" создал единый каталог загрязненных радионуклидами территорий Белоруссии и России [online], ИА REGNUM [dostęp 2018-03-25] (ros.).
  2. Каталог организаций Республики Беларусь, выполняющих научные исследования и разработки Минск 2013 [dostęp 2018-03-25]
  3. a b c d e f Krott M. Policies for Sustainable Forestry in Belarus, Russia, and Ukraine Leiden 2000 s. 58 [dostęp 2018-03-25]
  4. a b Контроль радиоактивного загрязнения в лесах Беларуси [online], www.interfax.by [dostęp 2018-03-25] (ros.).
  5. Региональный учебно-практический семинар специалистов службы радиационного контроля Минлесхоза Беларуси состоялся на базе Воложинского опытного лесхоза [online], www.wood.ru [dostęp 2018-03-25] [zarchiwizowane z adresu 2018-03-25].
  6. Перечень услуг - БелЛесоЗащита [online], bellesozaschita.by [dostęp 2018-03-25] (ang.).
  7. Лес помнит ЧАЭС. В России накоплен уникальный научный и практический опыт реабилитации загрязненных лесов. ФБУ ВНИИЛМ. [dostęp 2018-03-25]
  8. Радиационный контроль - БелЛесоЗащита [online], bellesozaschita.by [dostęp 2018-03-25] (ang.).
  9. Радиационный контроль объектов и рабочих мест - БелЛесоЗащита [online], bellesozaschita.by [dostęp 2018-03-25] (ang.).
  10. Разработка нормативных документов - БелЛесоЗащита [online], bellesozaschita.by [dostęp 2018-03-25] (ang.).
  11. Схема - БелЛесоЗащита [online], bellesozaschita.by [dostęp 2018-03-25] (ang.).
  12. Деятельность Учреждения "Беллесозащита" - БелЛесоЗащита [online], bellesozaschita.by [dostęp 2018-03-25] (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya