Billy Cobham
 Billy Cobham (2005) | |
| Imię i nazwisko |
William C. Cobham |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Instrumenty | |
| Gatunki | |
| Zawód | |
| Powiązania | |
| Strona internetowa | |
Billy Cobham, właśc. William C. Cobham (ur. 16 maja 1944 w Panamie[1][2]) – amerykański perkusista jazzowy, kompozytor i lider zespołu. Zdobył rozgłos na przełomie lat 60. i 70., gdy nawiązał współpracę z trębaczem jazzowym Milesem Davisem, a zwłaszcza z występów w The Mahavishnu Orchestra. Wywarł wpływ na wielu muzyków młodszej generacji.
Według Steve'a Hueya, recenzenta AllMusic, Billy Cobham jest ogólnie uznawany za największego perkusistę rocka i jazzu wszech czasów: "Wybuchowa technika Billy'ego Cobhama, powszechnie uznawanego za największego perkusistę fusion, napędzała niektóre z najważniejszych nagrań tego gatunku - w tym przełomowe dokonania Milesa Davisa i The Mahavishnu Orchestra - zanim Cobham sam stał się znakomitym liderem zespołu Spectrum. W swoim najlepszym wydaniu Cobham wykorzystał swoją niesamowitą zręczność w piorunujących, wysokooktanowych hybrydach złożoności jazzu i agresji rock & rolla." Billy Cobham został wprowadzony do Galerii Sław Nowoczesnej Perkusji w 1987 roku (Modern Drummer Hall of Fame) i Galerii Sław Klasycznej Perkusji w 2013 roku (Classic Drummer Hall of Fame). Wpływ Cobhama sięga daleko poza jazz: współcześni twórcy muzyki progresywnej, tacy jak Bill Bruford z King Crimson, uważnie słuchali tego, co zamierzał. Młodsi perkusiści, tacy jak Danny Carey, nauczyli się od niego warsztatu wykonawczego i techniki, a Prince grał na koncertach wersję „Stratus” Cobhama. Być może nie ma większego fana Cobhama niż Phil Collins, który grając jeszcze w Genesis określił płytę The Inner Mounting Flame Mahavishnu Orchestra jako mającą kluczowy wpływ na jego styl. „Billy Cobham grał na tej płycie na jednej z najlepszych perkusji, jakie kiedykolwiek słyszałem” - powiedział Phil Collins.
Życiorys
Urodził się wprawdzie w Panamie, ale już we wczesnym dzieciństwie jego rodzina przeniosła się do Nowego Jorku. Tam Billy Cobham rozpoczął naukę w High School of Music and Art, którą ukończył w 1962.
Następnie grał w zespole wojskowym armii USA (1965 do 1968). Po rozwiązaniu zespołu współpracował z takimi muzykami jak: Horace Silver, saksofonista Stanley Turrentine, organistka Shirley Scott czy gitarzysta George Benson.
Początek lat 70. to zainteresowanie się Billy Cobhama muzyką fusion i współpraca z takimi muzykami jak: zespół Brecker Brothers, gitarzysta John Abercrombie i z Milesem Davisem. Wziął m.in. udział w nagraniu płyt Davisa: Bitches Brew, Live-Evil, A Tribute to Jack Johnson, Big Fun, Get Up with It. Billy Cobham zrewolucjonizował sposób gry na perkusji i hi-hacie.
Następnie artysta nawiązał współpracę z gitarzystą Johnem McLaughlinem (album My Goal's Beyond) po czym, w 1971, założył razem z nim zespół The Mahavishnu Orchestra, który miał się stać jednym z symboli muzyki fusion. Z tym legendarnym zespołem Billy Cobham nagrał dwie pierwsze płyty studyjne The Inner Mounting Flame i Birds of Fire, album live Between Nothingness & Eternity, oraz album studyjny z 1973 roku The Lost Trident Sessions, wydany w 1999 roku.
W maju 1973, ciągle jako członek The Mahavishnu Orchestra, Cobham nagrał swój pierwszy album solowy, zatytułowany Spectrum, uznany po latach za jeden z najlepszych albumów epoki w kategorii fusion; w nagraniu albumu wzięli udział m.in. Jan Hammer z The Mahavishnu Orchestra oraz gitarzysta Tommy Bolin, który kilka lat później został członkiem zespołu Deep Purple. Tuż przed ostatnim tournée The Mahavishnu Orchestra, pod koniec 1973, Cobham wziął udział w nagraniu wspólnej płyty Carlosa Santany i Johna McLaughlina, zatytułowanej Love Devotion Surrender; wziął też udział w tournée promującym płytę.
W 1980 współpracował z Jackiem Bruce w zespole Jack Bruce & Friends a w 1994 wziął udział w przedsięwzięciu Stanley Clarke, Larry Carlton, Billy Cobham, Najee and Deron Johnson LIVE AT THE GREEK w Greek Theatre w Los Angeles.
Początek XXI wieku przyniósł szereg albumów sygnowanych nazwiskiem Billy Cobhama, m.in. w 2006 Drum 'N' Voice 2 – powrót do źródeł muzyki fusion z lat 70. ub. stulecia, z udziałem takich muzyków jak m.in.: Jan Hammer, Buddy Miles, John Patitucci, Jeff Berlin, Dominic Miller, Mike Lindup, Airto Moreira czy Brian Auger.
Dyskografia
Albumy solowe
- 1973 - Spectrum
- 1974 - Crosswinds
- 1974 - Total Eclipse
- 1974 - Shabazz
- 1975 - A Funky Thide Of Sings
- 1976 - Life & Times
- 1976 - The Billy Cobham-George Duke Band: "Live" On Tour In Europe
- 1977 - Magic
- 1978 - Alivemutherforya
- 1978 - Inner Conflicts
- 1978 - Simplicity of Expression: Depth of Thought
- 1979 - B.C.
- 1980 - Live: Flight Time
- 1981 - Stratus
- 1982 - Observations & Reflections
- 1982 - Observatory
- 1982 - Smokin’
- 1985 - Warning
- 1985 - Consortium
- 1986 - Power Play
- 1987 - Best Of
- 1987 - Picture This
- 1989 - Incoming
- 1990 - No Filters
- 1991 - By Design
- 1993 - The Traveler
- 1996 - Nordic
- 1996 - Paradox
- 1998 - Paradox, The First Second
- 1998 - Mississippi Nights Live
- 1999 - Focused
- 1999 - Ensemble New Hope Street
- 1999 - Nordic: Off Color
- 2001 - North By NorthWest
- 2002 - Drum and Voice
- 2002 - Art Of Three
- 2002 - Many Years B.C.
- 2003 - The Art Of Five
- 2006 - Drum'n'voice 2
Albumy nagrane z innymi muzykami (wybór)
z Milesem Davisem
- 1970 - Bitches Brew
- 1970 - Live-Evil
- 1970 - A Tribute to Jack Johnson
- 1972 - On the Corner
- 1974 - Get Up With It
- 1979 - Circle in the Round
- 1980 - Directions
z Mahavishnu Orchestra
- 1971 - The Inner Mounting Flame
- 1973 - Birds of Fire
- 1973 - Between Nothingness and Eternity
- 1973 - The Best of Mahavishnu Orchestra (kompilacja nagrań wydana w 1980 r.)
- 1973 - The Trident Sessions (nagranie opublikowane w 1999 r.)
- 1973 - Unreleased Tracks from Between Nothingness & Eternity (nagranie opublikowane w 2011 r.)
- 1984 - Mahavishnu
z Johnem McLaughlinem
- 1971 - My Goals Beyond
- 1978 - Electric Guitarist
z duetem Santana/McLaughlin
- 1973 - Love Devotion Surrender
- 1980 - Live at the Public Theater
- 1989 - Passion: Music for The Last Temptation of Christ
Przypisy
- ↑ Billy Cobham. www.drummerworld.com. [dostęp 2010-03-27]. (ang.).
- ↑ Billy Cobham na stronie allmusic.com. allmusic.com. [dostęp 2011-06-03]. (ang.).
Bibliografia
Linki zewnętrzne
- Biografia muzyka w allmusic (ang.)
- Strona muzyka na Drummerworld (ang.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.