Binio

Binion galijskiego uzurpatora Postuma z 268 r. (7,4 g)

Binio, binion – określenie złotej monety z czasów cesarstwa rzymskiego oznaczające nominał wartości 2 aureusów (aurei).

Binion, czyli dwuaureus miał wprowadzić cesarz Karakalla[1] jako odpowiednik srebrnego dwudenara (antoniniana). Podobnie jak tamten, z wyglądu był łatwo rozpoznawalny dzięki koronie promienistej (corona radiata) na głowie cesarza i popiersiu cesarzowej na półksiężycu. Wskutek denominacji był cięższy od aureusa tylko o ok. 2 gramy jako „denar złoty” zmniejszony do wagi 1/50 rzymskiego funta. Podobno funkcjonował jeszcze tylko za Heliogabala (218-222), lecz wiadomo, że sporadycznie emitowano go i później.

W numizmatyce może być zaliczany do kategorii tzw. multiplów (wielokrotności), z których znane są np. kwiniony (quinio) – aureusy pięciokrotne, czy kwaterniony (aureusy poczwórne o wadze ok. 30 g) albo ich podwojenia – oktoniony (ośmiokrotne)[2]. Multipla pojawiają się już we wczesnym cesarstwie (za Augusta), lecz częstsze stają się dopiero w III stuleciu. Różne ich wagomiary emitowano zwłaszcza w IV wieku jako wielokrotność złotego solida. Zdaniem A. Burschego wytwarzano je nie przez bicie stemplem, jak pospolite monety, lecz przy użyciu prasy[3], której zastosowanie w mennictwie odnoszono dopiero do XVI wieku.

Zwykle nie spełniały one roli środków płatniczych, ale monet okolicznościowych o charakterze pamiątkowym bądź nagradzającym (tzw. donatywy). Multiplum będące znaczną wielokrotnością (5–20-krotną) z reguły zaliczane jest do medalionów – choć niesłusznie, gdyż medalion zasadniczo różni się od niego brakiem inskrypcji (legendy) w otoku.

Przypisy

  1. ↑ Remo Capelli: Manuale di numismatica. Milano: U. Mursia, 1962, s. 62, 60.
  2. ↑ Björn Ralph Kankelfitz: Römische Münzen von Pompejus bis Romulus. Augsburg: Battenberg, 1996, s. 21.
  3. ↑ Aleksander Bursche: Złote medaliony rzymskie w Barbaricum. Symbolika prestiżu i władzy społeczeństw barbarzyńskich u schyłku starożytności. Warszawa: Instytut Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego, 1998, s. 193.

Literatura

  • X. Calicó: The Roman aurei. Catalogue. Barcelona 2003
  • G. Depeyrot: Les monnaies d'or de Diocletien à Constantin I. Wetteren 1995
  • G. Depeyrot: Les monnaies d'or de Constantin II à Zénon. Wetteren 1996

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya