Bitwa pod Dimbos
| Wojny Bizancjum z Osmanami | |||
 Przedstawienie Osmana I trzymającego pergamin | |||
| Czas | |||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Wynik |
Zwycięstwo Osmanów | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
| Straty | |||
| |||
Bitwa pod Dimbos miała miejsce w roku 1303 pomiędzy siłami bizantyjskimi a Osmanami.
Po bitwie na równinie Bafeus w roku 1302 wojska tureckie z rejonów Anatolii nasiliły ataki łupieżcze na pobliskie tereny bizantyjskie.
Cesarz bizantyjski Andronik II Paleolog podjął wówczas próby nawiązania sojuszu z mongolskimi Ilchanidami skierowanego przeciwko osmańskiemu zagrożeniu. Gdy to się nie powiodło rozpoczął przygotowania do obrony granicy siłami własnej armii.
O bitwie wspominają późniejsze przekazy źródłowe oraz legendy. Według Theodorosa Spandounesa, Dimbos (Dinboz – nazwa wywodzi się od słów din bozmak – zmiana wiary) było pierwszym miastem bizantyjskim, które wpadło w ręce Osmanów. Kronikarz Aşıkpaşazade zebrał informacje na temat bitwy pod Koyunhisar (Bafeus) z innych kronik umiejscawiając to wydarzenie w pobliżu miasta Dimbos.
Siły bizantyjskie w Anatolii skupione były w garnizonach kilku miast m.in. Adranos (obecnie Orhaneli), Bidnos, Kestel (obecnie Erdoğan) oraz Kete (obecnie Ürünlü).
Wiosną 1303 r. armia bizantyjska pomaszerowała w kierunku Yenişehir, jednego z najważniejszych miast osmańskich położonym na północny wschód od Bursy. Po drodze w rejonie miasta Dinbos doszło do bitwy z Osmanami. W wyniku starcia Osman I zwyciężył wojsko bizantyjskie a obie strony poniosły znaczne straty. Po stronie tureckiej zginął m.in. bratanek Osmana Aydoğdu, natomiast po stronie bizantyjskiej dowódcy garnizonów Kestel i Dinbos. Z pola bitwy udało się zbiec dowódcy garnizonu Kete, który szukał schronienia w twierdzy Lopardion (obecnie Ulubat). Podczas ucieczki został on jednak pojmany przez Osmanów i z rozkazu Osmana stracony pod murami Kete, co zmusiło obrońców miasta do kapitulacji.
Bibliografia
- Donald Nicol, Theodore Spandounes: On the origin of the Ottoman emperors. Cambridge University Press 1997, s. 10.
- Colin Imber, The Legend of Osman Gazi [w:] Elizabeth A. Zachariadou (red.), The Ottoman Emirate (1300–1389). Halcyon Days in Crete, A Symposium Held in Rethymnon. 1994, ISBN 960-7309-58-8, s. 72.
- Halil İnalcık, The Struggle Between Osman Gazi and The Byzantines For Nicaea, Isıl Akbaygil, Halil İnalcık, Oktay Aslanapa (red.), İznik: Throughout History, Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları, ISBN 975-458-431-1, 2003, s. 61–62, 70.
- Halil İnalcık: Kuruluş Dönemi Osmanlı Sultanları, Türk Diyanet Vakfı, İstanbul, 2010, ISBN 978-605-55-8606-5, s. 36–38.
- Studies in Ottoman history in honour of Professor V.L. Ménage, Isis Press 1994, s. 205.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.