Bitwa pod Entrames

Bitwa pod Entrames
Wojny wandejskie
ilustracja
Czas

27 października 1793

Miejsce

Entrames niedaleko Majenny

Terytorium

Francja

Przyczyna

Dążenia do restauracji monarchii

Wynik

Zwycięstwo Rojalistów

Strony konfliktu
Rojaliści Rewolucjoniści
Dowódcy
Markiz Henri de la Rochejacquelin Generał François Joseph Westermann
Siły
31 000 25 000,
19 dział
Straty
2100 4 000,
19 dział
Położenie na mapie Francji
Mapa konturowa Francji, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
47°59′48″N 0°42′45″W/47,996667 -0,712500
Dowódcą rojalistów był zaledwie 21-letni markiz Henri de Rochejacquelin

Bitwa pod Entrames – starcie zbrojne, które miało miejsce 27 października 1793. Była to bitwa powstańców wandejskich, szuanerii i Wielkiej Armii Katolickiej i Królewskiej z ich rewolucyjnym wrogiem.

Przed bitwą

Armia powstańców Wandejskich, po porażce pod Virée de Galerne pod zaledwie 21-letnim markizem de Rochejacquelin, pragnąc odzyskać inicjatywę, rozpoczęła marsz na Paryż przez Laval i le Mans.

Obie armie spotkały się niedaleko Laval i Artain. Oddziały były tak blisko siebie, że jak mówią zapiski "niektórzy żołnierze mogli spojrzeć sobie w oczy".

Bitwa

Republikanie szli powoli, co jakiś czas strzelając. Rojaliści puścili do przodu kawalerzystów, a na skrzydłach strzelała piechota. Równocześnie wydzielony oddział konny zrobił koło i zaatakował działa rewolucjonistów, wycinając ich obsługę w pień. Widząc to Westermann rzucił swoją konnicę na buszujących na swoich tyłach rojalistów. Wykorzystała to królewska piechota, która strzelała do uciekających w popłochu rekrutów wroga, prąc do przodu, by dowódca wroga nie zdążył przerzucić reszty piechoty do ustawienia czworoboku. Część rewolucjonistów ustawiła czworobok mimo rozkazu odwrotu wydanego przez Westermanna, który wiedział, że jeśli konnica wroga wedrze się do czworoboku, będzie zgubiony, a rojaliści nie darują mu jego zbrodni. Czworobok zdążył już zadać niemałe straty siłom młodego markiza de Rochejacquelin, kiedy kawaleria z jednej strony i piechota z drugiej wzięły go w kleszcze. Rojaliści wygrali bitwę.

Rojaliści zdobyli amunicję i działa, do niewoli dostało się 400 wrogów, z których 340 zostało zabitych po sądach wojennych. Rojaliści mogli kontynuować marsz, jednak rewolucjoniści chcieli pokrzyżować szyki wandejczykom i szuanom i już 5 dni później doszło do bitwy pod Fougères, gdzie młody dowódca rojalistów stanął przeciw generałowi Brière.

Bibliografia

  • Smith, D., The Greenhill Napoleonic Wars Data Book. Greenhill Books, 1998.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya