Bitwa pod Koszycami
| Wojna o sukcesję węgierską | |||
| Czas |
luty 1491 | ||
|---|---|---|---|
| Miejsce | |||
| Terytorium | |||
| Przyczyna |
wyprawa Jana I Olbrachta po koronę węgierską | ||
| Wynik |
wygrana Władysława II Jagiellończyka | ||
| Strony konfliktu | |||
| |||
| Dowódcy | |||
| |||
| Siły | |||
| |||
Położenie na mapie Słowacji | |||
Bitwa pod Koszycami – bitwa stoczona w lutym 1491 roku pod Koszycami pomiędzy wojskami króla Czech i Węgier, Władysława II Jagiellończyka a siłami królewicza Jana Olbrachta w ramach wojny o sukcesję węgierską.
W 1490 królewicz polski Jan Olbracht wyprawił się na Węgry w celu przejęcia tronu Węgier, na który został samowolnie wybrany przez część szlachty węgierskiej dnia 7 czerwca 1490 na sejmie elekcyjnym na polu Rákos[1]. Starł się ze swoim bratem królem czeskim Władysławem II Jagiellończykiem. Olbracht bezskutecznie oblegał Koszyce[2]. 7 lutego w pobliżu Koszyc doszło do starcia podjazdów obu stron. Dnia 9 lutego piechota czeska i węgierska rozpoczęła szturm na obóz polski. W tym momencie obrońcy Koszyc dokonali wypadu poza mury miejskie i niespodziewanym atakiem opanowali drewniane wieże i wszystkie polskie działa. Polacy nie ulegli jednak panice i Olbracht sprawnie wycofał z obozu wojsko w porządku bojowym. Rozstawił je w niewielkiej odległości i nierozbity nadal zagrażał armii Władysława. Przez kilka dni obie strony tkwiły w śniegu naprzeciwko siebie w pełnej gotowości bojowej. Dokuczał silny mróz, brakowało żywności i wody. W takich warunkach żołnierzom i ich dowódcom przeszła ochota do walki[3].
20 lutego 1491 roku podpisano traktat pokojowy w Koszycach. Przyznawał on Olbrachtowi w ramach odstąpienia od walk o koronę węgierską część ziem śląskich. Królewicz oddać miał wszystkie obsadzone dotychczas przez swoje załogi zamki i miasta na Słowacji, a Władysław przekazał księstwo głogowskie Olbrachtowi zaraz po podpisaniu pokoju[4].
Przypisy
- ↑ Baczkowski 2014 ↓, s. 65.
- ↑ Sroka 2000 ↓, s. 114–115.
- ↑ Marek Plewczyński: Wojny Jagiellonów z wschodnimi i południowymi sąsiadami Królestwa Polskiego w XV wieku. Oświęcim: Napoleon V, 2014, s. 158-162. ISBN 978-83-7889-166-6.
- ↑ Baczkowski 2014 ↓, s. 126–127.
Bibliografia
- Krzysztof Baczkowski: Habsburgowie i Jagiellonowie w walce o Węgry w latach 1490-1492. Oświęcim: Napoleon V, 2014. ISBN 978-83-7889-131-4.
- Stanisław A. Sroka: Historia Węgier do 1526 roku w zarysie. Homini, 2000. ISBN 83-87933-75-9.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.