Blue Moon

Ten artykuł dotyczy piosenki Boba Dylana. Zobacz też: Blue Moon (singel Becka).

Blue Moon – piosenka zaaranżowana przez Boba Dylana, nagrana przez niego na sesji w maju 1969 i wydana na albumie Self Portrait w czerwcu 1970.

Utwór ten został nagrany na trzeciej sesji do albumu, 3 maja 1969. Innymi piosenkami pochodzącymi z tej sesji były: "Take a Message to Mary" oraz odrzuty: "Ring of Fire" i "Folsom Prison Blues". "Blue Moon" wyjątkowo nie znalazła się na sesjach overdubbingowych (od 8 do 14, w marcu i kwietniu 1970)^[1].

Piosenka została skomponowana przez Richarda Rodgersa ze słowami Lorenza Harta w 1933. Miała wtedy inne słowa i nosiła tytuł "Make Me a Film Star". Miała być ona śpiewana przez Jean Harlow w filmie Hollywood Party (1934), ale projekt nie doczekał się realizacji. Hart zmienił tekst piosenki oraz tytuł na "The Bad in Every Man"; była ona przygotowana dla Shirley Ross do filmu Manhattan Melodrama (1934). Hart wkrótce zmienił tekst i tytuł po raz trzeci – tym razem na "Blue Moon". Piosenka ta stała się jedynym przebojem pary Rodgers/Hart, niezwiązanym z żadnym filmem czy sceną.

W biograficznym filmie od Rodgersie i Hartcie Words and Music (1948) piosenkę zaśpiewał Mel Tormé. W maju 1952 swoją wersję piosenki nagrała Billie Holiday. W lipcu 1954 cover utworu nagrał Elvis Presley, a jego wersja dotarła do 55. miejsca na liście przebojów Top 100 magazynu Billboard. Krótka instrumentalna wersja utworu pojawiła się w filmie Miłość w Las Vegas z Presleyem i Ann-Margret.

Piosenka pojawiła się także na ścieżce dźwiękowej filmów: W cyrku (At the Circus, 1939), Grease (1978) i An American Werewolf in London (1981)^[2].

Określenie "blue moon" oznaczało "bardzo długi czas". W miarę zapominania oryginalnego znaczenia pojawiło się popularne znaczenie terminu jako druga pełnia w miesiącu kalendarzowym. Zwykle jest 12 pełni, po jednej każdego miesiąca. Jednak są lata, kiedy dochodzi do 13 pełni w roku. I ta 13 pełnia zaczęła być nazywana "blue". Jednak w majowym numerze czasopisma Sky and Telescope z 1999 dokonano korekty tego określenia. Okazuje się, że "blue moon" jest trzecią pełnią okresu, w którym pojawiają się cztery pełnie (gdy w ciągu 12 miesięcy występuje 13 pełni)^[3].

Dylan z piosenką – i to w wersji Presleya – zetknął się bardzo wcześnie, bo jeszcze w latach 50 XX w. Jest jedną z czterech zachowanych piosenek nagranych na magnetofonie, gdy jeszcze jako nastolatek praktykował muzykę ze swoim przyjacielem Johnem Bucklenem. To wykonanie pojawiło się nawet na muzycznym i socjo-kulturalnym dokumencie filmowym o autostradzie 61 (Highway 61), zrealizowanym przez BBC.

Wersja Dylana na albumie ukazuje go jako imitatora Elvisa Preseya. Dylan nigdy nie wykonał piosenki na koncercie.

Sesja 3

• Bob Dylan – gitara, harmonijka, wokal, pianino
• Norman Blake – gitara
• Fred Carter, Jr. – gitara
• Pete Drake – Elektryczna gitara hawajska
• Bob Moore – gitara basowa
• Bill Pursell – pianino
• Kenneth Buttrey – perkusja

• Patryk Mroczko – Najlepsze interpretacje klasycznych utworów w nowoczesnych wersjach (2011)
• Django Reinhardt – All Star Session (2001); The Very Best of 1934–1939 (2006); With His American Friends; The Classic Early Recordings in Chronological Order (DR nagrał "Blue Moon" już w latach 30.)
• Dizzy Gillespie i Roy Eldridge – Roy and Diz (1954)
• Clifford Brown – Brownie: The Complete AmArcy Recordings (1954)
• Elvis Presley – Elvis Presley (1956)
• Ella Fitzgerald – Sings the Rodgers and Hart Songbook (1956)
• The Supremes –The Supremes Sing Rodgers & Hart (1967)
• Sha Na Na – Sha Na Na (1971)
• Tony Bennett - Sings 10 Rodgers and Hart Songs (1973); Try to Remeber (CD 2); The Complete Improv Recordings
• Cybill Shepherd i Bruce Willis – w serialu TV Moonlighting
• Stéphane Grappelli – Vintage 1981 (1981)
• Sam Cooke – jedna z trzech wersji zaśpiewanych w filmie An American Werewolf in London (1982)
• The Marcels – trzecia wersja z filmu An American Werewolf in London (1982)
• Vazelina Bilopphøggers – Blå lys (1983)
• Cowboy Junkies – The Trinity Session (1988)
• Dizzy Gillespie - Blue Moon (1991); The Dizzy Gillespie Story/In Paris (2001)
• Daniel Ash – Coming Down (1991)
• Ivan Lins – Ivan Lins 20 anos (1991)
• Louis Armstrong – Mack the Knife (1990); "On the Road" (1992)
• Frank Sinatra – Concepts (1992)
• Tommy Emmanuel – Initiation (1995)
• Da Vinci's Notebook – Bendy's Law (1997)
• Course of Empire – Telepathic Last Words (1998)
• Komety – Komety (2002)
• Samantha Mumba – Woman (2002)
• Rod Stewart z Erikiem Claptonem – Stardust: The Great American Songbook Volume III (2004)
• Ann Hampton Callaway – Blues in the Night (2006)

Piosenkę wykonywali także

• Billy Eckstine
• Diane Shaw
• Belle Baker
• Connee Boswell
• Elkie Brooks
• Ondřej Havelka
• Chris Isaak
• Frankie Laine & Michel Legrand
• Julie London
• Helmut Lotti
• Dean Martin
• Vaughn Monroe
• Orange and Lemons
• Lee Perry's Upsetters
• Amália Rodrigues
• Charlie and his Orchestra
• The GoldTones
• Atlas Sound
• Jo Stafford
• Eri Chiemi
• Supra for Man City and Ricky Hatton
• Pedro Vargas
• The Ventures
• Gene Summers
• César Camargo Mariano
• Mark Isham (śpiewała Tanita Tikaram)
• MxPx
• Showaddywaddy

• Paul Williams. Bob Dylan. Performing Artist 1960-1973. The Early Years. Omnibus Press. Nowy Jork, 2004 ISBN 1-84449-095-5
• Clinton Heylin: Bob Dylan. The Recording Sessions 1960-1994. Nowy Jork: St. Martin Press, 1995. ISBN 0-312-13439-8. OCLC 32746653.
• Oliver Trager: Keys to the Rain. The Definitive Bob Dylan Encyclopedia. Nowy Jork: Billboard Books, 2004. ISBN 0-8230-7974-0. OCLC 56751184.

• Tekst piosenki
• Akordy