Bob Newhart

Bob Newhart

Bob Newhart (2002)
Imię i nazwisko	George Robert Newhart
Data i miejsce urodzenia	5 września 1929 Oak Park
Data i miejsce śmierci	18 lipca 2024 Los Angeles
Zawód	aktor, komik
Współmałżonek	Virginia Quinn (1963–2023; jej śmierć)
Lata aktywności	1958–2020
Multimedia w Wikimedia Commons

Bob Newhart, właśc. George Robert Newhart (ur. 5 września 1929 w Oak Park, zm. 18 lipca 2024 w Los Angeles^[1]) – amerykański komik i aktor. Laureat Złotego Globu, nagrody Emmy i trzech nagród Grammy. Otrzymał sześciokrotnie nominację do nagrody Złotego Globu i pięciokrotnie do nagrody Emmy.

6 stycznia 1999 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 6381 Hollywood Boulevard^[2][3].

Urodził się w Oak Park w Illinois jako syn Julii Pauline (z domu Burns), pielęgniarki, i George’a Davida Newharta^[4], współwłaściciela firmy dostarczającej instalacje wodno-kanalizacyjne. Jego matka była pochodzenia irlandzkiego, a ojciec niemieckiego i irlandzkiego^[5]. Używał drugiego imienia „Bob”, aby uniknąć nieporozumień ze swoim ojcem George’em. Nazwisko Newhart jest pochodzenia niemieckiego (Neuhart). Jedna z jego babć pochodziła z St. Catharines w Ontario w Kanadzie^[6]. Miał trzy siostry^[7].

Kształcił się w szkołach rzymskokatolickich w rejonie Chicago, w tym w szkole średniej św. Katarzyny ze Sieny w Oak Park, a w 1947 ukończył szkołę średnią College Prep im. św. Ignacego. W 1952 zdobył tytuł licencjata w dziedzinie zarządzania przedsiębiorstwem na Uniwersytecie Loyola w Chicago^[7]. Wkrótce został powołany do United States Army i służył w Stanach Zjednoczonych podczas wojny koreańskiej jako urzędnik aż do zwolnienia w 1954^[7]. Przez krótki czas uczęszczał do Szkoły Prawa Uniwersytetu Loyola w Chicago, ale nie ukończył studiów, jak stwierdził, częściowo dlatego, że poproszono go o nieetyczne zachowanie podczas stażu^[5].

W 1960 nagrania jego monologów komediowych stały się bestsellerami i zapoczątkował nowy styl komedii, który opierał się na obserwacji i psychologii. Jego debiutancki album komediowy The Button-Down Mind of Bob Newhart (1960) został uhonorowany nagrodą Grammy w kategoriach Najlepszy nowy artysta^[8] i Album roku^[8], a za album The Button-Down Mind Strikes Back! (1960) otrzymał nagrodę Grammy dla najlepszego albumu komediowego^[8]. Od 11 października 1961 do 13 czerwca 1962 występował jako chicagowski psycholog Bob Hartley, który pomagał rzeszom ekscentrycznych pacjentów w programie telewizyjnym nadawanym przez NBC The Bob Newhart Show, który przyniósł mu Złoty Glob dla najlepszego gwiazdora telewizyjnego. Za rolę Arthura Jeffriesa w sześciu odcinkach sitcomu CBS Teoria wielkiego podrywu (2013–2018) w 2013 zdobył nagrodę Emmy^[9].

12 stycznia 1963 zawarł związek małżeński ze scenarzystką telewizyjną Virginią Lillian Quinn, znaną jako Ginny Newhart, która zmarła 23 kwietnia 2023 po długiej chorobie w wieku 82 lat^[10]. Mieli dwóch synów – Roberta Williama (ur. 4 listopada 1963)^[9] i Timothy’ego^[9] oraz dwie córki – Jennifer^[9] i Courtney (ur. 2 grudnia 1977)^[9].

Zmarł 18 lipca 2024 w swoim domu w Los Angeles w Kalifornii z powodu powikłań po kilku krótkich chorobach w wieku 94 lat^[11].

• 1970: Paragraf 22 jako major
• 1977: Bernard i Bianka jako Bernard (głos)
• 1990: Bernard i Bianka w krainie kangurów jako Bernard (głos)
• 1997: Przodem do tyłu jako Tom Halliwell
• 1998: Rudolf czerwononosy renifer jako niedźwiedź polarny Leonard (głos)
• 2003: Legalna blondynka 2 jako Sid Post
• 2003: Elf jako tato Elf (głos)
• 2004: Bibliotekarz: Tajemnica włóczni (TV) jako Judson
• 2006: Bibliotekarz II: Tajemnice kopalni króla Salomona (TV) jako Judson
• 2008: Bibliotekarz III: Klątwa kielicha Judasza (TV) jako Judson
• 2011: Szefowie wrogowie jako Lou Sherman
• 2023: Było sobie studio jako Bernard (głos)

• 1960–1962: The Ed Sullivan Show jako komik
• 1963: Alfred Hitchcock przedstawia jako Gerald Swinney
• 1963: The Judy Garland Show jako gość
• 1980, 1995: Saturday Night Live jako gospodarz
• 1994: Murphy Brown jako dr Robert „Bob” Hartley
• 1996: Simpsonowie – w roli samego siebie (głos)
• 2001: Mad TV jako psychoterapeuta
• 2003: Ostry dyżur jako Ben Hollander
• 2005: Gotowe na wszystko jako Morty Flickman
• 2011: Agenci NCIS jako dr Walter Magnus (gościnnie: sezon 8, odcinek 12)
• 2013–2018: Teoria wielkiego podrywu jako Arthur Jeffries / prof. Proton
• 2014: The Late Late Show with Craig Ferguson jako sekretarz / on sam
• 2014–2017: Bibliotekarze jako Judson
• 2015: Rozpalić Cleveland jako Bob Sr.
• 2017–2020: Młody Sheldon jako Arthur Jeffries / prof. Proton

• Jeff Sorenson: Bob Newhart. St. Martin’s, 1988. ISBN 978-0-312-01741-5.
• Rick Reilly: Who’s Your Caddy: Looping for the Great, Near Great, and Reprobates of Golf. Doubleday, 2003. ISBN 978-0-3855-1089-9.
• Bob Newhart: I Shouldn’t Even Be Doing This!. New York: Hyperion, 2006. ISBN 1-4013-0246-7.

• Bob Newhart (1929–2024) w bazie Filmweb
• Bob Newhart w bazie IMDb (ang.)
• Bob Newhart w bazie Notable Names Database (ang.)
• Bob Newhart w bazie Discogs.com (ang.)