Bobby Colomby

Robert Wayne Colomby, znany w świecie muzycznym jako Bobby Colomby (ur. 20 grudnia 1944 w Nowym Jorku) – amerykański muzyk, kompozytor, producent muzyczny, prezenter telewizyjny, najbardziej znany jako członek zespołu Blood, Sweat and Tears.

Trzykrotnie zdobył Nagrodę Grammy, a sześciokrotnie był do niej nominowany.

Urodził się 20 grudnia 1944 w Nowym Jorku^[1]. Jego ojciec, Saul Golombek, wiosną 1939 wyemigrował z rodziną z Polski^[2] z powodu nazistowskich prześladowań, a po osiedleniu się w Nowym Jorku zmienił imię i nazwisko na Fred Colomby oraz założył firmę zegarmistrzowską, w której pracowała również jego żona, Elsie z domu Ries^[3].

Dorastał w muzykalnej rodzinie. Jego brat, Harry, był przez 14 lat menadżerem Theloniousa Monka, a drugi brat, Jules, również muzyk jazzowy, był bliskim przyjacielem Milesa Davisa. Bobby w wieku 15 lat zaczął grać na perkusji kontynuując równolegle swoją edukację, zakończoną tytułem licencjata z psychologii. Podczas studiów podyplomowych postanowił zająć się muzyką^[4]. Jedyną muzyką, której słuchał, był jazz. Ekscytował go w nim styl muzycznej ekspresji, który uważał za wyjątkowy, inteligentny i spontaniczny. Był zdania, że muzyka pop była przewidywalna, rzadko obfitując w niespodzianki^[5].

W 1967 wraz ze Steve’em Katzem i Alem Kooperem założył zespół Blood, Sweat & Tears^[4], który zdefiniował nową kategorię w muzyce popularnej – jazz-rock, nigdy nieuznaną przez krytyków za czystą formę sztuki, ale raczej za hybrydę^[6]. Cztery pierwsze albumy zespołu zdobyły certyfikat złotej płyty. Podobny certyfikat zdobyły trzy jego single: „You've Made Me So Very Happy”, „Spinning Wheel” i „And When I Die”^[7]. Drugi krążek grupy, zatytułowany po prostu Blood, Sweat & Tears, dodatkowo zdobył nagrodę Grammy za album roku^[8]. Colomby wyprodukował również szereg albumów zespołu^[4]. Z zespołu odszedł w 1976^[9].

W 1976 został producentem debiutanckiego albumu Jaco Pastoriusa^[9]. Jako wiceprezes ds. A&R w Epic Records był producentem wykonawczym albumu Destiny zespołu The Jacksons^[4] (1978)^[9]. Również w 1978 zagrał na perkusji i instrumentach perkusyjnych na nominowanym do nagrody Grammy albumie Eddiego Palmieriego pt. Lucumí, Macumba, Voodoo^[9].

Podczas trwającej pięć lat kadencji na stanowisku wiceprezesa ds. A&R w Capitol Records wyprodukował albumy artystów, takich jak America i Tavares^[4]. Przez kilka lat pod koniec lat 80. był reporterem programów telewizyjnych Entertainment Tonight i CBS This Morning^[9]. Pracując jako starszy konsultant ds. A&R w EMI/Manhattan Records, podpisał kontrakty i zajmował się rozwojem artystycznym wykonawców, takich jak: Robbie Nevil, Thomas Dolby i Richard Marx^[4], a z tym ostatnim założył w 2000 krótko istniejącą wytwórnię Signal 21^[10].

W 2002 rozpoczął produkcję szeregu albumów trębacza Chrisa Bottiego, w tym: "December, When I Fall in Love, To Love Again, Italia i Impressions oraz DVD: Chris Botti Live with Special Guests i Chris Botti in Boston^[9].

• Nagroda Grammy – 3 zdobyte, 6 nominacji^[11].

 Z tym tematem związana jest kategoria: Albumy wyprodukowane przez Bobby’ego Colomby’ego.

• Bobby Colomby w bazie Discogs.com (ang.)
• Bobby Colomby w bazie IMDb (ang.)