Bookcrossing

Bookcrossing w Lyonie
Bookcrossing w Poznaniu, jeden z miejskich regałów książkowych nazywany Mirkiem[1]
Bookcrossing na Akademii Leona Koźmińskiego w Warszawie
Bookcrossing na Uniwersytecie Warszawskim

Bookcrossing – idea nieodpłatnego przekazywania książek poprzez pozostawianie ich w miejscach publicznych, jak również w miejscach celowo utworzonych tzw. półkach bookcrossingowych (stoliki, regały, gabloty)[2], po to, by znalazca mógł je przeczytać i przekazać dalej.

Bookcrossing to niekonwencjonalna forma popularyzowania książki i czytelnictwa, ruchoma, wirtualna biblioteka – bez własnej siedziby, regałów, kart bibliotecznych.

Idea

Bookcrosserzy, czyli ludzie uprawiający bookcrossing, tłumaczą swoją ideę tym, że książki nie lubią być więzione w domu na półkach, wolą krążyć z rąk do rąk i być czytane.

Bookcrossing na świecie

Idea krążącej książki narodziła się w Stanach Zjednoczonych w 2001 roku, jej inicjatorem był programista komputerowy, Ron Hornbaker. Swój pomysł nazwał bookcrossingiem (po polsku wymiana książek, książko-krążenie, książka w podróży). W marcu 2001 r. założył stronę internetową[3]. Cztery tygodnie później ogłosił, że zamierza rozszerzyć swój projekt na cały świat. W 2004 r. wyrażenie „bookcrossing” trafiło do słownika Oxfordu. Było także tematem australijskiego serialu obyczajowego Sąsiedzi. W listopadzie 2013 r. zarejestrowano na stronie 2 274 172 użytkowników i 10 026 453 książek z 132 krajów[4].

Bookcrossing w Polsce

Idea bookcrossingu w Polsce pojawiła się w październiku 2003 roku. Równolegle uruchomiono dwa polskie portale bookcrossingowe: pierwszy (www.bookcrossing.pl) z inicjatywy Macieja Ślużyńskiego i Lechosława Gawrońskiego i drugi (www.gazeta.pl/podajksiazke) – za sprawą Tomasza Brzozowskiego wspieranego przez „Gazetę Wyborczą[5].

Od roku 2004 bookcrosserzy w Polsce obchodzą Ogólnopolskie Święto Wolnych Książek, organizując marsze i happeningi. Pierwsze Święto Wolnych Książek odbyło się 6 kwietnia 2004 roku, w dniu urodzin jednego z inicjatorów bookcrossingu w Polsce. W późniejszych latach data ta została zmieniona pod wpływem sugestii nauczycieli.

Pojawiła się jako temat w „Pytaniu na Śniadanie” 7 lipca 2011 roku, gdzie pisarka i entuzjastka Małgorzata Karolina Piekarska rozmawiała z dziennikarzami na temat bookcrossingu[6].

8 kwietnia 2013 roku z inicjatywy Zrzeszenia Studentów Polskich[7] akcja bookcrossingowa ruszyła na Uniwersytecie Warszawskim. W pierwszym dniu akcji udało się uwolnić 200 książek pozyskanych dzięki uczynności instytucji kulturalno-oświatowych.

Funkcję ogólnopolskiego koordynatora bookcrossingu pełni od 2003 r. Jolanta Niwińska, nauczyciel bibliotekarz.

Od 2013 roku bookcrossing prowadzony jest na 11 dworcach kolejowych w Polsce (m.in. w Warszawie, Gdańsku, Gdyni, Poznaniu, Krakowie, Wrocławiu, Bydgoszczy) w ramach akcji prowadzonej przez Polskie Koleje Państwowe „Książka w podróży”. Półki udostępnione są w punktach obsługi klienta InfoDworzec.

Zobacz też

Przypisy

  1. Książkowe regały zapraszają do czytania, w: Kurier Staromiejski, Rada Osiedla Stare Miasto, Poznań, nr 2(7)/2017, s.1
  2. ekomania czyli czemu tak, a nie inaczej: Bookcrossing - uwolnij książkę [online], ekostyl.blogspot.com [dostęp 2017-11-22].
  3. Welcome to BookCrossing [online], www.bookcrossing.com [dostęp 2017-11-22].
  4. About Us [online], www.bookcrossing.com [dostęp 2017-11-22].
  5. Reklama w Gazecie Wyborczej [online], serwisy.gazeta.pl [dostęp 2017-11-22] (pol.).
  6. Bookcrossing – uwolnij książki [online], TVP, 7 lipca 2011 [zarchiwizowane z adresu 2013-07-23] (pol.).
  7. Damian Rychliński PKPIK, Bookcrossing [online], www.pkp.pl [dostęp 2018-10-08] (pol.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya