Boris Razinski

Boris Razinski
Борис Разинский
Pełne imię i nazwisko	Boris Dawidowicz Razinski
Data i miejsce urodzenia	12 lipca 1933 ; Lubiercy
Data i miejsce śmierci	6 sierpnia 2012 ; Moskwa
Wzrost	180 cm
Pozycja	bramkarz/napastnik
Kariera juniorska
Lata	Klub
1946–1951	Piszczewik Tula
Kariera seniorska
Kariera reprezentacyjna
Kariera trenerska
Lata	Drużyna
1964–1965	PłdGW (grający trener)
1967–1968	Mietałłurg Lipieck (grający trener)
1972–1973	Granit Tetiuche (grający trener)
1974	Dźwina Witebsk (dyrektor)
1974	CSKA Moskwa (asystent)
1975–1976	Daugava Ryga (skaut)
1999	Suwon Samsung Bluewings (asystent)
1999–2000	Czernomoriec Noworosyjsk (asystent)
2001	FK Chimki (asystent)
2001	Czernomoriec Noworosyjsk (asystent)
2001–2002	Wołgar-Gazprom Astrachań (asystent)
	↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe. ;
Dorobek medalowy
	Igrzyska olimpijskie
	Odznaczenia

Boris Dawidowicz Razinski, ros. Борис Давидович Разинский (ur. 12 lipca 1933 w Lubiercach, Rosyjska FSRR, ZSRR, zm. 6 sierpnia 2012 w Moskwie) – rosyjski piłkarz pochodzenia żydowskiego^[1], grający na pozycji bramkarza, a wcześniej napastnika, reprezentant ZSRR, trener piłkarski. Jeden z trzech Żydów na świecie, którzy zdobyli złoty medal olimpijski w piłce nożnej^[2].

Kariera piłkarska

Kariera klubowa

Jego ojciec Dawid Michajłowicz Razinski był pułkownikiem lotnictwa. W czasie II wojny światowej w 1941 roku został ewakuowany do Bołotnoje (obwód nowosybirski). W 1946 roku zaczął grać w zespole młodzieżowym Piszczewik w Tule na pozycji środkowego napastnika. W 1952 ukończył szkołę średnią i rozpoczął studia w Instytucie Kultury Fizycznej w Moskwie^[3].

Karierę piłkarza rozpoczął w 1952 w CDSA Moskwa - jedną z najsilniejszych drużyn w kraju w tym czasie^[4]. Pod koniec 1952 zespół został rozwiązany z powodu porażki reprezentacji ZSRR na Igrzyskach Olimpijskich w Helsinkach (większość reprezentacji składała się z piłkarzy CDSA). Po występach w zespole miasta Kalinina, MWO Moskwa i Spartaku Moskwa, na początku 1954 powrócił do CDSA, w którym grał przez następne 8 lat. W kolejnych latach bronił barw m.in. Spartaka Moskwa, Dynama Kijów, Czernomorca Odessa, Sierp i Mołot Moskwa, SKA Odessa, Mietałłurga Lipieck, Politotdiełu Jangibazar, Daugavy Ryga, Araratu Erywań i Wołgi Gorki. W niektórych klubach występował na pozycji bramkarza, a w innych, m.in. w Czernomorcu Odessa i Mietałłurgu Lipieck - grał na pozycji środkowego napastnika^[5]. W 1973 zakończył karierę piłkarską w klubie Granit (Tetiuche).

Kariera reprezentacyjna

23 października 1955 zadebiutował w reprezentacji Związku Radzieckiego w spotkaniu towarzyskim z Francją zremisowanym 2:2. Ponadto występował w olimpijskiej reprezentacji Związku Radzieckiego, w składzie której zdobył złoty medal na Olimpiadzie w Melbourne 1956 (medal otrzymał dopiero 50 lat później).

Kariera trenerska

Jeszcze będąc piłkarzem w latach 1964–1965 prowadził drużynę Południowej Grupy Wojsk, stacjonującej na Węgrzech^[6]. W latach 1967–1968 łączył również funkcje trenerskie i piłkarskie w Mietałłurgu Lipieck, a w 1972–1973 w zespole Granit Tetiuche. Od 1974 do 1976 pracował na różnych stanowiskach w klubach Dźwina Witebsk, CSKA Moskwa i Daugava Ryga. Następnie przez dłuższy czas był bezrobotnym. Później pracował na stacji benzynowej i jako taksówkarz. W latach 90. występował w zespołach oldbojów. W 1999 powrócił do pracy trenerskiej. Najpierw pomagał trenować koreański Suwon Samsung Bluewings, potem rosyjskie Czernomoriec Noworosyjsk, FK Chimki i Wołgar-Gazprom Astrachań.

Zmarł 6 sierpnia 2012 roku w Moskwie^[7]. Pochowany na Cmentarzu Wostriakowskim w Moskwie^[8].

Sukcesy i odznaczenia

Sukcesy klubowe

brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1955, 1956, 1958
zdobywca Pucharu ZSRR: 1955

Sukcesy reprezentacyjne

złoty medalista Igrzysk Olimpijskich: 1956

Sukcesy indywidualne

wybrany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: Nr 2 (1955, 1956), Nr 3 (1959)

Odznaczenia

tytuł Mistrza Sportu ZSRR: 1959
tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu ZSRR: 1989
Medal „Za pracowniczą dzielność”
Medal Orderu „Za zasługi dla Ojczyzny”

Przypisy

↑ Спорт - Центральный Еврейский Ресурс. Сайт русскоязычных евреев - Еврейский Футбольный Мир – 1
↑ Список всех евреев-медалистов Олимпийских игр. Международный Еврейский Спортивный Зал Славы
↑ Свой олимпийский чемпион! Биография Бориса Разинского на сайте города Белев
↑ Патрикеев Алексей. Борис Разинский: Нападающий забивает, вратарю забивают // Футбол от «СЭ». — № 59. — 1997
↑ Универсалы южноамериканские и подмосковные. Заметка Леонида Трахтенберга в газете «Спорт-Экспресс». [dostęp 2011-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-11)].
↑ Лицом к лицу. Передача с Борисом Разинским на «Радио Свобода»
↑ UA-Футбол. Ушёл из жизни Борис Разинский
↑ Московский некрополь. РАЗИНСКИЙ Борис Давидович (1933 – 2012)

Linki zewnętrzne

Boris Razinski w bazie RusTeam (ros.)
Boris Razinski w bazie Odeski Futbol (ros.)
Sylwetka zawodnika na rusteam.permian.ru (ros.)
Boris Razinski w bazie National Football Teams (ang.)

[1] Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

[2] Спорт - Центральный Еврейский Ресурс. Сайт русскоязычных евреев - Еврейский Футбольный Мир – 1

[3] Список всех евреев-медалистов Олимпийских игр. Международный Еврейский Спортивный Зал Славы

[4] Свой олимпийский чемпион! Биография Бориса Разинского на сайте города Белев

[5] Патрикеев Алексей. Борис Разинский: Нападающий забивает, вратарю забивают // Футбол от «СЭ». — № 59. — 1997

[6] Универсалы южноамериканские и подмосковные. Заметка Леонида Трахтенберга в газете «Спорт-Экспресс». [dostęp 2011-06-07]. [zarchiwizowane z tego adresu (2007-10-11)].

[7] Лицом к лицу. Передача с Борисом Разинским на «Радио Свобода»

[8] UA-Футбол. Ушёл из жизни Борис Разинский

[9] Московский некрополь. РАЗИНСКИЙ Борис Давидович (1933 – 2012)

[a]

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]