Borys Barwinski

Borys Barwinski
Борис Барвінський
SS-Hauptsturmführer SS-Hauptsturmführer
Data i miejsce urodzenia

23 października 1888
Griszczince, gubernia kijowska

Data i miejsce śmierci

4 stycznia 1980
USA

Przebieg służby
Lata służby

1915–1945

Siły zbrojne

Armia Imperium Rosyjskiego
Armia Czynna Ukraińskiej Republiki Ludowej
Wojsko Polskie
SS Waffen-SS

Główne wojny i bitwy

I wojna światowa,
wojna ukraińsko-sowiecka,
II wojna światowa

Odznaczenia
Krzyż Symona Petlury Złoty Krzyż Zasługi (II RP)

Borys Barwinski, ukr. Борис Барвінський (ur. 11 października?/23 października 1888 we wsi Griszczince w guberni kijowskiej, zm. 4 stycznia 1980 w USA) – rosyjski, a następnie ukraiński wojskowy (generał), oficer kontraktowy Wojska Polskiego, dowódca 30 Pułku Grenadierów SS 14 Dywizji Grenadierów SS, a następnie batalionu pułku podczas II wojny światowej, emigracyjny działacz narodowy.

Życiorys

Uczył się seminarium duchownym, ale ukończył w 1915 r. 1 szkołę praporszczików w Kijowie. Następnie ukończył szkołę dowódców kompanii Frontu Zachodniego w Wilejce. Brał udział w I wojnie światowej. W maju 1917 r. przeszedł do 1 Ukraińskiego Pułku Kozackiego im. Bogdana Chmielnieckiego, obejmując dowództwo 12 Sotni Konnej. Awansował do stopnia sztabskapitana. Na początku stycznia 1918 r. został dowódcą Pułku Robotniczego Wolnego Kozactwa w Kijowie. Od września tego roku pełnił funkcję powiatowego komendanta wojskowego powiatu dnieprowskiego guberni krymskiej. Pod koniec listopada został zastępcą komendanta gubernialnego Kijowszczyzny. Od lipca 1919 r. był zastępcą dowódcy 3 Rekruckiego Siczowego Pułku Pieszego Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej. Na początku czerwca 1920 r. w stopniu podpułkownika objął funkcję zastępcy dowódcy ochrony atamana Semena Petlury.

Po upadku niepodległej Ukrainy zamieszkał w Polsce. Od 1928 r. w stopniu majora służył jako oficer kontraktowy w Wojsku Polskim w szeregach 15 Pułku Piechoty w Dęblinie. Awansował na podpułkownika. 19 marca 1937 r. został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi[1]. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. Dostał się do niewoli niemieckiej, ale w styczniu 1940 r. wypuszczono go na wolność. Od sierpnia 1943 r. w stopniu kapitana pełnił obowiązki dowódcy 30 Pułku Grenadierów SS 14 Dywizji Grenadierów SS. Po usunięciu go przez Niemców z tej funkcji objął dowództwo jednego z batalionów. Po zakończeniu wojny przebywał w alianckiej niewoli. W 1950 r. wyjechał do USA. Przez ukraiński rząd na uchodźstwie został mianowany generałem chorążym.

Przypisy

  1. ↑ M.P. z 1937 r. Nr 64, poz. 96 (ISAP) „za zasługi w służbie wojskowej”.

Bibliografia

  • Jarosław Tinczenko, Офицерский корпус армии Украинской Народной Республики (1917–1921), 2007.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya