Brucyt
| |
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |
| Skład chemiczny |
wodorotlenku magnezu |
|---|---|
| Twardość w skali Mohsa |
2,5–3[1] |
| Przełam |
włóknisty, mikowy |
| Łupliwość |
doskonała wg {0001} |
| Pokrój kryształu |
tabliczkowy[1] |
| Przezroczystość |
przezroczysty, przeświecający[1] |
| Układ krystalograficzny |
trygonalny |
| Właściwości mechaniczne |
elastyczny |
| Gęstość |
2,39–2,40 g/cm³ |
| Właściwości optyczne | |
| Barwa |
biała, pastelowa zielona, niebieska, różowa, szara, miodowa, bezbarwna, żółta, brązowa |
| Rysa |
biała[1] |
| Połysk |
szklisty, jedwabisty, perłowy, tłusty, woskowy[1] |
| Współczynnik załamania |
1,560–1,600 (jednoosiowy)[1] |
| Inne |
dwójłomność: 0,020[1] |
| Dodatkowe dane | |
| Klasyfikacja Strunza |
4.FE.05[1] |
Brucyt – rzadki minerał z gromady wodorotlenków Mg(OH)2[2].
Nazwa pochodzi od nazwiska amerykańskiego mineraloga Archibalda Bruce’a, który po raz pierwszy opisał ten minerał (1777–1818).
Charakterystyka
Właściwości
Tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, rozetkowym, płytkowym, łuskowym lub włosowym, niekiedy w formie romboedrów. Zwykle występuje w formie skupień zbitych, masywnych, włóknistych lub ziarnistych[3]. Blaszkowo – łuseczkowe agregaty przypominają wyglądem talk. Jest giętki, mało sprężysty, przezroczysty[2]. Tworzy pseudomorfozy po kryształach peryklazu[4]. Łatwo rozpuszczalny w kwasach[4]. Często zawiera zanieczyszczenia manganu, cynku i żelaza[1].
Odmiany
Brucyt występuje w odmianach wzbogaconych w żelazo, znanych jako ferrobrucyt, oraz w mangan, określanych jako manganobrucyt. Odmiana o strukturze cienkich i długich włókien, charakteryzująca się jedwabistym połyskiem, podobna do azbestu nazywana jest nemalitem[4].
Występowanie
W skałach metamorficznych powstałych w warunkach przeobrażeń kontaktowych. Spotykany jest w serpentynitach; łupkach - chlorytowych i talkowych, w dolomitach, marmurach. Tworzy się też w niskotemperaturowych utworach hydrotermalnych[2]. Spotykany również w złożach azbestu[4]. Współwystępuje z kalcytem, magnezytem, dolomitem, aragonitem, talkiem czy chryzotylem[3].
Miejsca występowania:
- Na świecie: Kanada – Quebec; USA – New Jersey, Nevada, Teksas, Pensylwania, Kalifornia; RPA, Turcja, Kazachstan, Rosja – (Ural, Kaukaz), Włochy, Szwecja, Austria, Szkocja[4].
- W Polsce: został znaleziony tylko na terenie Dolnego Śląska: Dubie k. Krzeszowic, Kletno, Szklary, Wiry, Nasławice oraz Jordanów Śląski[3].
Zastosowanie
- Surowiec do produkcji materiałów ogniotrwałych,
- Poszukiwany kamień kolekcjonerski,
- surowiec do otrzymywania magnezu.
Przypisy
- ↑ a b c d e f g h i Brucite, [w:] Mindat.org [online], Hudson Institute of Mineralogy [dostęp 2025-07-29] (ang.).
- ↑ a b c O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały. Warszawa: Świat Książki, 1996, s. 120, seria: Leksykon Przyrodniczy. ISBN 83-7129-194-9.
- ↑ a b c Eligiusz Szełęg, MINERAŁY I SKAŁY POLSKI, Multico Oficyna Wydawnicza, 2023, s. 108, ISBN 978-83-7763-668-8.
- ↑ a b c d e Jan Parafiniuk, ATLAS MINERAŁÓW, Multico Oficyna Wydawnicza, 2019, s. 134, ISBN 978-83-7073-845-7.
Linki zewnętrzne
- brucyt na stronie Webmineral.com (ang.)
- brucyt na stronie Mindat.org (ang.)
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.