Brunon Widuch

Brunon Widuch
Brunon Widuch
Brunon Widuch (2010)
Data i miejsce urodzenia

4 października 1929
Świętochłowice

Data śmierci

17 sierpnia 2023

Zawód, zajęcie

hutnik, inżynier mechanik

Alma Mater

Politechnika Śląska

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (II RP) Srebrny Krzyż Zasługi (II RP) Medal 40-lecia Polski Ludowej

Brunon Widuch (ur. 4 października 1929 w Świętochłowicach, zm. 17 sierpnia 2023[1]) polski inżynier, hutnik.

Życiorys

Ukończył wydział ślusarsko-mechaniczny Gimnazjum Przemysłowego Huty Florian[2] oraz wydział mechaniczny Państwowego Liceum Przemysłu Hutniczego w Nowym Bytomiu. W 1950 roku jako technik mechanik uzyskał Dyplom Przodownika Nauki i Pracy Społecznej od Szkolnej Komisji Rekrutacyjnej (uprawniał on do wstąpienia na studia wyższe bez egzaminu). W latach 1950–56 studiował w Gliwicach na Politechnice Śląskiej, na wydziale mechanicznym. Zdobył tytuł mgr inż. mechanika. Jako absolwent wyższych studiów technicznych (specjalizacja I stopnia; maszyny i urządzenia kuźnicze i walcownicze, specjalizacja II stopnia; maszyny i technologia przeróbki plastycznej) podjął pracę w Hucie Batory w Chorzowie[1].

Pracował na różnych stanowiskach, jak;

  • kierownik utrzymania ruchu walcowni blach grubych,
  • zastępca głównego mechanika Huty,
  • główny inżynier do spraw energomechanicznych,
  • przewodniczący komisji ds. oceny projektów wynalazczości[1].

Brał udział w uruchamianiu nowych urządzeń na wszystkich wydziałach produkcyjnych a przy modernizacji kontrolował podejmowane decyzje zakupowe dot. urządzeń do bezpośredniej produkcji. Reprezentował Hutę Batory w czasie negocjacji z partnerami w kraju i za granicą. Współorganizował konferencje naukowe krajowe i międzynarodowe. Zrealizowano ponad 100 jego usprawnień racjonalizatorskich. Pisał i publikował teksty z historii hutnictwa oraz przemysłu ciężkiego na Śląsku. Był współautorem monografii „Huta Batory” z 1993 roku. Uprawiał turystykę górską w Beskidach i turystykę wysokogórską w Tatrach oraz kajakarstwo, żeglarstwo i narciarstwo. Spoczywa na cmentarzu parafii św. Jadwigi w Chorzowie[1].

Praca społeczna

Działał w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego (członek honorowy SITPH). Od 1977 roku członek Komisji Historii i Ochrony Zabytków Hutnictwa przy Zarządzie Głównym SITPH (od 1996 zastępca przewodniczącego)[1].

Odznaczenia i nagrody

Odznaczenia państwowe;

  • 1968 Srebrny Krzyż Zasługi,
  • 1977 Złoty Krzyż Zasługi,
  • 1984 Medal 40-lecia PRL,
  • 1985 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski[1].

Odznaki i medale branżowe, m.in.;

  • Ligi Obrony Kraju,
  • Ligi Ochrony Przyrody,
  • Naczelnej Organizacji Technicznej (w 1987 srebrna odznaka NOT, w 1992 złota odznaka NOT),
  • Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego (w 1981 srebrna odznaka SITPH, w 1983 złota odznaka SITPH, w 1998 medal im. Stanisława Staszica).
  • Ministra Kultury i Sztuki Rzeczypospolitej Polskiej (w 1995 srebrna odznaka za opiekę nad zabytkami, w 1999 złota odznaka za opiekę nad zabytkami)[1].

Odznaki Honorowe, m.in.;

  • Huty Batory,
  • województwa katowickiego,
  • Ministerstwa Energetyki,
  • Miasta Chorzowa,
  • województwa śląskiego[1].

Publikacje

  • B. Widuch, G.Szędzielorz, J.Kędzierzawski, R.Kurek, Huta Batory, Chorzów: Huta Batory S.A. w Chorzowie, 1993 (pol.).
  • S. Kmiecik, B. Widuch (red.), Walenty Roździeński 1570-1641 i jego poemat Officina Ferraria :, Katowice: SITPH, 2002 (pol.).
  • Zbigniew Kapała (red.), Chorzowski słownik biograficzny, wyd. Edycja nowa, Chorzów: Muzeum w Chorzowie, 2007, ISBN 978-83-926587-0-2.
  • Jerzy Jurzykowski i inni red., Wpływ przemysłu na rozwój Chorzowa: konferencja zorganizowana w Chorzowie 19 września 2007 r. przez Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego w Polsce, Katowice: Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego, 2007, ISBN 978-83-925729-1-6 [dostęp 2024-11-29].
  • Brunon Widuch, Powstanie hut żelaza na Górnym Śląsku, [w:] Jacek Kurek (red.), U przemysłowych źródeł kultury: z dziejów Chorzowa i Górnego Śląska w XIX i XX wieku, Wyd. 1, Chorzów: Miejski Dom Kultury "Batory", 2004, ISBN 978-83-908549-2-2.
  • Brunon Widuch, Wincent Nawrat (1896-1962), [w:] Marian Piegza (red.), Świętochłowice i świętochłowiczanie (pol.).

Przypisy

  1. a b c d e f g h Śp. Brunon Widuch, „Magazyn Hutniczy”, 19/20 (2232), 19 września 2023, s. 15, ISSN 0239-3611.
  2. Dinozaury z Gimnazjum Przemysłowego Huty Florian w Świętochłowicach [online], NGS24.pl [dostęp 2024-01-26] (pol.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya