Bunk Johnson

Bunk Johnson
William Geary Johnson
Ilustracja
Bunk Johnson (1910)
Imię i nazwisko

William Geary Johnson

Pseudonim

Bunk

Data i miejsce urodzenia

27 grudnia 1879
Nowy Orlean, USA

Data i miejsce śmierci

7 lipca 1949
New Iberia, stan Luizjana

Instrumenty

kornet, trąbka

Gatunki

jazz, dixieland[1], jazz nowoorleański[1], early jazz[1], New Orleans brass bands[1]

Zawód

trębacz, kornecista, muzyk

Aktywność

przed 1939 (nie wiadomo dokładnie od kiedy i do kiedy, wspominał go ze swojego dzieciństwa Louis Armstrong), ponownie od 1942 do 1949

Bunk Johnson, jazzmeni: George Lewis, Alcide Pavageau i bluesman Leadbelly

Bunk Johnson, właśc. William Geary Johnson (ur. 27 grudnia 1879 w Nowym Orleanie, zm. 7 lipca 1949 w New Iberia w Luizjanie) – amerykański kornecista, trębacz i tradycyjny muzyk jazzowy.

Życiorys

Jego historia nie jest dokładnie znana, wiadomo, że słuchał go Louis Armstrong, wspominając swoje dzieciństwo, powiedział: "Cóż, był Buddy Bolden, King Oliver, Buddie Petit i był też stary Bunk Johnson. Potrafił naprawdę dobrze grać"[2].

Jego karierą w 1939 roku zainteresowali się jazzmani Frederick Ramsey i William Russell, pragnąc dotrzeć do korzeni jazzu[2]. Wiedzieli o nim od Louisa Armstronga, pamiętającego jeszcze czasy dixielandu i początku mody na jazz. Armstrong, spytany przez nich o muzyków, których słuchał odpowiedział przytoczonymi przed chwilą słowami. Z wymienionych przez niego jazzmanów żył jedynie Bunk, ale słuch o nim zaginął. Ramsey i Russell napisali więc do niego list, na który odpowiedział, że jest bez pieniędzy, a muzykę rzucił lata temu[2]. Fred i William zakupili mu więc nowy instrument i przysłali pieniądze. Spowodowało to, że Johnson wrócił do grania i tworzył aż do swojej śmierci w 1949.[2]

W 1942 wraz z zespołem sprowadzonym mu przez Ramseya i Russella dokonał pierwszych swoich nagrań w Nowym Orleanie, w pokoju mieszczącym się w tym samym budynku, co jeden ze sklepów muzycznych[2].

Mimo niskiej jakości nagrań powrót Bunka Johnsona wywołał zainteresowanie w światku muzycznym, dzięki czemu zyskał on z powrotem popularność, a zarazem przypomniał o korzeniach jazzu[2].

Przypisy

  1. a b c d Bunk Johnson. allmusic.com. [dostęp 2020-01-10]. (ang.).
  2. a b c d e f Dave Gelly, Ikony jazzu, 2013.

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya