Byrsinus
| Byrsinus | |||
| Fieber, 1860 | |||
 Ziemik włochatobrzuchy | |||
| Systematyka | |||
| Domena | |||
|---|---|---|---|
| Królestwo | |||
| Typ | |||
| Gromada | |||
| Rząd | |||
| Podrząd | |||
| Infrarząd | |||
| Nadrodzina | |||
| Rodzina | |||
| Podrodzina | |||
| Plemię | |||
| Rodzaj |
Byrsinus | ||
| Synonimy | |||
| |||
Byrsinus – rodzaj pluskwiaków różnoskrzydłych z rodziny ziemikowatych i podrodziny Cydninae.
Morfologia
Pluskwiaki o owalnym w zarysie ciele[1], osiągającym od 2,9 do 5,5 mm długości[2]. Ubarwione są czarno, czarnobrązowo lub brązowo, bez jaśniejszych wzorów czy plam. Wyglądem mocno przypominają przedstawicieli rodzaju Microporus[3].
Głowa jest szersza niż dłuższa[2], nieco rozpłaszczona[1], wzdłuż zewnętrznych brzegów policzków zaopatrzona w jeden rządek osadzonych w porach szczecinek, w którym mogą również leżeć grube kolce[4][3]. Wierzchołek nadustka nosi parę szczecinek i pozbawiony jest kolców[3]. Policzki nie łączą się przed nadustkiem. Krótkie czułki zbudowane są z pięciu członów, z których pierwszy i drugi są walcowate, a pozostałe prawie okrągłe[2].
Przedplecze jest szersze niż dłuższe[2]. Wzdłuż jego brzegów bocznych biegnie rządek osadzonych w porach szczecinek, które osiągają większą długość niż te na głowie[1][3][4]. Tarczka jest wydłużona, dłuższa niż u nasady szeroka, sięgająca znacznie poza połowę długości odwłoka[4][3], niekiedy z długimi, włosowatymi szczecinkami na dysku. Półpokrywy mają liczne szczecinki w porach na krawędziach kostalnych oraz nieuwstecznione zakrywki o prawie prostych krawędziach[2]. Gruczoły zapachowe zatułowia mają ujścia o kształcie małego, okrągłego uszka. Ewaporatoria na śródtułowiu i zatułowiu mogą być od bardzo małych, przez niemal niedostrzegalne po całkiem zanikłe[4][3]. Odnóża przedniej pary są grzebne; mają spłaszczone, rozszerzone ku szczytowi, uzbrojone w liczne i grube kolce golenie[1][3]. Golenie tylne są z wierzchu lekko spłaszczone, pozbawione kolców i szczecinek, na spodzie zaś zaopatrzone w liczne kolce i szczecinki[2].
Genitalia samca cechują się obecnością jednego lub dwóch ząbków na wewnętrznej krawędzi każdej paramery i licznych włosków na jej wierzchołku[2].
Rozprzestrzenienie
Przedstawiciele rodzaju zasiedlają wszystkie kontynenty Starego Świata oraz krainę australijską. W Polsce występuje tylko B. flavicornis[4][3].
Taksonomia
Takson ten wprowadzony został w 1860 roku przez Franza Xavier Fiebera. Obejmuje 26 opisanych gatunków[5]:
- Byrsinus albipennis (A. Costa, 1853)
- Byrsinus australis Lis, 2001
- Byrsinus azrak Linnavuori, 1993
- Byrsinus balcanicus (Josifov, 1986)
- Byrsinus brevicornis Wagner, 1964
- Byrsinus comaroffii (Jakovlev, 1879)
- Byrsinus cristatus (Jeannel, 1914)
- Byrsinus discus Jakovlev, 1906
- Byrsinus flavicornis (Fabricius, 1794) – ziemik włochatobrzuchy
- Byrsinus fossor (Mulsant & Rey, 1866)
- Byrsinus laeviceps (Kerzhner, 1972)
- Byrsinus laticollis (Wagner, 1954)
- Byrsinus minor Wagner, 1964
- Byrsinus multitrichus Lis, 2001
- Byrsinus nigroscutellatus (Montandon, 1900)
- Byrsinus ochraceus (Distant, 1899)
- Byrsinus pallidus (Puton, 1887)
- Byrsinus pauculus (Signoret, 1882)
- Byrsinus penicillatus Wagner, 1964
- Byrsinus pevtzovi Jakovlev, 1903
- Byrsinus pilosulus (Klug, 1845)
- Byrsinus pseudosyriacus Linnavuori, 1977
- Byrsinus rugosus (Jakovlev, 1874)
- Byrsinus setosus Lis, 2001
- Byrsinus syriacus (Horváth, 1917)
- Byrsinus varians (Fabricius, 1803)
Przypisy
- ↑ a b c d Randall T. Schuh, James Alexander Slater: True bugs of the world (Hemiptera:Heteroptera): classification and natural history. Cornell University Press, 1995, s. 220-225. ISBN 0-8014-2066-0. (ang.).
- ↑ a b c d e f g Jerzy Adrian Lis. On Byrsinus Fieber and Microporus Uhler, two allied cydnid genera (Heteroptera: Cydnidae). „Annals of the Upper Silesian Museum, Entomology”. 4, s. 79-98, 1993.
- ↑ a b c d e f g h Jerzy A. Lis, Barbara Lis, Dariusz J. Ziaja: Heteroptera Poloniae 2: Pentatomoidea 1: Acanthosmatidae, Cydnidae, Plataspidae, Scutelleridae, Thyreocoridae. Bytom: Zakład Poligraficzno-Wydawniczy "Plik", 2012.
- ↑ a b c d e Jerzy A. Lis: Klucze do oznaczania owadów Polski. T. XVIII: Pluskwiaki różnoskrzydłe - Heteroptera. Cz. zeszyt 12: Plataspidae, Thyreocoridae, Cydnidae. Toruń: Oficyna Wydawnicza Turpress, Polskie Towarzystwo Entomologiczne, 1997. ISBN 83-86781-42-4.
- ↑ genus Byrsinus Fieber, 1860. [w:] BioLib.cz [on-line]. [dostęp 2019-07-25].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.