Błotowiec

Błotowiec
Tringa semipalmata[1]
(J.F. Gmelin, 1789)
Ilustracja
Szata godowa
Ilustracja
Szata spoczynkowa
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ptaki

Podgromada

Neornithes

Infragromada

ptaki neognatyczne

Rząd

siewkowe

Podrząd

bekasowce

Rodzina

bekasowate

Podrodzina

brodźce

Plemię

Tringini

Rodzaj

Tringa

Gatunek

błotowiec

Synonimy
  • Scolopax semipalmata J.F. Gmelin, 1789[2]
  • Tringa semipalmatus (J.F. Gmelin, 1789)[3]
  • Catoptrophorus semipalmatus (J.F. Gmelin, 1789)[1]
  • Catoptrophorus semipalmatus longicaudus Danforth, 1926[3]
  • Symphemia semipalmata (J.F. Gmelin, 1789)[3]
  • Symphemia semipalmata inornata Brewster, 1887[3]
  • Tringa inornata (Brewster, 1887)[3]
Podgatunki
  • T. s. inornata (Brewster, 1887)
  • T. s. semipalmata (J.F. Gmelin, 1789)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[4]

Zasięg występowania
Mapa występowania

     w sezonie lęgowym

     zimowiska

Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Błotowiec[5] (Tringa semipalmata) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae), zamieszkujący Amerykę Północną, a zimą także Amerykę Południową. Nie jest zagrożony wyginięciem.

Podgatunki i zasięg występowania

Wyróżnia się dwa podgatunki T. semipalmata[2][6]:

  • T. s. inornata (Brewster, 1887) – błotowiec preriowy[5] – południowo-środkowa Kanada, północno-środkowe USA. Zimuje od wybrzeży południowych USA po północną Amerykę Południową, głównie na wybrzeżach Pacyfiku, dalej na południe po północne Chile.
  • T. s. semipalmata (J.F. Gmelin, 1789) – błotowiec nadmorski[5] – południowo-wschodnia Kanada, wschodnie i południowe USA, Karaiby. Zimuje od atlantyckich wybrzeży USA przez wybrzeża Zatoki Meksykańskiej (USA i Meksyk), Ameryki Środkowej, Karaibów aż po wybrzeża południowej Brazylii.

Morfologia

Błotowiec w locie
Wygląd
Skrzydła czarno-białe, kuper biały. Szata godowa – wschodni podgatunek szarobrązowa, z czarnymi prążkami; zachodni podgatunek jest większy, jaśniejszy, z różowym odcieniem na piersi. Dziób długi, prosty, silny, niebieskoszary lub jasnoróżowy, z czarną końcówką. Obie płci podobne.
Rozmiary
Długość ciała 33–41 cm; masa ciała 173–375 g; rozpiętość skrzydeł 56–66 cm[2].

Ekologia

Jajo z kolekcji muzealnej
Biotop
Występujące wzdłuż wybrzeży oceanicznych błotowce zamieszkują otwarte plaże, brzegi zatok, bagna, równie pływowe i skaliste strefy przybrzeżne. W sezonie lęgowym zachodni podgatunek inornata występuje daleko w głębi lądu, gdzie gniazduje w pobliżu bagien i innych mokradeł, płytkich, często okresowych stawów na prerii (prairie potholes) i podmokłych pól. Ptaki wschodniego podgatunku legną się na słonych bagnach, wyspach barierowych i plażach[7].
Lęgi
Wyprowadza jeden lęg w sezonie. Gniazdo na ziemi, w trawie lub na piasku na plaży. W zniesieniu zwykle 4 jaja. Inkubacja trwa 22–29 dni, a zajmują się nią oboje rodzice. Pisklęta są pokryte płowożółtym lub szarym puchem. Są ruchliwe i opuszczają gniazdo w ciągu 1–2 dni. Oboje rodzice uczą je zdobywać pożywienie[7].
Pożywienie
Zachodni podgatunek na swoich słodkowodnych żerowiskach zjada różne wodne chrząszcze, a także ryby i pająki. Zimą w skład diety błotowca wchodzą małe kraby, robaki, małże i inne bezkręgowce z bagien słonowodnych i otwartych wybrzeży. Podgatunek wschodni zjada także kraby skrzypki i kraby kopiące w piasku norki[7].

Status

IUCN uznaje błotowca za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2023 roku organizacja Partners in Flight szacowała liczebność populacji na 250 tysięcy dorosłych osobników. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za spadkowy[4].

Przypisy

  1. ↑ a b Tringa semipalmata, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. ↑ a b c Van Gils, J., Wiersma, P. & Kirwan, G.M.: Willet (Tringa semipalmata). [w:] del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2016. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-06-12)].
  3. ↑ a b c d e D. Lepage: Willet Tringa semipalmata. [w:] Avibase [on-line]. [dostęp 2023-03-07]. (ang.).
  4. ↑ a b Tringa semipalmata, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species (ang.).
  5. ↑ a b c Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Tringinae Rafinesque, 1815 - brodźce (Wersja: 2023-09-29). [w:] Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2025-02-01].
  6. ↑ F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): IOC World Bird List (v11.2). [dostęp 2021-08-24]. (ang.).
  7. ↑ a b c Willet Life History. [w:] All About Birds [on-line]. Cornell Lab of Ornithology. [dostęp 2021-08-24]. (ang.).

Bibliografia

  • Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya