CUDA

CUDA (ang. Compute Unified Device Architecture) – opracowana przez firmę Nvidia uniwersalna architektura procesorów wielordzeniowych (głównie kart graficznych) umożliwiająca wykorzystanie ich mocy obliczeniowej do rozwiązywania ogólnych problemów numerycznych w sposób wydajniejszy niż w tradycyjnych, sekwencyjnych procesorach ogólnego zastosowania.

Integralną częścią architektury CUDA jest oparte na języku programowania C środowisko programistyczne wysokiego poziomu, w którego skład wchodzą m.in. specjalny kompilator (nvcc), debugger (cuda-gdb, który jest rozszerzoną wersją debuggera gdb umożliwiającą śledzenie zarówno kodu wykonywanego na CPU, jak i na karcie graficznej), profiler oraz interfejs programowania aplikacji. Dostępne są również biblioteki, które można wykorzystać w językach Python, Fortran, Java, C# oraz Matlab. Pierwsze wydanie środowiska współpracowało z systemami operacyjnymi Windows oraz Linux. Od wersji 2.0 działa również z macOS.

• Język programowania oparty na językach C/C++, w tym pełna obsługa szablonów C++.
• Model pamięci procesora ściśle odpowiadający architekturze sprzętowej, co umożliwia świadome, efektywne wykorzystywanie dostępnych zasobów GPU, w tym pamięci współdzielonej. Pamięć ta jest współdzielona przez wszystkie wątki w tzw. bloku (zwykle 128-512 wątków). Można jej używać jako programowalnej pamięci typu cache.
• Kod uruchamiany na GPU może odczytywać i zapisywać dane z dowolnego adresu w pamięci GPU.
• Pełna kompatybilność programów – napisany dziś program wykonywalny ma w przyszłości działać bez żadnych zmian na coraz wydajniejszych procesorach graficznych posiadających coraz większą liczbę rdzeni, rejestrów, pamięci operacyjnej i innych zasobów.
• Dostępność na wszystkich kartach firmy NVIDIA począwszy od serii GeForce 8 w tym Quadro oraz Tesla^[1].
• Obsługa procesorów ARM (od wersji 6.5)
• Obecnie nawet starsze laptopy często mają kartę graficzną zawierającą rdzenie CUDA(2018)^[2].

• CUDA korzysta z podzbioru języka C++. Nie można na przykład definiować statycznych zmiennych wewnątrz funkcji, a funkcje mogą mieć tylko stałą liczbę parametrów^[3].
• Dla liczb zmiennoprzecinkowych podwójnej precyzji (dostępnych w nowszych procesorach) istnieją pewne odstępstwa od standardu w zakresie zaokrąglania liczb.
• Przepustowość i opóźnienia magistrali PCI-Express łączącej CPU i GPU mogą być wąskim gardłem w przypadku przesyłania dużej ilości danych.
• CUDA jest dostępna jedynie dla kart graficznych produkowanych przez firmę NVIDIA

W grach komputerowych moc obliczeniową można wykorzystać do obliczeń fizyki w grach, ale CUDA jest również wykorzystywana do przyspieszania obliczeń w takich dziedzinach jak biologia, fizyka, kryptografia i inne obliczenia inżynierskie. Dla potrzeb tego segmentu Nvidia opracowała specjalny procesor graficzny Tesla.

• Przyspieszenie szyfrowania i kompresji oraz konwersji wideo do różnych formatów
• Symulacje fizyczne (np. w dynamice płynów) i obliczenia inżynierskie
• Renderowanie wirtualnej rzeczywistości na podstawie tomografii komputerowej i rezonansu magnetycznego
• Efekty specjalne w grafice komputerowej, np. symulacje falujących powierzchni ubrań^[4]
• Sztuczna inteligencja

Niektóre projekty przetwarzania rozproszonego BOINC wykorzystują do obliczeń architekturę CUDA^[5][6].

Kolejna wersja architektury CUDA (CUDA 3.0) obsługuje procesory graficzne o architekturze Fermi. Cuda 3.0 zapewnia pełniejsze wsparcie dla konstrukcji języka C++ (m.in. jednolitą przestrzeń adresową dla wskaźników, obsługę dziedziczenia, a od wersji 3.1 – funkcji rekurencyjnych i wskaźników na funkcje). Cuda 3.0 umożliwia wykonywanie kilkunastu kerneli jednocześnie na jednym GPU (o architekturze Fermi). Wraz z nową generacją procesorów Nvidia udostępniła wsparcie dla środowiska Visual Studio 2008^[7].

• OpenCL
• Nvidia
• Nvidia Tesla
• NVIDIA Quadro
• Shader

• CUDA Zone – strona producenta technologii CUDA
• NVIDIA CUDA C SDK Code Samples – strona z przykładowymi programami