Carl Luython

Carl Luython
Data i miejsce urodzenia

ok. 1556
Antwerpia

Data i miejsce śmierci

sierpień 1620
Praga

Gatunki

muzyka poważna, muzyka renesansu

Zawód

kompozytor

Carl Luython, także Charles, Carolus lub Karel Luyton, Luton, Leuthon[1] (ur. około 1556 w Antwerpii, zm. w sierpniu 1620 w Pradze[1][2]) – franko-flamandzki kompozytor.

Życiorys

Jako młodzieniec był członkiem chóru cesarskiego na dworze cesarskim w Wiedniu[1][2], tam do grona jego nauczycieli mogli należeć Jacobus Vaet i Philippe de Monte[1]. Skomponował dwie msze dla cesarza Maksymiliana II[2]. W 1571 roku wyjechał do Włoch, od 1576 roku przebywał ponownie na dworze cesarskim w Wiedniu i Pradze, gdzie był członkiem zespołu instrumentalnego, a od 1577 roku również nadwornym organistą[1][2]. W 1596 roku objął stanowisko pierwszego organisty nadwornego oraz nadwornego kompozytora[1][2]. Po śmierci cesarza Rudolfa II w 1612 roku utracił posadę i popadł w kłopoty finansowe, zmarł w biedzie[1][2].

Twórczość

Opublikował księgę madrygałów (Wenecja 1582), ponadto Popularis anni jubilus na 6 głosów (Praga 1587), Selectissimarum sacrarum cantonium na 6 głosów (Praga 1603), Opus musicum in Lamentationes Hieremiae prophetae na 6 głosów (Praga 1604) i Liber primus missarum na 3–7 głosów (Praga 1609)[2].

Jego motety i msze reprezentują typową polifonię niderlandzką 2. połowy XVI wieku[1]. W swoich nielicznych utworach organowych wykorzystywał jako jeden z pierwszych kompozytorów styl fugowany, rozwinięty dopiero w dojrzałym baroku[1]. Największą popularnością cieszyła się jego wielokrotnie publikowana Fuga suavissima[1][2], złożona z trzech części, gdzie w każdej imitacje jednej frazy tematycznej przeplatane są fragmentami o charakterze wirtuozowskim[1].

Według informacji przekazanej przez Michaela Praetoriusa miał skonstruować instrument klawiszowy wyposażony w trzy klawiatury, z których każda pozwalała na wygranie dźwięków jednej z trzech skal: diatonicznej, chromatycznej lub enharmonicznej[2].

Przypisy

  1. a b c d e f g h i j k Encyklopedia Muzyczna PWM. T. 5. Część biograficzna klł. Kraków: Polskie Wydawnictwo Muzyczne, 1997, s. 462. ISBN 978-83-224-3303-4.
  2. a b c d e f g h i Baker’s Biographical Dictionary of Musicians. T. Volume 4 Levy–Pisa. New York: Schirmer Books, 2001, s. 2211. ISBN 0-02-865529-X.

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya