Ceresan

Ceresan – fungicyd na bazie organicznych związków rtęci. Składnik zapraw do zwalczania chorób grzybowych roślin przemysłowych, np. ziaren zbóż[1][2], bawełny[3] lub trzciny cukrowej[4].

Składniki czynne przykładowych preparatów
  • Ceresan Universal Nassbeize (producent: Bayer, Niemcy): chlorek (2-metoksyetylo)rtęci(II), MEMC (z ang. methoxyethyl mercury chloride[4]), CH3OCH2CH2HgCl, zawartość w preparacie: 2,5%[2].
  • Ceresan M (inne nazwy: Granoson M[5], Granosan[6]; producent: DuPont De Nemours and Co.): fenylo(tosylo)amid etylortęci(II) (sulanilamid p-toluilowy etylortęci), CH3CH2Hg+ (C6H5)(CH3C6H4SO2)N−, zawartość w preparacie: 4%[6][7].

W związku z wieloma wypadkami zatruć śmiertelnych Ceresanem i innymi fungicydami rtęcioorganicznymi[6], ich działaniem mutagennym[6] oraz problemem zanieczyszczenia środowiska rtęcią[4], w latach 70. i 80. XX w. zostały one zakazane w większości krajów. Kraje, które wycofały je z użycia później, to USA (1993), Tajlandia (2005), Chiny (2010), Indie (2018) i Australia, w której stosowanie chlorku (2-metoksyetylo)rtęci(II) było dozwolone do 2021 r.[4]

Przypisy

  1. ↑ Bronisława Legatowa, Sabina Hordynska, Irena Bernstein, Oznaczanie zawartości rtęci w ziarnie zbóż niezaprawianym i zaprawianym preparatami rtęciowymi, „Roczniki Państwowego Zakładu Higieny”, 14 (3), 1963, s. 222-224 [dostęp 2024-10-04].
  2. ↑ a b Teresa Szprengier, Problem skażeń rtęcią środowiska biologicznego i zwierząt domowych, „Medycyna Weterynaryjna”, 27 (2), 1971, s. 82–86 [dostęp 2024-10-04].
  3. ↑ M.K. Tolba, A.M. Salma, M.I. Ali, Effect of Seed Dressing with ‘Granosan’ on the Prevalence of Fungi in the Root Zone of Cotton Plants, „Nature”, 211 (5054), 1966, s. 1217–1218, DOI: 10.1038/2111217a0 [dostęp 2024-10-04] (ang.).
  4. ↑ a b c d Larissa Schneider, When toxic chemicals refuse to die—An examination of the prolonged mercury pesticide use in Australia, „Elementa: Science of the Anthropocene”, 9 (1), 2021, DOI: 10.1525/elementa.2021.053 [dostęp 2024-10-04] (ang.).
  5. ↑ M.A. Jalili, A.H. Abbasi, Poisoning by Ethyl Mercury Toluene Sulphonanilide, „British Journal of Industrial Medicine”, 18 (4), 1961, s. 303–308, DOI: 10.1136/oem.18.4.303, PMID: 14450973, PMCID: PMC1038246 [dostęp 2024-10-04] (ang.).
  6. ↑ a b c d C. Mathew, Z. Al-Doori, The mutagenic effect of the mercury fungicide Ceresan M in Drosophila melanogaster, „Mutation Research”, 40 (1), 1976, s. 31–36, DOI: 10.1016/0165-1218(76)90019-7, PMID: 814456 [dostęp 2024-10-04] (ang.).
  7. ↑ Ceresan M [online], ChemSpider [dostęp 2024-10-04] (ang.).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya