Cerro Capurata

Cerro Capurata (Elena Capurata)
Ilustracja
Elena Capurata (w centrum obrazu)
Państwo

 Boliwia

Pasmo

Andy

Wysokość

6039 m n.p.m.

Pierwsze wejście

Ignacio Morlans i Pedro Rosende, 7 października 1967[1]

Położenie na mapie Boliwii
Mapa konturowa Boliwii, po lewej nieco na dole znajduje się czarny trójkącik z opisem „Cerro Capurata (''Elena Capurata'')”
Ziemia18°24′54,00″S 69°02′44,88″W/-18,415000 -69,045800

Cerro Capurata (Elena Capurata) [2]stratowulkan w Andach na pograniczu Boliwii i Chile. Jego szczyt wznosi się na wysokość 5990 metrów[3]. Powyżej 5940 metrów (19 490 stóp) Capurata jest pokryta lodem[4]. Na południe od Capuraty znajduje się Cerro Casparata, a prosto na zachód – Guallatiri[2].

W porównaniu z Acotango i Humuratą zbocza Capuraty są dość dobrze zachowane. Niektóre zmiany hydrotermalne, częściowo związane z aktywnością fumaroli, są jednak widoczne[5]. Całkowita kubatura wulkanu wynosi 19 km³ (4,6 mil³)[6]. Siarkowe osady powstałe w wyniku aktywności fumaroli również pokrywają zbocza Capuraty[7].

Zobacz też

Przypisy

  1. South America: Patagonia. Alpine Journal. [dostęp 2016-06-21].
  2. a b SE 19-10 Arica, Chile; Peru; Bolivia. „Latin America, Joint Operations Graphic 1:250,000 [Not for navigational use]”. University of Texas. [dostęp 2016-06-21]. 
  3. Werner Zeil. Die Verbreitung des jungen Vulkanismus in der Hochkordillere Nordchiles. „Geologische Rundschau”. 53 (2), s. 751, Grudzień 1964. Springer Verlag. DOI: 10.1007/BF02054561. ISSN 1432-1149. (niem.). 
  4. Claudio Ochsenius. La Glaciación Puna durante el Wisconsin, Desglaciación y Máximo Lacustre en la Transición Wisconsin-Holoceno y Refugios de Megafauna Postglaciales en la Puna y Desierto de Atacama. „Revista de Geografía Norte Grande”. 13, s. 36, 1986. [dostęp 2016-06-21]. (hiszp.). 
  5. Robert B. Watts, Jorge Clavero Ribes, R. Stephen J. Sparks. Origen y emplazamiento del Domo Tinto, volcán Guallatiri, Norte de Chile.. „Andean Geology”. 41 (3), 30 września 2014. DOI: 10.5027/andgeoV41n3-a04. 
  6. Diego Aravena, Ignacio Villalón, Sánchez Pablo: Igneous Related Geothermal Resource in the Chilean Andes. World Geothermal Congress 2015. [dostęp 2016-06-21].
  7. Waldo Avila-Salinas, Petrologic and tectonic evolution of the Cenozoic volcanism in the Bolivian western Andes, t. 265, 1991, s. 248, DOI10.1130/SPE265-p245, ISSN 0072-1077.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya