Cezary Michalski

Cezary Michalski

Data i miejsce urodzenia	21 października 1963 Toruń
Zawód, zajęcie	eseista, publicysta, prozaik
Alma Mater	Uniwersytet Jagielloński
Rodzice	Ryszard Michalski
Małżeństwo	Manuela Gretkowska (rozwód)
Cytaty w Wikicytatach

Cezary Ryszard Michalski (ur. 21 października 1963 w Toruniu^[1]) – polski eseista, prozaik i publicysta, z wykształcenia filolog polski.

Syn historyka Ryszarda Michalskiego^[2].

W 1985 został sygnatariuszem deklaracji założycielskiej Ruchu Wolność i Pokój^[3] W 1988 ukończył studia polonistyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim^[1]. Pod koniec lat 80. wyjechał razem z ówczesną żoną, Manuelą Gretkowską do Francji^[4]. Pracował tam jako sekretarz Józefa Czapskiego^[5], był słuchaczem seminarium sowietologicznego Alaina Besançona^[6]. W 1991 uzyskał w Paryżu dyplom DEA (Diplôme d’études approfondies)^[1]. Od pierwszego numeru publikował w wydawanym od 1987 piśmie „brulion”^[7] i był stałym współpracownikiem pisma także w czasie pobytu na emigracji^[8]. Zamieszczał tam m.in. swoje felietony^[7], do 1996 posługiwał się na jego łamach pseudonimem Marek Tabor i wariacjami tego pseudonimu^[9].

Na początku lat 90. współpracował z „Tygodnikiem Literackim”, dla którego przygotowywał przeglądy zagraniczne^[10]. W latach 1994–1996 kierował redakcją publicystyki kulturalnej i społecznej w Programie I Telewizji Polskiej^[1], należał do środowiska tzw. pampersów^[4]. Po odwołaniu w 1996 z funkcji prezesa TVP Wiesława Walendziaka odszedł razem z innymi członkami swojego środowiska do RTL 7^[4]. W latach 1997–1998 był zastępcą dyrektora ds. programowych Radia Plus^[1]. W 1997 został także sekretarzem Rady ds. Inicjatyw Wydawniczych i Upowszechniania Kultury powołanej za rządów AWS i Unii Wolności^[4]. W latach 1998–2002 był publicystą „Życia”^[11]. W tym okresie uczestniczył w spotkaniach Opus Dei^[12]. W latach 2000–2001 pracował w Telewizji Familijnej^[1]. Wraz z Kingą Dunin i Sławomirem Sierakowskim prowadził pokazywany w latach 2005–2007 program Lepsze książki w TVP Kultura^[13].

W ukazującej się od kwietnia 2006 do września 2009 gazecie „Dziennik Polska-Europa-Świat” był początkowo szefem działu opinii, a od maja 2006 do maja 2008 zastępcą redaktora naczelnego^[14][15], pozostał jednak w redakcji do połowy 2009 jako publicysta^[16]. W 2010 został komentatorem „Krytyki Politycznej”^[17], następnie został równocześnie publicystą „Newsweeka”, od 2012 współpracował przejściowo z tygodnikiem „Wprost”^[18], następnie powrócił do „Newsweeka”. W 2016 był krótko jednym z prowadzących program Dwie prawdy pokazywany w TVN24^[19]. W 2018 dołączył do zespołu CrowdMedia.pl^[20].

Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich. Zasiada w Radzie Nadzorczej Fundacji im. Immanuela Kanta^[21].

Jego powieść Siła odpychania została w 2003 nominowana do Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza^[22]. W 2008 otrzymał Nagrodę im. Beaty Pawlak za cykl Listy z Ameryki ukazujący się na łamach „Dziennika”^[23].

• Ezoteryczne źródła nazizmu, Warszawa 1993 (pod pseudonimem Marek Tabor).
  • Przekład węgierski: A nácizmus ezoterikus forrásai, tłum. Gáspár Keresztes, Budapest: Európa 2005.
• Powrót człowieka bez właściwości, Warszawa: „Casablanca Studio”, staraniem Stowarzyszenia „Dzikie Pola” 1996.
• Ćwiczenia z bezstronności, Kraków: „Arcana” 1999.
• Ministerstwo prawdy, Kraków: „Arcana” 2000.
• Siła odpychania, Warszawa: „W.A.B” 2002.
• Jezioro Radykałów, Warszawa: Prószyński i S-ka 2004.
• Gorsze światy, Lublin: Fabryka Słów 2006 (zbiór opowiadań SF i Political Fiction).
• (wstęp) Stanisław Brzozowski, Głosy wśród nocy. Studia nad przesileniem romantycznym kultury europejskiej, z teki pośmiertnej wyd. i przedm. poprzedził Ostap Ortwin, wstęp Cezary Michalski, posłowie Agata Bielik-Robson, Wyd. 2 krytyczne, Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2007.
• (redakcja) Idee z pierwszej ręki. Antologia najważniejszych tekstów „Europy” – sobotniego dodatku do „Dziennika”, wybór tekstów Cezary Michalski, Maciej Nowicki, Warszawa: Axel Springer Polska 2008.
• Ja Palikot, Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne 2010 (wywiad-rzeka z Januszem Palikotem).
• Staniszkis – życie umysłowe i uczuciowe, rozmawia Cezary Michalski, Warszawa: Wydawnictwo Czerwone i Czarne 2010 (wywiad-rzeka z Jadwigą Staniszkis).
• (wstęp) Gilles Kepel, Zemsta Boga. Religijna rekonkwista świata, przeł. Agnieszka Adamczak, wstęp Cezary Michalski, posłowie Agata Bielik-Robson, Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2010.
• (wstęp) Czesław Miłosz, Człowiek wśród skorpionów. Studium o Stanisławie Brzozowskim, wstęp Cezary Michalski, Sławomir Sierakowski, Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2011.
• Zdjąć Polskę z krzyża, Warszawa: „W.A.B.” 2014 (wywiad-rzeka z Januszem Palikotem).
• Historia pokolenia, Warszawa: Poltext 2019 (wywiad-rzeka z Grzegorzem Schetyną).

Był mężem Manueli Gretkowskiej. W 1999 związał się z Agatą Bielik-Robson.

• pampersi

• Aleksandra Polewczyk: Na początku był „brulion”. O modelach kultury i poezji roczników sześćdziesiątych. Kraków: Towarzystwo Autorów i Wydawców Prac Naukowych „Universitas”, 2017. ISBN 97883-242-3116-4.

• Profil Cezarego Michalskiego w serwisie Krytyki Politycznej