Challenger 3

Challenger 3
Ilustracja
Dane podstawowe
Państwo

 Wielka Brytania

Producent

Rheinmetall BAE Systems Land

Typ pojazdu

czołg podstawowy

Trakcja

gąsienicowa

Załoga

4

Historia
Prototypy

2020

Produkcja

2025 – 2030[1]

Egzemplarze

(plan.) 148[2]

Dane techniczne
Silnik

Diesel V12 Perkins-Condor CV12-9A
o mocy 1500 KM (1118 kW)[3][4]

Transmisja

David Brown Santasalo TN54E[5]

Pancerz

modularny: zewnętrzny EPSOM, wewnętrzny Farnham[6]

Masa

66 t[7]

Osiągi
Prędkość

96 km/h[8]

Zasięg pojazdu

500 km[8]

Pokonywanie przeszkód
Rowy (szer.)

2,3 m[8]

Ściany (wys.)

0,9 m[8]

Kąt podjazdu

60%[8]

Przechył boczny

30%[8]

Dane operacyjne
Uzbrojenie
armata Rheinmetall Rh-120 L55A1 kalibru 120 mm
Użytkownicy
Wielka Brytania
Multimedia w Wikimedia Commons

Challenger 3 (CR3) – brytyjski czołg podstawowy czwartej generacji projektowany dla British Army. Powstanie on przez przebudowę istniejących czołgów Challenger 2 przez brytyjsko-niemiecką spółkę joint venture Rheinmetall BAE Systems Land.

Pojazd jest efektem rozpoczętego w 2005 roku programu Capability And Sustainment Programme (CSP), mającym umożliwić eksploatację i kompetetywność Challengera 2 do lat 30-tych XXI wieku. Cięcia finansowe doprowadziły do przekształcenia w 2014 roku programu CSP w "Challenger 2 Life Extension Programme" (LEP), w którym wzięły udział firmy BAE Systems i Rheinmetall. W 2019 roku utworzyły one wspólną spółkę, której celem stało się zaprojektowanie i wykonanie ulepszonej wersji Challengera pozwalającej na jego eksploatację do roku 2035-go[9].

Wejście Challengera 3 do służby jest planowane w 2025 roku, dwa lata wcześniej, niż pierwotnie zakładano. Przebudowanych ma zostać 148 czołgów za łączną kwotę 906,89 milionów funtów szterlingów (1,17 miliarda dolarów amerykańskich)[10].

Historia

W 2005 roku brytyjskie Ministerstwo Obrony dostrzegło potrzebę rozpoczęcia programu utrzymania zdolności (ang. Capability Sustainment Programme, w skrócie CSP) dla czołgów Challenger 2 w celu utrzymania ich w służbie do połowy lat 30-tych XXI wieku oraz do zwiększenia ich mobilności, skuteczności oraz przeżywalności na polach bitew[11]. Pierwotnie program miał się zakończyć do roku 2020 i wdrożyć wszystkie ulepszenia z programu Challenger Lethality Improvement Programme wraz z nowym 120-milimetrowym działem[12]. Ze względów finansowych w maju 2014 roku CSP zastąpiono nowym programem Life Extension Programme (LEP) o podobnym zakresie zmian, lecz z pozornym zarzuceniem zmiany uzbrojenia głównego[13].

Do lutego 2016 roku do programu zgłosiły się następujące firmy: BAE Systems, General Dynamics UK, Krauss-Maffei Wegmann (we współpracy z Pearson Engineering), Lockheed Martin UK, RUAG i Rheinmetall. 22 grudnia tego samego roku Ministerstwo Obrony wybrało oferty BAE Systems i General Dynamics (które wraz z partnerami utworzyły wspólną grupę Team Challenger 2) oraz Rheinmetall. Każdy z podmiotów otrzymał kontrakt w wysokości 23 miliardów funtów na przeprowadzenie badań i prezentację przygotowywanych rozwiązań[14]. Projekt zespołu Team Challenger 2 został zaprezentowany w październiku 2018 roku i otrzymał kryptonim Czarna Noc (ang. Black Night) – zakładał zastosowanie celownika dowódcy Safran PASEO, termowizora Leonardo dla celowniczego i system nocnej obserwacji Leonardo DNVS 4; ponadto usprawnienia otrzymała wieża (choć bez zmiany uzbrojenia głównego), a pojazd miał otrzymać system ostrzegający przed namierzeniem laserem oraz system aktywnej obrony[15]. Projekt Rheinmetall został zaprezentowany w styczniu 2019 roku i zawierał zupełnie nową wieżę wyposażoną w pełni cyfrową elektronikę, systemy obserwacji w dzień i w nocy dla dowódcy i działonowego oraz w armatę Rh-120 długości 55 kalibrów. Wieża ta została przygotowana z własnych funduszy firmy i nie wchodziła w zakres modernizacji programu LEP[16].

W czerwcu 2019 roku obie konkurujące ze sobą firmy podpisały porozumienie i utworzyły spółkę joint venture Rheinmetall BAE Systems Land (RBSL)[17]. W tym samym roku na targach DSEI w Londynie został zaprezentowany pierwszy model nowego pojazdu[18].

22 marca 2021 roku minister Ben Wallace zaprezentował brytyjskiemu parlamentowi dokument „Defence in a Competitive Age”, w którym potwierdzono modernizację 148 czołgów Challenger 2 pod desygnacją Challenger 3[19], a 7 maja oficjalnie podpisano kontrakt z RBSL o wartości 800 miliardów funtów, w którym przyjęto propozycję zastosowania nowej wieży[20].

Pierwszy egzemplarz prototypowy został dostarczony 23 stycznia 2024 roku i miesiąc później wysłano go na testy w Niemczech[21][22], natomiast pierwsze strzelanie odbyło się w kwietniu[23]. 18 kwietnia 2024 roku sekretarz obrony Grant Shapps brał udział w prezentacji pojazdu z serii przedprodukcyjnej w zakładach RBSL w Telford[24]. Drugi prototyp został dostarczony we wrześniu 2024 roku[25].

Charakterystyka

Challenger 3 posiada zmodernizowany kadłub względem poprzednika, w którym wzmocniono silnik, usprawniono system chłodzenia oraz zastosowano zawieszenie Hydrogas pozwalające na poprawę celności prowadzenia ognia w trakcie ruchu pojazdu[26]. Zastosowano nowy pancerz kompozytowy o nazwie Farnham wraz z dodatkowym opancerzeniem modularnym Epsom. Dodatkową ochronę zapewnia zamontowany system obrony aktywnej Trophy wraz z pasywnymi sensorami optycznymi ELAWS ostrzegającymi przed namierzeniem czołgu wiązką lasera oraz wyrzutniami granatów dymnych[25]. Dowódca i działonowy posiadają do swojej dyspozycji przyrządy obserwacyjne pozwalające na pracę zarówno w dzień, jak i w nocy[27] pozwalające na automatyczne wykrywanie i namierzanie celów[28].

Challenger 3 posiada całkowicie nową wieżę. Najbardziej znaczącą różnicą jest zmiana uzbrojenia głównego z brytyjskiej gwintowanej armaty L30A1 na niemiecką gładkolufową Rh-120 L/55 A1, co pozwoli na korzystanie z amunicji scalonej standardowej dla wszystkich członków NATO[29]. Dodatkowo czołg ma być w stanie wystrzeliwać najnowszą amunicję przeciwpancerną DM73 pozwalającą na rażenie celów w zasięgu do 5 km, co w połączeniu z ulepszonym systemem kontroli ognia czyni Challengera 3 pierwszym czołgiem na świecie posiadającym tak daleki zasięg skutecznego strzału[30]. Uzbrojenie dopełniają dwa karabiny maszynowe – sprzężony z działem karabin maszynowy L8A2 oraz montowany na wieżyczce dowódcy karabin maszynowy L37A2, obydwa w kalibrze 7,62 × 51 mm[8].

Przypisy

  1. ↑ The United Kingdom accelerates the Challenger 3 tank program. Militarnyi, 2023-09-05. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  2. ↑ British Army to get 148 Challenger 3 tanks in £800m deal. BBC, 2021-05-07. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  3. ↑ Challenger Tanks: Engines. They work for you, 2022-04-22. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  4. ↑ Sam Hart: Insight: The UK's Challenger 3 tank programme gets ready for service in 2025. Shephard, 2023-09-04. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  5. ↑ TN54E Tracked Vehicle Transmission. DB Santasalo. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  6. ↑ Obsolescent and outgunned: the British Army’s armoured vehicle capability: Government Response to the Committee’s Fifth Report of Session 2019–21. Parliament UK, 2021-05-21. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  7. ↑ Challenger 3 vs Challenger 2. RBSL. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  8. ↑ a b c d e f g Challenger 3 MBT. Army Recognition, 2024-12-21. [dostęp 2025-01-14]. (ang.).
  9. ↑ George Allison: Challenger 2 Life Extension Programme decision due late 2020. UK Defence Journal, 2020-01-14. [dostęp 2025-02-15]. (ang.).
  10. ↑ The United Kingdom accelerates the Challenger 3 tank program. Militarnyi, 2023-09-05. [dostęp 2025-02-15]. (ang.).
  11. ↑ Defence Industrial Strategy: Defence White Paper. Ministry of Defence, 2025-12. [dostęp 2025-02-25]. (ang.).
  12. ↑ Tatham, Peter, Taylor, Trevor: Single Service Procurement and the British Army's Main Battle Tank. Griffith University, 2014. [dostęp 2025-02-25]. (ang.).
  13. ↑ Tim Ripley: DVD 2014: UK Challenger 2 LEP numbers may drop. IHS Janes, 2014-06-26. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-30)]. (ang.).
  14. ↑ Bartłomiej Kucharski: Challenger 3 – (nie)nowa nadzieja brytyjskich pancerniaków. ZBiAM, 2021-05. [dostęp 2025-02-25]. (pol.).
  15. ↑ George Allison: BAE unveils ‘Black Night’ – the first fully-upgraded Challenger 2 tank. UK Defence Journal, 2018-10-08. [dostęp 2025-02-25]. (ang.).
  16. ↑ Mark Cazalet: IAV 2019: Rheinmetall unveils proposal for Challenger 2 LEP. IHS Janes, 2019-01-23. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-12-04)]. (ang.).
  17. ↑ Sebastian Sprenger, Andrew Chuter: Rheinmetall, BAE Systems launch joint venture for military vehicles. Defense News, 2019-01-21. [dostęp 2025-02-25]. (ang.).
  18. ↑ Mark Cazalet: DSEI 2019: RBSL's Challenger 2 LEP contender comes out in the open. IHS Janes, 2019-09-12. [zarchiwizowane z tego adresu (2022-12-04)]. (ang.).
  19. ↑ Defence in a competitive age. GOV UK, 2021-03. [dostęp 2025-02-15]. (ang.).
  20. ↑ Andrew Chuter: Britain awards $1 billion contract to upgrade Challenger 2 tanks. Defense News, 2021-05-07. [dostęp 2025-02-25]. (ang.).
  21. ↑ Alex Candlin: Challenger 3 main battle tank takes major step forward with trials to get underway soon. Forces News, 2024-01-23. [dostęp 2025-02-25]. (ang.).
  22. ↑ First pre-production model of Army's new Challenger 3 tank deploys to Germany for trials. Forces News, 2024-02-20. [dostęp 2025-02-25]. (ang.).
  23. ↑ New gun put to the test as Challenger 3 main battle tank fires live rounds for first time. Forces News, 2024-04-25. [dostęp 2025-02-25]. (ang.).
  24. ↑ British Army’s most lethal tank prototype rolls off production line. British Army, 2024-04-18. [dostęp 2025-02-25]. (ang.).
  25. ↑ a b Damian Ratka: Drugi prototyp Challengera 3. Defence 24, 2024-09-25. [dostęp 2025-02-23]. (pol.).
  26. ↑ Challenger 3 Main Battle Tank, UK. Army Technology, 2024-05-09. [dostęp 2025-02-23]. (ang.).
  27. ↑ Challenger 3. Ministry of Defence UK. [dostęp 2025-02-23]. (ang.).
  28. ↑ RBSL to build next-generation Challenger 3 tanks in major boost for UK prosperity. RBSL. [dostęp 2025-02-23]. (ang.).
  29. ↑ Rheinmetall modernizing the UK’s main battle tank Challenger 2 fleet. Rheinmetall Defence, 2021-05-10. [dostęp 2025-02-15]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-05-12)]. (ang.).
  30. ↑ New British Army Challenger 3 Becomes the World's First Tank to Reach 5,000 m Engagement Range.. Army Recognition, 2024-06-10. [dostęp 2025-02-23]. (ang.).
Brytyjskie pojazdy wojskowe po 1945
Czołgi
Czołgi lekkie i pojazdy rozpoznawcze
Transportery opancerzone
Bojowe wozy piechoty
Niszczyciele czołgów
Działa samobieżne
Inne pojazdy
Pojazdy inżynieryjne

Wielka Brytania

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya