Cheerleading

Cheerleading
Ilustracja
Cheerleaderki Gwardii Opole w czasie rozgrzewki w typowych współczesnych strojach (2013)
Charakterystyka
Rodzaj sportu

zespołowa, oparta na ruchu naturalnym

Cheerleaderka w 1906 roku. Strój nie różnił się od noszonego w tamtych czasach na co dzień
Cheerleaderki UW Madison w 1948 roku w długich spódnicach i bluzach

Cheerleading (ang. „przewodzenie dopingowaniu”) – zorganizowane układy składające się z elementów gimnastyki, tańca i akrobacji wykonywane w celu kibicowania zespołom sportowym w czasie meczów. Także osobna dyscyplina sportu. Cheerleading najpopularniejszy jest w Stanach Zjednoczonych, ale przyjął się też w wielu innych krajach.

W USA ta forma dopingu związana jest przede wszystkim z futbolem amerykańskim i z koszykówką. W sportach takich jak piłka nożna, hokej na lodzie, siatkówka czy wrestling występuje rzadko. W baseballu jedyną drużyną wspieraną przez cheerleaderkiMiami Marlins.

Jest on również uznawany według wielu czasopism oraz internetu za sport ekstremalny (z uwagi na dużą liczbę wypadków[1]), stąd regulacje dotyczące bezpieczeństwa[2].

Od 2013 roku Międzynarodowa Unia Cheerleadingu (ICU) jest członkiem SportAccord – międzynarodowej federacji sportowej uznanej przez Międzynarodowy Komitet Olimpijski na podstawie Karty Olimpijskiej[3]. Polskim przedstawicielem w ICU jest Polski Związek Sportowy Cheerleadingu – www.pzsc.pl

Historia

Początki cheerleadingu datuje się na lata 80. XIX wieku, gdy na Princeton University okrzykami wspierano miejscowy zespół futbolu amerykańskiego. W roku 1894 absolwent Princeton Thomas Peebles wprowadził ideę zorganizowanego dopingowania do Uniwersytetu Minnesoty. W 1898 student Johnny Campbell zaczął dyrygować dopingiem stojąc przed kibicami. W ten sposób został pierwszym cheerleaderem (dosł. przewodzącym dopingowaniu).

Choć obecnie szacuje się, że 97% osób zajmujących się cheerleadingiem w USA to kobiety, idea ta rozpoczęła się od zespołów męskich. Panie zaczęły brać udział w zorganizowanym dopingu w latach 20. XX wieku w związku z ograniczoną możliwością uprawiania odpowiednich dla nich sportów na uczelniach. W tym samym okresie do zorganizowanego kibicowania dołączono elementy gimnastyki i akrobacji.

Zobacz też

Przypisy

  1. L.B. Straus, Cheerleading: High Rates of Catastrophic Injuries and Concussions, momsteam.com, 16.09.2013 [dostęp: 23.01.2016]
  2. Zasady Bezpieczeństwa, [w:] Polskie Stowarzyszenie Cheerleaders, Przepisy Turniejowe, 7 listopada 2018.
  3. M. Broda, Cheerleaderka – sportowiec czy rozrywka dla jaskiniowców?, prawosportowe.pl, 20.01.2016 [dostęp: 23.01.2016]

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya