Cheick Kongo
 Cheick Kongo w 2008 | |
| Data i miejsce urodzenia | |
|---|---|
| Obywatelstwo | |
| Wzrost |
193 cm |
| Masa ciała |
106 kg |
| Styl walki | |
| Debiut |
2001 |
| Federacja | |
| Kategoria wagowa | |
| Klub |
Kongo Smashin' Club |
| Bilans walk zawodowych[a] | |
| Liczba walk |
kick-boxing – 23 |
| Zwycięstwa |
kick-boxing – 21 |
| Przez nokauty |
kick-boxing – 12 |
| Przez poddania |
MMA – 4 |
| Przez decyzje |
kick-boxing – 9 |
| Porażki |
kick-boxing – 2 |
| Remisy |
MMA – 2 |
| Nieodbyte |
MMA – 1 |
| |
Cheick Kongo, właśc. Cheick Guillaume Ouedraogo (ur. 17 maja 1975 w Paryżu) – francuski zawodnik mieszanych sztuk walki oraz kickbokser. W latach 2006–2013 związany z UFC, od 2013 związany z organizacją Bellator.
Życiorys
Rodzice Konga wyemigrowali do Francji z Afryki, matka z Burkina Faso, a ojciec z Demokratycznej Republiki Konga. Kongo urodził się w Paryżu i od najmłodszych lat interesował się sportami walki. Swoje pierwsze treningi rozpoczął mając 5 lat, najpierw w kendo, a po krótkim czasie i karate. Gdy podrósł, zapisał się na treningi z boksu tajskiego oraz kick-boxingu. W wieku 19 lat zaczął trenować indonezyjskie sztuki walki, tzw. Pencak Silat Setia Hati Terate. Kongo jest kuzynem reprezentanta Francji w rugby union, Fulgence Ouedraogo[1].
Przeszłość w kick-boxingu
W swojej karierze kickboksera oraz zawodnika muay-thai zdobywał m.in. interkontynentalne mistrzostwo muai-thai w 2003 roku, mistrzostwo świata muai-thai w 2004 roku oraz międzynarodowe mistrzostwo organizacji King of the Rings w 2005 roku. W czasie swojej kariery pokonał m.in. polskiego kickboksera i thai-boxera Marcina Różalskiego oraz zanotował porażkę z vice-mistrzem K-1 GP Glaube Feitosą.
Kariera MMA
Wczesna kariera
W 2001 roku zadebiutował w MMA, pokonując André Tete przez poddanie na gali RINGS Holland. W latach 2001–2005 walczył głównie na holenderskich galach RINGS oraz It’s Showtime, wygrywając m.in. Dave’em Dalglieshem oraz przegrywając z zawodnikiem PRIDE FC Gilbertem Yvelem.
.jpg)
UFC
W 2006 roku związał się z amerykańską organizacją MMA – Ultimate Fighting Championship.
W swoim debiucie na gali UFC 61 pokonał przez TKO Gilberta Aldana.
8 września 2007 pokonał na punkty byłego zawodnika PRIDE oraz DREAM Mirko Filipovicia.
Następny pojedynek 1 marca 2008 przegrał z innym byłym zawodnikiem PRIDE Heathem Herringiem.
Po serii trzech zwycięstw z rzędu na przełomie 2008/09 zmierzył się z Cainem Velasquezem, lecz uległ mu na punkty.
W latach 2009–2012 wygrywał m.in. nad Paulem Buentello (UFC Live) czy Mattem Mitrione (UFC 137) oraz przegrywał z Frankiem Mirem (UFC 107) czy Markiem Huntem (UFC 144). Po przegranej z Royem Nelsonem 27 kwietnia 2013 został wolnym agentem wypełniając swój kontrakt.
Bellator MMA
Pod koniec sierpnia 2013 podpisał kontrakt z Bellator MMA[2]. Od 2013 do 2016 uzyskał bilans 6-2 (wygrane nad Peterem Grahamem czy Aleksandrem Wołkowem). 4 kwietnia 2014 przegrał walkę o pas mistrzowski wagi ciężkiej z obrońcą tytułu Witalijem Minakowem.
18 lutego 2017 roku na Bellator 172 zmierzył się z byłym partnerem treningowym Oli Thompsonem. Wygrał walkę jednogłośną decyzją[3].
Później doszło do jego walki z Augusto Sakai na gali Bellator 179. Wygrał walkę przez niejednogłośną decyzję[4].
12 maja w San Jose, w Kalifornii skrzyżował rękawice z Javy Ayalą, na Bellator 199. Znokautował rywala w pierwszej rundzie[5].
13 października 2018 roku zmierzył się z Timothym Johnsonem podczas Bellator 208. Zwyciężył przez nokaut w pierwszej rundzie[6].
Na gali Bellator 216 po raz drugi zawalczył z Witalijem Minakowem, 16 lutego 2019 roku. Wygrał jednogłośną decyzją[7].
11 lipca 2019 roku ogłoszono, że zmierzy się z Ryanem Baderem o mistrzostwo świata wagi ciężkiej Bellator, 7 września na gali Bellator 226. Walkę ogłoszono jako nieodbytą, przez przypadkowe palce w oczy, które uniemożliwiły Kongo kontynuowanie walki[8].
4 maja 2020 r. nowy kontrakt z Bellator MMA[9].
10 października 2020 roku ponownie przyszło mu się zmierzyć z Timothy Johnsonem na gali Bellator 248 w stolicy Francji. Przegrał niejednogłośną decyzją[10].
20 sierpnia 2021 r. podczas gali Bellator 265 poddał duszeniem Siergieja Charitonowa w drugiej rundzie[11].
6 maja 2022 roku na gali Bellator 280 skrzyżował rękawice z Ryanem Baderem o mistrzostwo świata wagi ciężkiej Bellator. Przegrał walkę przez jednogłośną decyzję[12].
Osiągnięcia
- 2004: mistrz RINGS Holland w wadze ciężkiej
- 2005: mistrz świata Kings Of The Ring w wadze superciężkiej (-103 kg)[13]
- 2011: World MMA Awards – Powrót Roku (w walce z Patrickiem Barrym)
- 2013: Bellator Season 9 Heavyweight Tournament – 1. miejsce w turnieju wagi ciężkiej
- 2003: interkontynentalny mistrz w muay thai
- 2004: mistrz Świata w muay thai
- 2004: mistrz Świata King of the Ring w wadze superciężkiej (105 kg), formuła muay thai
- 2005: King of Colloseum – 1. miejsce w turnieju
Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Team Kongo, English [online], Cheick Kongo [dostęp 2022-05-07] (ang.).
- ↑ Cheick Kongo podpisał kontrakt z Bellatorem [online], extreme.banzaj.pl [dostęp 2017-11-15].
- ↑ Wyniki Bellator 172: Freire znokautował Thomsona w drugiej rundzie, Oli Thompson zdominowany na pełnym dystansie [online], MMANews, 19 lutego 2017 [dostęp 2022-05-07].
- ↑ Bartłomiej Zubkiewicz, Bellator 179: MacDonald vs. Daley – pełne wyniki | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 19 maja 2017 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Bellator 199 – wyniki. Błyskawiczny nokaut Badera! [WIDEO] [online], MMA PL, 13 maja 2018 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Wirtualna Polska Media, Bellator 208: Jemieljanienko nokautuje, pewne wygrane Hendersona i Kongo [online], sportowefakty.wp.pl, 14 października 2018 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Bellator 216 – wyniki. Zwycięstwo pięknej debiutantki i festiwal decyzji [WIDEO] [online], MMA PL, 17 lutego 2019 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Bellator 226: Walka Bader vs. Kongo zakończyła się przez nieumyślny faul – myMMA.pl [online], 8 września 2019 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Cheick Kongo signs new, multi-fight Bellator deal [online], MMA Junkie, 5 maja 2020 [dostęp 2022-05-07] (ang.).
- ↑ Bellator Europe 10 results: Timothy Johnson edges Cheick Kongo in Paris, wants title shot [online], MMA Junkie, 10 października 2020 [dostęp 2022-05-07] (ang.).
- ↑ Bellator 265 – wyniki. Cheick Kongo poddał Kharitonova w ostatniej sekundzie rundy! [WIDEO] [online], MMA PL, 21 sierpnia 2021 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Michał Tkaczuk, Bellator 280: Ryan Bader pewnie broni pasa wagi ciężkiej! Cheick Kongo zdominowany | MMAROCKS [online], MMA Rocks!, 6 maja 2022 [dostęp 2022-05-07] (pol.).
- ↑ Kid Peligro: KINGS OF THE RING ? MISSION IMPOSSIBLE – Results from Croatia!. adcombat.com, 11.06.2005. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-08-26)]. (ang.).
- ↑ Profil na UFC.com. ufc.com. (ang.).
- ↑ Denis Martins: Cheick Kongo Interview. onthemat.com, 12.07.2007. (ang.).
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.