Chileanoscopus

Chileanoscopus
Freytag et Morrison, 1969
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

pluskwiaki

Podrząd

cykadokształtne

Rodzina

bezrąbkowate

Podrodzina

Eurymelinae

Plemię

Chileanoscopini

Rodzaj

Chileanoscopus

Typ nomenklatoryczny

Chileanoscopus hamulus Freytag et Morrison, 1969

Chileanoscopusrodzaj pluskwiaków z rodziny bezrąbkowatych i podrodziny Eurymelinae. Obejmuje siedem opisanych gatunków. Wszystkie są endemitami Chile.

Morfologia

Pluskwiaki o głównie brązowawym ubarwieniu, przy czym głowa i przedplecze mają brązowe do ciemnobrązowych znaki, śródplecze brązową do ciemnobrązowej plamę trójkątną u podstawy, tarczka brązowy dysk, a epimeryty śródtułowia są czarne[1].

Głowa ma ciemię pomarszczone, pośrodkowo nieco krótsze niż przy oczach, twarz szerszą niż dłuższą i pozbawioną szczecinek przyległych do brzegów oczu, przyoczka umieszczone bliżej linii środkowej niż oczu, boczne bruzdy czołowe wyraźne, ale nie osiągające przyoczek, szerokie płytki szczękowe oraz lekko wklęśnięte boczne brzegi policzków. Przedustek najszerszy jest przed szczytem i wykracza poza wierzchołki policzków. Długa kłujka sięga w spoczynku aż do tylnych bioder[1].

Przedplecze cechuje się wypukłą krawędzią przednią, krótkimi krawędziami bocznymi i lekko wklęśniętą krawędzią tylną, a jego długość jest mniejsza niż śródplecza i tarczki mierzonych razem. Przednie skrzydła mają żyłki brązowe z białawym nakrapianiem. W ich użyłkowaniu występują dwie komórki przedwierzchołkowe (radialno-medialna pierwsza i medialno-kubitalna pierwsza) oraz cztery komórki wierzchołkowe. Udo przedniej pary ma bardzo krótkie i delikatne szczecinki przednio-grzbietowe i tylno-grzbietowe, a szczecinki przednio- i tylno-brzuszne długie i delikatne, w dosiebnej połowie rzadkie, a w odsiebnej połowie gęste. Przednia goleń ma szczecinki przednio- i tylno-brzuszne delikatne w połowie dosiebnej, a długie i grube w połowie odsiebnej. Na tylnym udzie znajdują się trzy wierzchołkowe szczecinki makroskopowe. Tylna goleń ma 8 szczecinek w szeregu przednio-grzbietowym, 9 lub 10 w przednio-brzusznym i do 13 do 15 w tylno-grzbietowym. Tylna stopa dysponuje na nasadowym członie trzema patellae[1].

Genitalia samca mają pygofor o zaokrąglonej krawędzi doogonowej i zaopatrzonej w dogrzbietowo skierowany płat przedni krawędzi grzbietowej. Długi, zaostrzony wyrostek tuby analnej sięga prawie do brzusznej krawędzi pygoforu. Y-kształtną konektywę cechuje wzdłużny, pośrodkowy kil. Stylus w widoku bocznym ma wierzchołkową połowę szeroką, a na szczycie dwa płaty. Boczne powierzchnie przedszczytowej części stylusa gęsto porastają szczecinki. Uproszczonej budowy edeagus ma smukły trzon, rozwiniętą apodemę grzbietową i przedwierzchołkowo umieszczony gonopor. Płytka subgenitalna jest w widoku bocznym tak długa jak pygofor, odsiebnie rozszerzona, o porośniętych gęstymi, delikatnymi szczecinkami krawędziach grzbietowej i brzusznej[1].

Genitalia samicy cechują się wyciągniętą i pośrodku wklęśniętą tylną krawędzią siódmego sternitu odwłoka, szeroką, dogrzbietowo zakrzywioną, w wierzchołkowej połowie drobno rowkowaną i na szczycie zaostrzoną pierwszą walwulą oraz szeroką, wyprostowaną i w wierzchołkowej połowie wyposażoną w od 18 do 20 nieregularnych ząbków grzbietowych drugą walwulą[1].

Rozprzestrzenienie

Rodzaj neotropikalny, endemiczny dla Chile[1][2].

Taksonomia

Rodzaj ten wprowadzili w 1969 roku P.H. Freytag i W.P. Morrison na łamach „Entomological News”. Nazwa rodzajowa to połączenie „Chile” i nazwy innego rodzaju, Idioscopus. Gatunkiem typowym wyznaczyli opisanego w tej samej publikacji Ch. hamulus[3][2]. Do końca drugiej dekady XX wieku klasyfikowany był w podrodzinie Idiocerinae[3][1]. W 2020 roku Xue Qingquan, Christopher H. Dietrich i Zhang Yalin przenieśli go na podstawie wyników morfologiczno-molekularnych analiz filogenetycznych do nowego plemienia Chileanoscopini w podrodzinie Eurymelinae. W wynikach tych zajął on pozycję siostrzaną dla rodzaju Wiloatma[4].

Do rodzaju tego zalicza się siedem opisanych gatunków[1][2]:

Przypisy

  1. a b c d e f g h Qingquan Xue, Stuart H. McKamey, Yalin Zhang. A new species of the endemic Chilean leafhopper genus Chileanoscopus (Hemiptera: Cicadellidae: Idiocerinae). „Zootaxa”. 4237 (3), s. 567-573, 2017. Magnolia Press. DOI: 10.11646/zootaxa.4237.3.6. ISSN 1175-5334. 
  2. a b c Dmitriev, D.A., Angelova, R., Anufriev, G.A., Bartlett, C.R., Blanco-Rodríguez, E., Borodin, O.I., Cao, Y.-H., Cara, C., Deitz, L.L., Dietrich, C.H., Dmitrieva, M.O., El-Sonbati, S.A., Evangelista de Souza, O., Gjonov, I.V., Gonçalves, A.C., Gonçalves, C.C., Hendrix, S.V., McKamey, S., Kohler, M., Kunz, G., Malenovský, I., Morris, B.O., Novoselova, M., Pinedo-Escatel, J.A., Rakitov, R.A., Rothschild, M.J., Sanborn, A.F., Takiya, D.M., Wallace, M.S., Zahniser, J.N.: genus Chileanoscopus Freytag & Morrison, 1969. [w:] World Auchenorrhyncha Database (WAD) [on-line]. [dostęp 2026-01-27].
  3. a b P.H. Freytag, W.P. Morrison. A preliminary study of the Idiocerinae of Chile (Homoptera: Cicadellidae). „Entomological News”. 80, s. 28-292, 1969. 
  4. Qingquan Xue, Christopher H. Dietrich, Yalin Zhang. Phylogeny and classification of the leafhopper subfamily Eurymelinae (Hemiptera: Cicadellidae) inferred from molecules and morphology. „Systematic Entomology”. 45 (3), s. 687-702, 2020. DOI: 10.1111/syen.12425. 

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya