Chleb flisacki

Chleb flisacki
{{{alt grafiki}}}
Chleb żytni razowy (inf)
Inne nazwy

chleb chrupacki

Rodzaj

pieczywo

Kuchnia

regionalna kuchnia podkarpacka

Miejsce powstania

Ulanów

Obróbka żywności

pieczenie

Składniki

mąka żytnia, skwarki, serwatka

Uwagi

Chleb tradycyjny przypisany tylko do miasta Ulanowa.

Chleb flisacki, (oryginalna historyczna nazwa to, chleb chrupacki). Rodzaj chleba, pieczonego z mąki żytniej razowej, z dodatkiem serwatki i skwarek ze świeżej słoniny.

Tradycja wypiekania

Chleb flisacki (chrupacki), jest związany bezpośrednio z flisakami z Ulanowa, który od XVII do XIX wieku był dużym ośrodkiem flisactwa w Polsce. Flisacy, wyruszając tratwami z drewnem do Gdańska, potrzebowali chleba, który byłby pożywny, a jego proces czerstwienia stosunkowo długi. Chleb spełniał te oczekiwania i dodatkowo był smaczny. Do jego wypieku używano produktów lokalnych – mąki żytniej razowej, serwatki i skwarków z przetopionej świeżej słoniny. Nie wiadomo dokładnie, od kiedy zaczęto wypiekać ten chleb, jednak tradycja ta istniała jeszcze w drugiej połowie XIX wieku i trwała do wybuchu II wojny światowej, kiedy praktycznie zaprzestano spławów. Ostatni spław drewna przez flisaków ulanowskich odbył się w 1968[1]. Obecnie, odtworzony według starej receptury chleb, stanowi część tradycji flisackiego Ulanowa, jedynego obecnie w Polsce miejsca gdzie kultywuje się tradycje flisackie[2]. Jest wypiekany przy okazji organizowanych miejscowych uroczystości i spławów flisackich[3][4][5].

Składniki i wykonanie

Zaczyn

Zaczyn na chleb zostaje przygotowany z mąki żytniej razowej, letniej wody i zakwasu żytniego. Po wymieszaniu składników zostaje odstawiony na około 4 godziny w ciepłe miejsce, pod przykryciem[6].

Ciasto

Przygotowany zaczyn, zostaje dodany do razowej mąki żytniej wraz z wystudzonymi skwarkami ze świeżej słoniny, serwatką, letnią wodą i solą. Wyrobione ciasto zostaje przykryte i odstawione do wyrośnięcia[6].

Pieczenie

Wyrośnięte ciasto jest przekładane do metalowych forem i pieczone w piecu chlebowym opalanym drewnem[6].

Charakterystyka

  • kolor złocisty o zrumienionej skórce, na przekroju jasnoszary,
  • przekrój z widocznym kawałkami skwarek,
  • kształt podłużny, przekrój prostokątny,
  • masa 500g – 800g,
  • długość 25 – 35 cm,
  • smak lekko kwaśny o zapachu smażonych skwarek,
  • konsystencja, miękka i sprężysta[3],

Nagrody i wyróżnienia

Chleb flisacki został wpisany na listę produktów tradycyjnych Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi, w dniu 10 października 2005 w kategorii: Wyroby piekarnicze i cukiernicze w woj. podkarpackim[3].

Chleb flisacki otrzymał „ Perłę 2007”, najwyższe kulinarne wyróżnienie w konkursie „Nasze Kulinarne Dziedzictwo – Smaki Regionów”[7][8].

Przypisy

  1. W Ulanowie powstało Muzeum Flisactwa Polskiego [online], dzieje.pl [dostęp 2024-10-08] (pol.).
  2.  Bractwo Flisackie p.w. Św. Barbary [online], web.archive.org [dostęp 2024-10-08] [zarchiwizowane z adresu 2016-08-29].
  3. a b c Chleb flisacki dawniej zwany chrupackim - Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi - Portal Gov.pl [online], Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi [dostęp 2024-10-08] (pol.).
  4. Chleb flisacki dawniej zwany chrupackim - Nasz chleb [online], naszchleb.pl [dostęp 2024-10-08].
  5. Mieczysław Łabęcki – O swojej największej pasji - Flisactwie - Rzeszowskie Archiwum Społeczne [online], ras.rzeszowska.org.pl [dostęp 2024-10-08].
  6. a b c Tradycyjny chleb flisacki z Ulanowa [online] [dostęp 2024-10-08].
  7. Niżańskie specjały [online], Powiatowe Biuro Informacji Turystycznej w Nisku [dostęp 2024-10-08] (pol.).
  8. Nasze Kulinarne Dziedzictwo [online], Smaki Regionów, podkarpackie [dostęp 2024-10-08].

Bibliografia

  • Wilhelm Gaj-Piotrowski. Z flisackich tradycji Ulanowa - małego Gdańska. Stalowa Wola 2001 str. 126.
  • Maria Misińska. Prace i materiały muzeum archeologicznego i etnograficznego w Łodzi, seria etnograficzna nr 6.Tradycyjny spław drewna w Polsce (druga poł. XIX w. i wiek XX). Łódź 1962 str. 98).

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya