Chris Cooper

Chris Cooper
Ilustracja
Chris Cooper (2009)
Imię i nazwisko

Christopher Walton Cooper

Data i miejsce urodzenia

9 lipca 1951
Kansas City

Zawód

aktor

Współmałżonek

Marianne Leone Cooper
(od 1983)

Lata aktywności

od 1977

Christopher Walton Cooper (ur. 9 lipca 1951 w Kansas City) – amerykański aktor. Zdobywca Oscara[1].

Życiorys

Urodził się w Kansas City w Missouri jako syn Mary Ann (Walton) Cooper i Charlesa Sherwooda Coopera, lekarza wojskowego United States Air Force i hodowcy bydła[2][3]. Jego rodzina była pochodzenia angielskiego, a także miała korzenie szkockie, niemieckie, francuskie i walijskie[4]. Wychowywał się w Kansas City, a częściowo na rodzinnym ranczu na zachód od Leavenworth w Kansas, a także w Las Vegas, Phoenix i Houston[4]. Uczęszczał do Southwest High School w Kansas City i pracował dla lokalnego zespołu teatralnego przy scenografii. Po ukończeniu szkoły średniej Cooper został kierownikiem warsztatu w innym zespole repertuarowym. Rozważał także pomoc ojcu w hodowli bydła. Służył w rezerwie straży przybrzeżnej United States Coast Guard[5]. Studiował na University of Missouri i zapisał się do programu teatralnego, pierwotnie specjalizując się w scenografii. Na drugim roku studiów zmienił specjalizację na aktorstwo i brał także lekcje tańca w Stephens College w Columbia w Missouri, aby przezwyciężyć swoją „obezwładniającą nieśmiałość”.

W 1976 przeniósł się do Nowego Jorku, gdzie dzielił mieszkanie na kolei z jedną sypialnią z czterema innymi aspirującymi aktorami i tancerzami[5]. Utrzymywał się z remontów mieszkań[5], pracował na budowie, pełnił funkcję woźnego i szofera. W tym samym czasie studiował u Stelli Adler i Wynna Handmana[6].

W 1980 zadebiutował na Broadwayu w roli Bena Mercera w przedstawieniu Of the Fields, Lately[7]. Po raz pierwszy trafił przed kamery w roli Eddiego w filmie krótkometrażowym Zły moment (Bad Timing, 1983). W 1983 wziął udział w produkcji off-broadwayowskiej jako Tyler Biars w spektaklu Inny księżyc (A Different Moon)[3] i wystąpił w Seattle Repertory Theatre w Seattle w roli Paula Anthony’ego MacAleera w widowisku Ballada o Soapy Smith (The Ballad of Soapy Smith)[3]. Pojawił się na małym ekranie w pojedynczych odcinkach oper mydlanych – ABC Wszystkie moje dzieci (All My Children, 1984) jako Roger O’Hara i NBC Inny świat (Another World, 1985) w roli Eda. W latach 1984–1985 występował na West Endzie w spektaklu Tennessee Williamsa Słodki ptak młodości[8]. W dramacie historycznym Johna Saylesa W szachu (Matewan, 1987) został obsadzony w roli głównej Joego Kenehana, który podejmuje się zadania zjednoczenia lokalnych górników czarnoskórych i Włochów. Choć jego występ został dobrze przyjęty, film nie odniósł sukcesu. Następnie można było go zobaczyć w dramacie Irwina Winklera Czarna lista Hollywood (Guilty by Suspicion, 1991) z Robertem De Niro, komedii sensacyjnej Pociąg z forsą (Money Train, 1995) u boku Wesleya Snipesa i Woody’ego Harrelsona oraz dramacie sądowym Joela Schumachera Czas zabijania (A Time to Kill, 1996)[9].

Za rolę Sama Deedsa, szeryfa, którego ojciec, stróż prawa, zostaje pośmiertnie podejrzanym w śledztwie o morderstwo w trzecim filmie Johna Saylesa Na granicy (Lone Star, 1996) był nominowany do nagrody Independent Spirit Awards. W dramacie Sama Mendesa American Beauty (1999) zagrał postać homofobicznego wojskowego pułkownika Franka Fittsa. Kreacja hodowcy orchidei Johna Laroche w komediodramacie Spike’a Jonze Adaptacja (Adaptation, 2002) przyniosła mu Oscara dla najlepszego aktora w roli drugoplanowej i nagrodę Złotego Globu.

Wystąpił także w filmach: Zaklinacz koni (1998), Patriota (2000), Tożsamość Bourne’a (2002), Capote (2005) i Królestwo (2007)[10]. W filmie Niesamowity Spider-Man 2 (The Amazing Spider-Man 2, 2014) zagrał Normana Osborna, ojca Harry’ego i założyciela Oscorp[11]. W 2003 wystąpił w roli Daltona Trumbo w sztuce off-broadwayowskiej Trumbo: czerwony, biały i na czarnej liście (Trumbo: Red, White, and Blacklisted)[12]. W 2017 za rolę Torvalda w broadwayowskim przedstawieniu Dom lalki, część 2 (A Doll’s House, Part 2) zdobył nominację do nagrody Tony Award za najlepszy występ aktora pierwszoplanowego w sztuce teatralne[13].

Życie prywatne

8 lipca 1983 zawarł związek małżeński z Marianne Leone. Mieli syna Jessego Laniera (ur. 1987), który miał mózgowe porażenie dziecięce i zmarł 3 stycznia 2005 w wyniku epilepsji w wieku 17 lat[14][15].

Filmografia

Nagrody

Rok Nagroda Kategoria Film
2000 Nagroda Gildii Aktorów Ekranowych Wybitny występ obsady w filmie American Beauty (1999)
2002 National Board of Review Najlepszy aktor drugoplanowy Adaptacja (2002)
2003 Złoty Glob Najlepszy aktor drugoplanowy
Nagroda Akademii Filmowej Najlepszy aktor drugoplanowy
2004 Międzynarodowy Festiwal Filmowy w San Francisco Nagroda im. Petera J. Owensa
2010 National Board of Review Najlepsza obsada Miasto złodziei (2010)

Przypisy

  1. Chris Cooper Awards. AllMovie. [dostęp 2021-10-04]. (ang.).
  2. Cooper, Chris 1951–. Encyclopedia.com. [dostęp 2025-02-16]. (ang.).
  3. a b c Chris Cooper Biography (1951–). Film Reference. [dostęp 2025-02-16]. (ang.).
  4. a b Chris Cooper What Nationality Ancestry Race. EthniCelebs.com, 26 lipca 2018. [dostęp 2025-02-16]. (ang.).
  5. a b c James Ryan, Mr. 'Last-Minute' Gets a Plum Role, „The New York Times”, 30 czerwca 1996 [dostęp 2025-02-16] (ang.).
  6. Chris Cooper Biography (1951–). Tribute.ca. [dostęp 2025-02-16]. (ang.).
  7. Chris Cooper. Internet Broadway Database. [dostęp 2025-02-16]. (ang.).
  8. Chris Cooper. Theatricalia.com. [dostęp 2025-02-16]. (ang.).
  9. Chris Cooper. Rotten Tomatoes. [dostęp 2025-02-16]. (ang.).
  10. Sandra Brennan: Chris Cooper Biography. AllMovie. [dostęp 2021-10-04]. (ang.).
  11. Tatiana Siegel, ‘Amazing Spider-Man 2’: Chris Cooper to Play Green Goblin, „The Hollywood Reporter”, 27 lutego 2013 [dostęp 2025-02-16] (ang.).
  12. Chris Cooper. Internet Off–Broadway Database. [dostęp 2025-02-16]. (ang.).
  13. Chris Cooper Awards. Internet Broadway Database. [dostęp 2025-02-16]. (ang.).
  14. Jesse Lanier Cooper (1987–2005). Find a Grave. [dostęp 2025-02-16]. (ang.).
  15. Chris and Marianne Cooper’s Belief in Disability Inclusion. Brain & Life, grudzień 2015/styczeń 2016. [dostęp 2025-02-16]. (ang.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya