Chris Rea

Chris Rea

Chris Rea na koncercie w Sali Kongresowej w Warszawie (2012)
Imię i nazwisko	Christopher Anton Rea
Data i miejsce urodzenia	4 marca 1951 Middlesbrough
Data śmierci	22 grudnia 2025
Instrumenty	gitara, śpiew, pianino
Gatunki	country, blues, rock
Zawód	gitarzysta, piosenkarz
Aktywność	1973–2025
Wydawnictwo	Warner, Magnet(inne języki), Jazzee Blue
Powiązania	David Coverdale, David Knopfler
Zespoły
Magdalene, Beautiful Losers
Multimedia w Wikimedia Commons
Cytaty w Wikicytatach
Wiadomości w Wikinews
Strona internetowa

Chris Rea, właśc. Christopher Anton Rea (ur. 4 marca 1951 w Middlesbrough, zm. 22 grudnia 2025) – brytyjski gitarzysta, piosenkarz i autor tekstów. Sprzedał ponad 30 milionów egzemplarzy swoich płyt na całym świecie^[1]. Twórca i wykonawca jednej z najbardziej popularnych piosenek świątecznych – „Driving Home for Christmas”^[2].

Był synem Camillo (zm. 2010) i Winifred (zm. 1983). Jego matka była Irlandką, a ojciec – włoskim imigrantem przybyłym na Wyspy Brytyjskie po II wojnie światowej. Miał dwóch braci: Nicka i Mike’a oraz cztery siostry: Catherinę, Geraldinę, Paulę i Camillę. Ich ojciec założył sieć lodziarni „Rea’s Ice-cream”^[3].

W dzieciństwie zainteresował się muzyką, nauczył się gry na gitarze, pianinie, trąbce i klarnecie^[3]. Planował zostać dziennikarzem^[3].

W latach 70. był chórzystą w zespole Beautiful Losers^[4]. Na początku kariery zajmował się także pisaniem tekstów piosenek^[5.1]. W 1978 zadebiutował jako wykonawca solowy albumem pt. Whatever Happened to Benny Santini?^[3], za którego wysoką sprzedaż otrzymał certyfikat złotej płyty w USA. Album promował m.in. singlem „Fool (If You Think It’s Over)”, z którym trafił do 12. miejsca na liście Billboard Hot 100^[3] i który był nominowany do nagrody Grammy dla „ najlepszego nowego artysty”^[6]. Również w 1978 zagrał swój pierwszy koncert w Polsce, a trzy lata później napisał piosenkę „I Will Light a Candle for You” zainspirowaną wybuchem stanu wojennego w kraju^[5.2].

Największą popularność osiągnął w Europie na przełomie lat 80. i 90. W 1982 wydał album pt. „Chris Rea”, a singiel „Loving You” z tej płyty stał się przebojem^[7]. W kolejnych latach corocznie wydawał nowe płyty: Water Sign (1983; promowana przebojem „I Can’t Hear Your Heartbeat”), Wired to the Moon (1984), Shamrock Diaries(inne języki) (1985; zawierająca hity „Stains by Girls” i „Josephine”) i On the Beach(inne języki) (1986; z tytułowym przebojem)^[8]. W 1987 zaprezentował album pt Dancing with Strangers który szybko stał się pierwszym wielkim przełomem w jego karierze. Pilotowany singlem "Let's Dance" jako pierwszy dotarł do czołówki na liście UK Albums Chart, przegrywając jedynie z płytą Bad Michaela Jacksona, pierwsze miejsce natomiast zajął w Nowej Zelandii. Następna płyta, wydana w 1988 roku New Light Through Old Windows to pierwsza kompilacja przebojów, choć niekonwencjonalna, gdyż w większości zawierała starsze utwory nagrane na nowo, oraz zupełnie nową piosenkę "Working on It". To właśnie ta płyta jako pierwsza obejmowała jeden z największych świątecznych hitów "Driving Home for Christmas". Jednakże jest do druga wersja tej piosenki - pierwsza została zawarta na stronie B singla "Hello Friend", wydanego dwa lata wcześniej.

W 1989 roku Rea powrócił z dziesiątym albumemThe Road to Hell(inne języki), z którym dotarł do pierwszego miejsca na liście UK Albums Chart, a za wysoką sprzedaż krążka uzyskał certyfikat potrójnie platynowej płyty w Wielkiej Brytanii^[9]. Płytę promował tytułowym utworem i singlem „Tell Me There’s a Heaven?” oraz podczas kilkumiesięcznej trasy koncertowej po Europie^[9].

W 1991 wydał album pt. Auberge, na której umieścił m.in. utwory: „Heaven” i „The Mention of Your Name”^[9]. Płyta rozeszła się w liczbie ponad 3 mln egzemplarzy na świecie i uzyskała certyfikat platynowej płyty^[10]. 20 października 1991 w hali „Spodek” w Katowicach zagrał koncert w ramach trasy o nazwie „Auberge”^[11]. W 1993 wydał album pt. God’s Great Banana Skin zawierający m.in. utwór „I Ain’t the Fool”, który dotarł do 16. miejsca na liście UK Singles Chart^[12].

W 1996 zadebiutował jako producent filmowy i scenarzysta niskobudżetowym dramatem muzycznym La Passione, do którego napisał również ścieżkę dźwiękową^[5.3].

Żonaty z Joan Lesley, z którą miał dwie córki: Josephine (ur. 16 września 1983) i Julię (ur. 18 marca 1989)^[13]. Zamieszkał w Buckinghamshire.

Od 1994 zmagał się z licznymi problemami ze zdrowiem. Najpierw zachorował na wrzody żołądka, później chorował na zapalenie otrzewnej. W 2000 zdiagnozowano u niego raka trzustki, po czym przeszedł operację wycięcia trzustki, dwunastnicy i pęcherzyka żółciowego. W 2016 przeszedł udar, a pod koniec 2017 zemdlał na scenie podczas koncertu w New Theatre w Oxfordzie, wskutek czego reszta koncertów na jego trasie została odwołana.

Zmarł w szpitalu, po krótkiej chorobie, 22 grudnia 2025^[2].

• New Light Through Old Windows (1988)
• The Best of Chris Rea (1994) – złota płyta w Polsce^[16]
• The Very Best of Chris Rea (2001)
• Heartbeats – Chris Rea’s Greatest Hits (2005)
• The Platinum Collection – Chris Rea (2006)
• Fool If You Think It’s Over: The Definitive Greatest Hits (2008)
• Still So Far To Go (2009)
• The Journey 1978–2009 (2011)
• The Best (2018)

• The Road to Hell and Back (2006)

• Krzysztof Logan Tomaszewski: Supergwiazdy na walizkach. Polska Oficyna Wydawnicza Logan, 1993. ISBN 83-900770-1-9.

• Jazzee Blue – oficjalna strona wytwórni płytowej piosenkarza (ang.)
• Oficjalna strona Chrisa Rea