Christin Kristoffersen

Christin Kristoffersen (ur. 28 sierpnia 1973 w Harstad) – norweska polityk. Burmistrz Longyearbyen w latach 2011–2015 i zastępca członka Stortingu w latach 2013–2017.

Kristoffersen urodziła się 28 sierpnia 1973 w Harstad^[1][2][3]. W 2009 roku przeprowadziła się do Longyearbyen^[4]. Ukończyła studia z nauk politycznych^[5]. W 2018 roku została szefową Studiesenteret(inne języki), norweskiej organizacji wspomagającej kształcenie osób dorosłych^[6]. W 2022 została mianowana dyrektorką MiA – Museums in Akershus(inne języki), sieci ponad 20 muzeów w Akershus^[7]. Jest członkinią Partii Pracy^[1].

Niecałe trzy miesiące po masakrze na wyspie Utøya z powodzeniem wystartowała w wyborach samorządowych(inne języki), w których starała się o funkcję burmistrzyni miasteczka Longyearbyen, stolicy Svalbard położonej na Spitsbergenie. W trakcie kampanii wyborczej dwóch jej synów, przebywających na wyspie Utøya, ucierpiało z rąk Andersa Breivika, masowego mordercy i skrajnie prawicowego terrorysty odpowiedzialnego za przeprowadzenie zamachów 22 lipca 2011^[8][9][10]. W trakcie pełnienia funkcji burmistrzyni Longyearbyen uczestniczyła w wielu wydarzeniach poświęconych roli miasta oraz Svalbardu w Norwegii^[8]. Podczas jej kadencji rząd Norwegii wsparł wiele inwestycji oraz analiz w rządzonym przez nią mieście, m.in. w dalszy rozwój branży górniczej^[11]. Jedną z nich było przeznaczenie ponad 200 milionów koron norweskich na wybudowanie nowego portu (o łącznej wartości inwestycji ponad 400 milionów koron)^{[12][13][14][15]}. Grupa inwestorów zaproponowała również utworzenie pływającego doku o wartości około 200 milionów koron^[16][17].

Z powodzeniem wystartowała w wyborach parlamentarnych w Norwegii w 2013 roku. Uzyskała mandat zastępczyni członka Stortingu w kadencji 2013–2017. Została wybrana z ramienia Partii Pracy w okręgu wyborczym obejmującym Tromsø^[1]. W parlamencie zasiadła w komitecie ds. wiedzy i edukacji^[18].

W 2020 roku została nominowana na przewodniczącą norweskiego oddziału Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża. Była kandydatką zgłoszoną przez komitet nominacyjny, jednak głosowanie wygrał jej kontrkandydat zgłoszony w dniu głosowania – Thor Inge Sveinsvoll. Uzyskała 145 głosów wobec 156 uzyskanych przez Sveinsvollego^[5][19]. Pełniła funkcję szefowej organizacji Landsforeningen 1001 dager^[5], pomagającej kobietom w okresie ciąży i połogu w uzyskaniu zdrowia psychicznego^[5][20][21].

O historii jej rodziny w czasie zamachów w Norwegii, przeprowadzonych przez Andersa Breivika, i ataku na wyspę Utøya, opowiada film 22 lipca(inne języki), wyreżyserowany przez Paula Greengrassa. W filmie jej rola odgrywana jest przez norweską aktorkę Marię Bock(inne języki)^[22]. Jej starszy syn, Viljar, zasiadał wraz z nią w samorządzie Longyearbyen^[18].

W 2017 roku wyszła za mąż za Raymonda Johansena(inne języki), burmistrza Oslo w latach 2015–2023 oraz wieloletniego sekretarza Partii Pracy^[23].