Christoph Maucher

Christoph Maucher
Data i miejsce urodzenia

24 października 1642
Schwäbisch Gmünd

Data i miejsce śmierci

1706
Gdańsk

Narodowość

niemiecka

Dziedzina sztuki

rzeźba, bursztynnictwo

Epoka

barok

Ważne dzieła

szkatuła bursztynowa

Rzeźba z bursztynu, Ch. Maucher 1690 r. Bode-Museum.
Kompozycja z kości słoniowej autorstwa Mauchera, przedstawiająca triumf Leopolda I. Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu.
Plakietka z bursztynu, zdobionego kością słoniową i kryształami miki; 1680 r. przypuszczalnie dzieło Ch. Mauchera[1]. Muzeum Bursztynu w Gdańsku.

Christoph Maucher (ur. 24 października 1642 w Schwäbisch Gmünd[2], zm. 1706 w Gdańsku[3][4]) – niemiecki rzeźbiarz i bursztynnik aktywny w Gdańsku od około 1670[3][5]

Ojciec Christophera, Georg, specjalizował się w Schwäbisch Gmünd w rzeźbie w kości słoniowej i nauczył syna tej umiejętności[6] (Chodyński podaje, że Georg był szyftarzem (rzemieślnikiem tworzącym łoża dla broni palnej)[7]). W roku 1667 pracował jako rzeźbiarz dla Karola Euzebiusza Liechtensteina. Po przybyciu ok. 1670 r. do Gdańska uczył się bursztynnictwa u Nicolausa Turau jako jego czeladnik[8]. Później, nie uzyskawszy obywatelstwa tego miasta i nie będąc członkiem cechu bursztynników w Gdańsku, a pracując tam i wykonując kosztowne i prestiżowe zlecenia z bursztynu (także z kości słoniowej,) pozostawał w długotrwałym konflikcie z cechem, który zwracał się do gdańskiej rady miejskiej o zakazanie Maucherowi tej pracy. Rada jednak nie zdecydowała się wprowadzić takiego zakazu[6][9]. Uważany za najwybitniejszego bursztynnika swoich czasów[9]. Przypisuje mu się sześć zachowanych dzieł z kości słoniowej i dziewięć (kilkanaście wg Bielaka, s. 18) z bursztynu[3]. Znajdują się one m.in. w kolekcjach Muzeum Wiktorii i Alberta w Londynie (rzeźbiona plakietka i grupa figuralna, obie są z bursztynu i pokazują Sąd Parysa)[10], w Bode-Museum w Berlinie (rzeźba Sąd Parysa i rzeźba pokazująca zwycięstwo Perseusza)[11], Muzeum Zamkowym w Malborku (cenna szkatuła)[12], Muzeum Bursztynu w Gdańsku[13] oraz w Muzeum Historii Sztuki w Wiedniu, gdzie jest grupa figuralna z kości słoniowej przedstawiająca triumf cesarza Leopolda I Habsburga, jest to jedyne dzieło o pewnej atrybucji, gdyż sygnowane przez artystę; inne dzieła zaliczane są do dorobku Mauchera dzięki porównawczej analizie stylistycznej[14]. W tymże wiedeńskim muzeum zachowana jest bursztynowa statuetka Kleopatry, inna statuetka kobieca (obie z ostatniej dekady XVII w., przypisywane Maucherowi) oraz 10 fragmentów tronu z bursztynu, który Maucher we współpracy z innym gdańskim bursztynnikiem, Nicolausem Turauem, wykonał w 1677 r. dla cesarza Leopolda I Habsburga – sześć bursztynowych płaskorzeźb ze scenami mitologicznymi i portretami postaci historycznych przypisywanych jest Maucherowi[15]. Z pracownią Mauchera wiązane są także dwa bursztynowe pojemniki zdobione kością słoniową i bursztynowa figura Trzech Gracji w drezdeńskiej kolekcji Grünes Gewölbe[16]. W zbiorach Galleria Estense w Modenie we Włoszech są bursztynowe figurki przypuszczalnego autorstwa Mauchera[17].

Zobacz też

Przypisy

  1. Bielak, s. 38.
  2. Chodyński A.R., 1997: Szkice o bursztynie. Od regale krzyżackiego do arcydzieł Maucherowskich. Strona 150. W: Kosmowska-Ceranowicz B., Gierłowski W. (red.) 2005: Bursztyn - poglądy, opinie. Wyd. Międzynarodowe Stowarzyszenie Bursztynników, Muzeum Ziemi PAN w Warszawie, Międzynarodowe Targi Gdańskie SA
  3. a b c Ehmer.
  4. Sobecka.
  5. Grążawska J., 2009.
  6. a b Pawlęga s. 30.
  7. Chodyński 1997, s. 150
  8. Chodyński 1997, s. 150
  9. a b Bielak s. 18.
  10. Pawlęga s. 33.
  11. Pawlęga s. 35.
  12. Mierzwińska E., 2006: Malborska kolekcja bursztynu. W: Bursztyn, t. 2. Gdańsk-Warszawa 2010. ISBN 978-83-912894-7-1.
  13. Dwa obiekty przypisywane Ch. Maucherowi: Grążawska J., 2009: Nowożytne zabytki w kolekcji Muzeum Bursztynu w Gdańsku. W: Bursztyn, t. 2. Gdańsk-Warszawa 2010. ISBN 978-83-912894-7-1.
  14. Mierzwińska.
  15. Pawlęga s. 35–36.
  16. Pawlęga s. 36.
  17. Pawlęga s. 41.

Bibliografia

  • Bielak J., 2007: Nowożytne bursztynnictwo gdańskie z perspektywy historii sztuki. W: Koperkiewicz A., Grążawska J. (red.): Muzeum Bursztynu, strony 17-18 i 38. Wyd.: Muzeum Historycznego Miasta Gdańska. ISBN 978-83-921441-6-8.
  • Ehmer A., 1989: Die Maucher. Eine Kunsthandwerkerfamilie des 17. Jahrhunderts aus Schwäbisch Gmünd. Herausgegeben vom Stadtarchiv Schwäbisch Gmünd. Einhorn-Verlag Eduard Dietenberger, Schwäbisch Gmünd 1992, ISBN 3-927654-27-2 (zugl. Dissertation, Universität Freiburg i. Br. [1]).
  • Pawlęga E., 2017: Nowożytne dzieła gdańskich bursztynników w światowych kolekcjach muzealnych. Mat. konf. Amberif 2017, Gdańsk.
  • Sobecka A., 2018: A new interpretation of the mythological iconography of the Malbork Casket. W: INTERNATIONAL SYMPOSIUM “AMBER. SCIENCE AND ART”, Amberif [2]


Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya