Chycza

Chycza
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 świętokrzyskie

Powiat

włoszczowski

Gmina

Radków

Liczba ludności (2021)

252[2][3]

Strefa numeracyjna

48

Kod pocztowy

29-135[4]

Tablice rejestracyjne

TLW

SIMC

0144041[5]

Położenie na mapie gminy Radków
Mapa konturowa gminy Radków, po prawej znajduje się punkt z opisem „Chycza”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Chycza”
Położenie na mapie województwa świętokrzyskiego
Mapa konturowa województwa świętokrzyskiego, po lewej znajduje się punkt z opisem „Chycza”
Położenie na mapie powiatu włoszczowskiego
Mapa konturowa powiatu włoszczowskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Chycza”
Ziemia50°41′54″N 20°03′18″E/50,698333 20,055000[1]

Chycza – wieś w Polsce, położona w województwie świętokrzyskim, w powiecie włoszczowskim, w gminie Radków[6][5]. Ma status sołectwa[7].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa częstochowskiego.

Przez wieś przechodzi szlak rowerowy niebieski niebieska ścieżka rowerowa do Radkowa.

Części wsi

Integralne części wsi Chycza[6][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0144058 Górajek przysiółek
1016434 Syberia przysiółek

Historyczne kalendarium własności

Na podstawie Monografia historyczna i gospodarcza powiatu jędrzejowskiego[8].

  • wiek XII – według Długosza wieś stanowi uposażenie klasztoru cystersów w Jędrzejowie
  • 1470 – za czasów Długosza jak podaje dziejopis właścicielem był Andrzej Chycz herbu Gryf, od nazwy wsi pochodzi nazwisko Chyccy
  • 1554 – wieś była własnością Rejów herbu Oksza, Mikołaj dostał wieś po ojcu, a następnie zamienił ją z Rzeszowskim z Rzeszówka na obszar na którym założył Okszę.
  • w początkach XVII wieku – z rąk Rzeszowskich przechodzi do Branickich herbu Gryf. Zaś z końcem wieku do Stanisława syna Grzegorza Branickiego rotmistrza królewskiego i starosty chęcińskiego w roku 1602 potem w 1611 lelowskiego.
  • 1670 – od Branickich kupuje Chyczę Franciszek Konarski.
  • 1676 – Hieronim Dąmbski miecznik inowrocławski, kasztelanie brzeski nabywa wieś i tam się osiedla.
  • 1743 – spadkobiercy Konarskich sprzedają Chyczę Aleksandrowi Psarskieinu, h. Jastrzębiec.
  • 1772 – Stefan Dunin-Wąsowicz kupił Chyczę, a w roku 1788 obejmuje wieś jego syn Józef.
  • 1792 - W dobie Sejmu Wielkiego Chycza należała do powiatu lelowskiego[9][10].
  • 1833 – wieś i dobra otrzymali spadkobiercy po linii męskiej Dunin-Wąsowicza.
  • 1874 – rzeczeni wyżej, sprzedali wieś Ignacemu i Emilii z Szerszeńskieh Sucheckim. (Transakcja odnotowana w SgKP[11])
  • 1878 – Chyczę posiada Leon książę Sapieha
  • schyłek wieku XIX – Pelagia córka Leona księcia Sapiehy, wnosi Chyczę w posagu swemu mężowi księciu Ferdynandowi Radziwiłłowi, ordynatowi ołyckiemu i antonińskiemu.
  • 1928 – Pelagia, która zmarła w 1928 r., zapisuje Chyczę i Oksę swemu wnukowi księciu Michałowi Radziwiłłowi synowi księcia Karola, stan ten trwa do wybuchu II wojny światowej.

Słownik geograficzny opisuje w XIX wieku – Chyczę Wielką i Chyczę Małą, dwie wsie w ówczesnym powiecie jędrzejowskim, gminie Węgleszyn, parafii Dzierzgów. W 1827 r. Chycza Wielka liczyła 20 domów i 170 mieszkańców, Chycza Mała zaś 13 domów i 84 mieszkańców[11].

Dobra Chycza Wielka składają się z folwarku i wsi tejże nazwy, od Kielc wiorst 54, od Jędrzejowa wiorst 19, od Nidy wiorst 31.
Nabyte w r. 1874 za 68,500 rubli srebrnych. Rozległość wynosi 2067 mórg w tym: grunta orne i ogrody mórg 681, łąk mórg 175, pastwisk mórg 23, lasu mórg 1,149, nieużytki i place stanowiły mórg 39. Płodozmian 9. polowy, budowli murowanych 9, pokłady marglu i kamienia w okolicy. Sama zaś wieś Chycza Wielka osad 29, gruntu mórg 502[11].

Zobacz też

Przypisy

  1. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 17011.
  2. ↑ Wieś Chycza w liczbach [online], Polska w liczbach [dostęp 2026-04-09], liczba ludności na podstawie danych GUS.
  3. ↑ NSP 2021: Ludność w miejscowościach statystycznych [online], Bank Danych Lokalnych GUS, 19 września 2022 [dostęp 2026-04-09].
  4. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 158 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  5. ↑ a b c TERYT (Krajowy Rejestr Urzędowego Podziału Terytorialnego Kraju). Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2015-04-23].
  6. ↑ a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części. „Dziennik Ustaw”. Nr 29, poz. 200, s. 1867, 2013-02-15. Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. [dostęp 2015-04-23]. 
  7. ↑ Strona gminy, sołectwa
  8. ↑ Borkiewicz i Linowski 1937 ↓.
  9. ↑ Jakub Wojkowski, CARTOGRAPHIA CRACOVIANA: Kraków i okolice na dawnych mapach [online], 2020 [dostęp 2025-01-29] (pol.).
  10. ↑ Mapy z przeszłością [online], atlas.ihpan.edu.pl [dostęp 2025-01-29].
  11. ↑ a b c Chycza, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. I: Aa – Dereneczna, Warszawa 1880, s. 667.

Bibliografia

Gmina Radków
Wsie
Przysiołki wsi

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya