Cienioryt

Cienioryt – powieść fantasy spod znaku płaszcza i szpady autorstwa Krzysztofa Piskorskiego nagrodzona Nagrodą im. Zajdla w kategorii powieść za rok 2014^[1].

Wydana w 2013 przez Wydawnictwo Literackie. Wzorowana jest na powieści iberoamerykańskiej (Marquez, Pérez-Reverte, Cortazar), ale nie tylko^[2][3]. Autora do stworzenia historii zainspirowała między innymi La Verdadera Destreza, hiszpańska szkoła szermierki, a wcześniej kilkudniowy pobyt w Barcelonie^[4]. Istotna okazała się też sztuka malarska – pierwotny tytuł powieści brzmiał „Chiaroscuro”^[5]. Na potrzeby pisania powieści autor sięgnął do tłumaczeń traktatów szermierczych z XVI oraz XVII wieku^[5].

Autor przyznaje, że nie oddał wiernie żadnej sztuki szermierczej i opisy występujące w powieści to przede wszystkim jego własna wariacja na temat destrezy^[5].

Akcja powieści dzieje się w fantastycznym świecie zwanym Seriva, przypominającym Hiszpanię i Francję czasów muszkieterów. Istotną rolę w historii odgrywa system magii oparty na cieniach^[4].

Praca nad „Cieniorytem” zajęła autorowi dwa lata^[5].

„Cienioryt” wyróżnia się specyficzną narracją pierwszoosobową. Postać opowiadająca przez większą część tekstu nie ujawnia się, lecz jednocześnie często przypomina czytelnikowi, że ona też tam była i wszystko widziała.

Akcja powieści rozgrywa się w Serivie, portowym mieście południa. Cienie w nim są osobnymi istotami, żyjącymi w równoległym wymiarze. Główny bohater to Arahon Caranza Martenez Y’Grenata Y’Barratora: niegdyś wielki mistrz szermierki, obecnie zubożały i od czasu do czasu udzielający lekcji. Chcąc zapewnić bezpieczeństwo swoim bliskim, porywa się na niebezpieczne zadanie, a w jego ręce wpada tajemniczy artefakt tytułowy cienioryt.

• Informacja o książce na stronie wydawcy
• Powieść "Cienioryt": Dziwny barok, płaszcz i szpada