CityJet
| ||||
| ||||
| Historia | ||||
| Data założenia |
1992 | |||
|---|---|---|---|---|
| Rozpoczęcie działalności |
1994 | |||
| Lokalizacja | ||||
| Państwo | ||||
| Baza |
Dublin Collinstown (DUB / EIDW) | |||
| Węzeł |
London City (LCY / EGLC) | |||
| Główne porty lotnicze |
Manchester, Newcastle, Amsterdam | |||
| Flota | ||||
| Liczba samolotów |
41 + 2 zamówione | |||
| Liczba tras |
6 | |||
| Przedsiębiorstwo | ||||
| Siedziba | ||||
| Członkowie zarządu |
Pat Byrne | |||
| Udziałowcy |
Eugene Quigley, Cathal O’Connel | |||
| Strona internetowa | ||||
CityJet – irlandzkie linie lotnicze z siedzibą w Dublinie, należące do roku 2016 do Air France-KLM. W marcu 2016 linia została wykupiona przez biznesmena Pata Byrne’a. Bazą linii jest Port lotniczy Dublin, natomiast głównymi portami lotniczymi są: Manchester, Londyn-City, Newcastle oraz Amsterdam.
Historia
Linia została założona 28 września 1992 roku, a inauguracyjny lot odbył się 12 stycznia 1994. Na początku firma działała na trasie Dublin — Londyn na podstawie umowy franczyzowej pod marką Virgin Atlantic Airways. Od 4 lipca 1997 zaczęła działać pod własną marką. W tym samym czasie Cityjet nawiązał współpracę z Air France i otworzył połączenie Londyn — Paryż. W lutym 2000 Air France przejęła kontrolę nad firmą. Cityjet zatrudnia obecnie ok. 700 osób i obsługuje osiem miast: Birmingham, Dublin, Edynburg, Florencję, Göteborg, Londyn, Paryż i Zurych.
Obecnie linia operuje na 6 trasach oraz 12 na zasadzie code-share z Air France, Scandinavian Airlines System oraz Brussels Airlines.
Flota
Flota CityJet w lipcu 2018 składała się z 41 samolotów:
- 23 Bombardier CRJ-900 w konfiguracji 90-miejscowej,
- 11 BAe 146 w konfiguracji 95-miejscowej,
- 7 Sukhoi Superjet 100 w konfiguracji 98-miejscowej.
CityJet był największym przewoźnikiem w Europie Zachodniej operujących na samolotach konstrukcji rosyjskiej Sukhoi Superjet 100[1].
W przeszłości linia operowała także na maszynach ATR42, BAe-ATP, Dornier-Do328, Fokker F50 oraz Saab 2000.
W lipcu 2018 średni wiek floty wynosił 6,4 lat.
W 2019 roku CityJet wycofał z eksploatacji wszystkie samoloty Sukhoi Superjet 100 z powodu niewystarczającej niezawodności operacyjnej i zwrócił je leasingodawcy, zastępując je samolotami CRJ900 w ramach umowy leasingu z Brussels Airlines[2].
Przypisy
- ↑ Ostatni europejski operator rezygnuje z Sukhoi Superjet 100? [dostęp 2026-03-30].
- ↑ Brussels Airlines z wet-leasingiem dwóch CRJ-900 [online] [dostęp 2026-03-31].
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.