Claude Laydu

Claude Laydu
	; Laydu jako cesarz Walentynian III (Attila, 1954)
Imię i nazwisko	Claude René Laydu
Data i miejsce urodzenia	10 marca 1927 ; Bruksela
Data i miejsce śmierci	29 lipca 2011 ; Massy
Zawód	aktor
Współmałżonek	Christine Balli; (dwoje dzieci)
Lata aktywności	1951–1963
	Multimedia w Wikimedia Commons

Claude René Laydu (ur. 10 marca 1927 w Brukseli, zm. 29 lipca 2011 w Massy) – belgijsko-szwajcarski aktor filmowy i teatralny. Znany przede wszystkim z roli młodego księdza w Dzienniku wiejskiego proboszcza (1951) Roberta Bressona.

Życiorys

Laydu urodził się i wychował w Brukseli. W 1947 opuścił ją i przeniósł się do Paryża, aby studiować w Conservatoire national supérieur d’art dramatique^[1]. Po ukończeniu studiów występował w Teatrze Marigny.

Rozpoznawalność przyniosła mu tytułowa rola w Dzienniku wiejskiego proboszcza (1951) Roberta Bressona, adaptacji prozy Georges’a Bernanosa. Występ ten poprzedzony był starannymi przygotowaniami ze strony aktora – Laydu spotykał się w każdą niedzielę z reżyserem, aby dyskutować nad rolą, spędził także pewien czas w klasztorze^[2]. Ponadto, aby nabrać ascetycznego wyglądu, pościł^[2]. Za rolę w Dzienniku Laydu otrzymał nominację do Nagrody Brytyjskiej Akademii Filmowej w kategorii najlepszy aktor zagraniczny.

Będąc pod wrażeniem jego występu, Jean Tulard zapisał w swoim Dictionnaire du cinéma (Słowniku kina):

Żaden aktor nie zasługuje na pójście do nieba tak bardzo, jak Laydu^[2].

Jego późniejsze występy obejmowały zarówno role komediowe (Le Voyage en Amérique, La route Napoléon),, jak i dramatyczne (Le chemin de Damas, Le Bon Dieu sans confession, Le dialogue des Carmélites)^[2]. Aktor często wcielał się także w role duchownych (La guerra de Dios, Raspoutine)^[2]. Od połowy lat 60. pojawiał się na ekranie sporadycznie.

Od 1962 Laydu wspólnie ze swoją żoną Christine Balli współtworzyli popularny spektakl lalkowy dla dzieci Bonne Nuit les Petits (Dobranoc, maluchy)^[2]. Emisja spektaklu zakończyła się w 1973, doczekała się jednak wznowienia w latach 1994–1997.

Śmierć

Laydu zmarł w Paryżu 29 lipca 2011, w wieku 84 lat. Przyczyną była choroba serca^[3]. Pochowany został na cmentarzu Montparnasse^[4].

Filmografia

1951: Dziennik wiejskiego proboszcza (Journal d'un curé de campagne) jako proboszcz z Ambricourt
1952: Podróż do Ameryki (Le voyage en Amérique) jako François Soalhat
1952: Au coeur de la Casbah jako Michel
1952: Wszyscy jesteśmy mordercami (Nous sommes tous des assassins) jako Philippe Arnaud
1952: Le chemin de Damas jako Etienne
1953: Komunia bez spowiedzi (Le bon Dieu sans confession) jako Roland Dupont
1953: Wojna boża (La guerra de Dios) jako ojciec Andrés Mendoza
1953: La route Napoléon jako Pierre Marchand
1954: Raspoutine jako Héliodore
1954: Attila jako cesarz Walentynian III
1955: Interdit de séjour jako Pierre Ménard
1956: Altair jako Mario Rossi
1956: Symphonie inachevée jako Franz Schubert
1960: Le dialogue des Carmélites jako Kawaler de la Force
1963: Italienisches Capriccio jako Carlo Goldoni

Przypisy

↑ Bonne nuit les petits perd son créateur, www.20minutes.fr [dostęp 2022-08-22] (fr.).
↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Claude Laydu obituary, www.theguardian.com [dostęp 2022-08-22] (ang.).
↑ Claude Laydu, French Actor, Dies at 84, www.nytimes.com [dostęp 2022-08-22] (ang.).
↑ Claude René Laydu, www.findagrave.com [dostęp 2022-08-22] (ang.).

Linki zewnętrzne

Claude Laydu w bazie IMDb (ang.)
Claude Laydu w bazie Filmweb

[1] Bonne nuit les petits perd son créateur, www.20minutes.fr [dostęp 2022-08-22] (fr.).

[:0-2] ↑ ^a ^b ^c ^d ^e ^f Claude Laydu obituary, www.theguardian.com [dostęp 2022-08-22] (ang.).

[3] Claude Laydu, French Actor, Dies at 84, www.nytimes.com [dostęp 2022-08-22] (ang.).

[4] Claude René Laydu, www.findagrave.com [dostęp 2022-08-22] (ang.).

[1]

[2]

[3]

[4]