Cleopus solani

	Cleopus solani
	(Fabricius, 1792)
	; Imago
	Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	stawonogi
Gromada	owady
Rząd	chrząszcze
Nadrodzina	ryjkowce
Rodzina	ryjkowcowate
Podrodzina	Curculioninae
Plemię	Cionini
Rodzaj	Cleopus
Gatunek	Cleopus solani
Synonimy
	Curculio solani Fabricius, 1792;
	Curculio solani Fabricius, 1792;
	Systematyka w Wikispecies
	Multimedia w Wikimedia Commons

Cleopus solani – gatunek chrząszcza z rodziny ryjkowcowatych i plemienia Cionini.

Taksonomia

Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1792 roku przez Johana Christiana Fabriciusa jako Curculio solani^[1].

Morfologia

Chrząszcz o ciele długości od 2,3 do 2,8 mm. Ubarwienie ma brunatne do czarnobrunatnego z jaśniejszymi, czerwonobrunatnymi: goleniami, stopami, trzonkami czułków i ich biczykami. Jego pokrywy porastają dość przerzedzone, ciemne, nieaksamitne włosowate łuseczki, na nieparzystych międzyrzędach (zagonikach) tworzące słabo odgraniczone ciemne plamy; ponadto na pokrywach występują dość gęsto i równomiernie rozmieszczone, dłuższe od szerokości międzyrzędów, sterczące szczecinki, zarówno jasnej jak i ciemnej barwy^[2].

Gruby, walcowaty i słabo zakrzywiony ryjek jest mniej więcej tak długi jak głowa i przedplecze razem wzięte. W przypadku obu płci ryjek jest na całej długości punktowany, a stosunkowo masywne czułki osadzone są w ⅓ jego długości licząc od wierzchołka. Płaskie lub niemal płaskie oczy złożone odróżniają ten gatunek od pokrewnego Cleopus pulchellus. Kształt przedplecza jest najszerszy blisko środka długości, a jego boki stosunkowo równomiernie wyokrąglone. Odnóża mają duże i ostre kolce na udach i parę równej długości pazurków na wszystkich stopach u obu płci. Samce ponadto cechują się cienkimi kolcami na wewnętrznej stronie wierzchołków goleni wszystkich par odnóży^[2].

Biologia i ekologia

Owad ten zasiedla suche i ciepłe stanowiska na otwartych terenach, np. nasłonecznione wzgórza i skarpy, poręby, przydroża, ugory i pastwiska. Jest fitofagiem, żerującym na dziewannie drobnokwiatowej i kutnerowatej. Larwy są ektofoliofagami, żerującymi głównie na spodniej stronie liści. Okres ich żerowania przypada na maj i czerwiec. Przepoczwarczenie następuje w czerwcu, w kokonie żółtobrunatnej barwy i owalnego kształtu, umieszczonym na roślinie^[3].

Rozprzestrzenienie

Gatunek zachodniopalearktyczny^[3], w Europie znany z Francji, Holandii, Niemiec, Austrii, Szwajcarii, Włoch, Estonii, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Serbii, Czarnogóry, Rumunii i Grecji^[1]. Poza tym występuje w Algierii^[3]^[2].

Przypisy

↑ ^a ^b Cleopus solani. [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2020-04-06].
↑ ^a ^b ^c Stanisław Smreczyński: Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 98f. Ryjkowce - Curculionidae. Podrodzina Curculioninae. Warszawa: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, PWN, 1976, s. 52-63.
↑ ^a ^b ^c B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 21. Chrząszcze – Coleoptera. Ryjkowce – Curculionidae, część 3. Warszawa: 1997.

[fe-1] Cleopus solani. [w:] Fauna Europaea [on-line]. [dostęp 2020-04-06].

[Smreczyński-2] Stanisław Smreczyński: Klucze do oznaczania owadów Polski. Część XIX Chrząszcze – Coleoptera z. 98f. Ryjkowce - Curculionidae. Podrodzina Curculioninae. Warszawa: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, PWN, 1976, s. 52-63.

[Burakowskietal-3] B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska: Katalog Fauny Polski. Tom XXIII, zeszyt 21. Chrząszcze – Coleoptera. Ryjkowce – Curculionidae, część 3. Warszawa: 1997.

[1]

[2]

[3]