Clytini

Clytini
Mulsant, 1839
Ilustracja
Biegowiec osowaty
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

chrząszcze

Podrząd

chrząszcze wielożerne

Rodzina

kózkowate

Podrodzina

kózkowe

Plemię

Clytini

Synonimy
  • Clytaires Mulsant, 1839
  • Clytides Lacordaire, 1869
  • Clytina Reitter, 1912
  • Clytinae Pascoe, 1869
  • Clytitae Thomson, 1860
Paśnik pałączasty
Płotnik okazały
Tryk żółty
Parka drzeworadków topolowych
Megacyllene robiniae
Neoclytus acuminatus

Clytiniplemię chrząszczy z rodziny kózkowatych i podrodziny kózkowych (Cerambycinae).

Chrząszcze te są niezbyt dużych rozmiarów jak na kózkowate. Długość ciała gatunków środkowoeuropejskich waha się od 8 do 22 mm (największy jest płotnik okazały)[1]. Pokrój ich ciała jest wydłużony. Pionowo lub prawie pionowo ustawiona głowa ma wcięte w górnej połowie oczy złożone z drobnych rozmiarów fasetek. Pośrodku czoła znajduje się gładkie żeberko podłużne lub płaski i szeroki rowek. Spodnia powierzchnia głowy w miejscu położonym poniżej płatów ocznych umieszczona jest skośnie. Długość czułków jest dość mała jak na przedstawicieli rodziny; rzadko przekraczają one wierzchołek pokryw, a najczęściej nie sięgają nawet do środka ich długości. Przedplecze ma kształt kulistawy, rzadziej wydłużony[2], a jego powierzchnia pozbawiona silniego urzeźbienia[1]. Boki przedplecza są zaokrąglone i pozbawione guzków czy kolców[1][2]. Tarczka może być kształtu zaokrąglonego, trójkątnego lub spiczastego. Mniej lub bardziej podługowate pokrywy mają na ciemnym tle wzór z przepasek barwy białej lub żółtej. Barwę tę tworzy zarówno owłosienie jak i oskórek pokryw. Zatułów ma epimery kanciaste i przedłużone ponad tylnymi biodrami, a episternity szerokie. Odnóża są dość długie, o pogrubionych wierzchołkach ud. Panewki bioder przedniej pary otwierają się ku tyłowi, a środkowej pary ku epimerom[2].

W krainie palearktycznej plemię to reprezentują 32 rodzaje[3]. W Polsce występuje 19[4] lub 20 gatunków[5], w zależności od przyjętej systematyki klasyfikowanych w 7[5] lub 8 rodzajach[4].

Takson ten wprowadzony został po raz pierwszy w 1839 roku przez Étienne Mulsanta pod nazwą Clytaires. Należy do niego ponad 60 znanych rodzajów[6]:

Przypisy

  1. a b c Karl Wilhelm Harde: Familie Cerambycidae, Bockkäfer. W: Die Käfer Mitteleuropeas Band 9: Cermabycidae, Chrysomelidae. Heinz Freude, Karl Wilhelm Harde, Gustav Adolf Loshe (red.). Krefeld: Goecke & Evers Verlag, 1966, s. 40-65.
  2. a b c Hüseyin Özdikmen, Semra Turgut. A synopsis of Turkish Clytus Laicharting, 1784 and Sphegoclytus Sama, 2005 with zoogeographical remarks (Coleoptera: Cerambycidae: Cerambycinae). „Munis Entomology and Zoology Journal”. 4 (2), s. 353-370, 2009. 
  3. a b M.L. Danilevsky: Catalogue of Palaearctic Cerambycoidea. 2019.
  4. a b plemię: Clytini M.E. Mulsant, 1839. [w:] Biodiversity Map [on-line]. [dostęp 2019-07-03].
  5. a b B. Burakowski, M. Mroczkowski, J. Stefańska. Chrząszcze – Coleoptera. Cerambycidae i Bruchidae. „Katalog Fauny Polski”. XXIII (15), 1990. 
  6. tribus Clytini Mulsant, 1839. [w:] BioLib.cz [on-line]. [dostęp 2019-07-03].

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya