Communio
| Częstotliwość |
kwartalnik[1] |
|---|---|
| Państwo | |
| Adres |
Poznań |
| Wydawca |
Pallottinum, współwydawca – Papieski Wydział Teologiczny we Wrocławiu |
| Tematyka |
teologia |
| Pierwszy numer |
1972 (polska wersja: 1981) |
| Redaktor naczelny | |
| Format |
A5 |
| ISSN | |
| OCLC | |
| Strona internetowa | |
Communio. Międzynarodowy Przegląd Teologiczny – międzynarodowe czasopismo katolickie założone w 1972. Jego inicjatorem był Hans Urs von Balthasar i Henri de Lubac (przy współpracy m.in. Josepha Ratzingera).
Pismo jest wydawane w kilkunastu językach, jako pierwsze powstały wersje niemiecka i włoska. Każdy numer poświęcony jest jednemu tematowi. „Communio” przeciwstawia się zarówno próbom laicyzacji życia chrześcijańskiego, jak i radykalnym interpretacjom teologicznym doktryny Soboru Watykańskiego II. Celem pisma jest budowanie jedności kościelnej (łac. communio) opartej na harmonii kultury z wiarą i na dialogu między różnymi kulturami a także szeroko rozumiana ewangelizacja. Pismo podejmuje ważne tematy wiary (np. wyznanie wiary, sakramenty, Błogosławieństwa) oraz ukazuje współczesne problemy polityczne i gospodarcze w świetle Ewangelii. Teksty autorów z całego świata zgrupowane są w 3 działach: problematycznym, krytyczno-sprawozdawczym i recenzyjno-informacyjnym. Pismo jest skierowane zarówno do wykształconych teologów i filozofów, jak i do duszpasterzy i studentów. Autorami piszącymi w „Communio” byli m.in.: Hans Urs von Balthasar, Guy Bedouelle, Walter Kasper, Karl Lehmann, Henri de Lubac, Paul Poupard, Joseph Ratzinger, Leo Scheffczyk, Karol Wojtyła.
Polska wersja językowa była wydawana od 1981, a jej redakcja początkowo mieściła się w Ołtarzewie k. Warszawy. Obecnie siedziba mieści się w Poznaniu. Redaktorami naczelnymi byli pallotyni ks. Kazimierz Dynarski ks. Lucjan Balter ks. Paweł Góralczyk, ks. Sławomir Pawłowski. Obecnie Redaktorem naczelnym jest ks. Jarosław M. Lipniak, kierownik Katedry Ekumenizmu i Dialogu Międzykulturowego Papieskiego Wydziału Teologicznego.
Uzupełnieniem polskiej wersji „Communio” były cykliczne monografie publikowane od 1986 w serii „Kolekcja Communio”.
Przypisy
- ↑ Prenumerata. Międzynarodowy Przegląd Teologiczny Communio. [dostęp 2022-01-07].
Bibliografia
- Hans Urs von Balthasar, Communio – założenia programowe, "Communio" 1(1981)1-2, s. 10-29.
- ks. Lucjan Balter, Communio jako cząstka spuścizny duchowej i testamentu Kardynała Stefana Wyszyńskiego, "Communio" 21(2001)3, s. 132-152.
- Encyklopedia katolicka, t. III, Lublin 1979, s. 562.
- Wojciech Sadłoń, Co kryje Ołtarzew? (25 lat Communio), "Nasz Prąd" (2005) 51, s. 34.
Linki zewnętrzne
- Communio wersja niemieckojęzyczna
- Communio wersja francuskojęzyczna. communio.fr. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-10-24)].
- Communio wersja anglojęzyczna
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.