Cryphia

Cryphia
Hübner, 1818
Ilustracja
Imago porostnicy glonówki
Ilustracja
Gąsienica porostnicy glonówki
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

stawonogi

Gromada

owady

Rząd

motyle

Podrząd

Glossata

Infrarząd

motyle różnoskrzydłe

Nadrodzina

Noctuoidea

Rodzina

sówkowate

Podrodzina

Bryophilinae

Rodzaj

Cryphia

Typ nomenklatoryczny

Noctua receptricula Hübner, 1803

Synonimy
  • Cryphiomima Berio, 1977
  • Heterocryphia Beck, 1996
  • Jaspidia Hübner, 1822

Cryphiarodzaj motyli z rodziny sówkowatych i podrodziny Bryophilinae. Zamieszkują Europę, Azję, Afrykę i Amerykę Północną.

Morfologia

Motyle małych do przeciętnych jak na przedstawicieli rodziny rozmiarów, zwykle kamuflujące się ubarwieniem na tle porostów. Głowa ich cechuje się szerokim i zaokrąglonym czołem. Aparat gębowy ma wykształconą, rzadko uwstecznioną ssawkę oraz krótkie głaszczki wargowe o członie trzecim dwukrotnie dłuższym niż poprzedni. Skrzydło przedniej pary ma tło zielone, brązowe, szare lub brunatnoszare, wzór zaś z zielonawymi nasadą i częścią zewnętrzną. Odwłok samicy ma wydłużone i na szczycie zaokrąglone pokładełko oraz przydatki tylne co najmniej tak długie jak przydatki przednie. Jej torebka kopulacyjna odznacza się krótkim, walcowatym przedsionkiem, jajowatym korpusem z zesklerotyzowaną łatką przy ujściu przewodu, a samym przewodem zaopatrzonym w skleryty. Genitalia samca mają przeciętnie rozwinięty unkus z hakowatym wierzchołkiem, zazwyczaj krótszy od winkulum tegumen, spiczasto zakończoną krawędź brzuszną walwy, wyrostek walwy (harpe) trójkątny lub całkiem nieobecny, umiarkowanie rozwinięty sakulus, silnie zesklerotyzowaną i szeroką zawieszkę, długą i wąską jukstę oraz zazwyczaj krótki i szeroki edeagus ze stosunkowo krótką, jajowatą, błoniastą wezyką opatrzoną drobnymi kolcami[1].

Ekologia i występowanie

Gąsienice są lichenofagami żerującymi na porostach[2].

Przedstawiciele rodzaju występują w krainach: palearktycznej, nearktycznej, etiopskiej i orientalnej, przy czym zdecydowana większość gatunków zamieszkuje pierwszą z wymienionych[3]. W Europie stwierdzono obecność siedmiu gatunków z podrodzaju nominatywnego[4] i czterech z podrodzaju Eutheles[5]. Z terenu Polski wykazano trzy gatunki[6] (zobacz: Bryophilinae Polski).

Taksonomia

Takson ten wprowadzony został w 1818 roku przez Jacoba Hübnera[7][3]. W 1820 roku Hübner wprowadził jeszcze rodzaj Euthales[8]. W 1908 roku George Francis Hampson gatunkiem typowym Cryphia wyznaczył Noctua receptricula[9], opisaną w 1803 roku przez Hübnera[10][3], a gatunkiem typowym Euthales wyznaczył Noctua algae[9], opisaną w 1775 roku przez Johana Christian Fabriciusa[11]. W 2009 roku Euthales obniżony został on do rangi podrodzaju w obrębie Cryphia przez Michaela Fibigera i współpracowników[12].

Do rodzaju należą gatunki[3]:

Przypisy

  1. Hui-Lin Han, Vladimir Kononenko, Gottfried Behounek. Three new species of the subfamily Bryophilinae from China (Lepidoptera, Noctuidae). „Zootaxa”. 3108, s. 53-63, 2011. Magnolia Press. 
  2. Jarosław Buszko: Klucze do oznaczania owadów Polski cz. XXVII Motyle – Lepidoptera, zeszyt 53g. Sówki – Noctuidae. Podrodzina Bryophilinae. Warszawa, Wrocław: Polskie Towarzystwo Entomologiczne, Państwowe Wydwanictwo Naukowe, 1985.
  3. a b c d Markku Savela: Cryphia Hübner, 1818. [w:] Funet.fi [on-line]. [dostęp 2024-12-19].
  4. Cryphia (Cryphia) Hübner, 1818. [w:] Pan-European Species directories Infrastructure Portal [on-line]. [dostęp 2024-12-21].
  5. Cryphia (Euthales) Hübner, 1822. [w:] Pan-European Species directories Infrastructure Portal [on-line]. [dostęp 2024-12-21].
  6. Krzysztof Jonko: Noctuidae Polski. [w:] Motyle Europy [on-line]. [dostęp 2019-02-20].
  7. Jacob Hübner: Zuträge zur Sammlung exotischer Schmettlinge, bestehend in Bekundigung einzelner Fliegmuster neuer oder rarer nichteuropäischer Gattungen. 1818–1825 [1818], s. 14. [dostęp 2024-12-21].
  8. Jacob Hübner: Verzeichnis bekannter Schmettlinge. 1816–1826 [1820], s. 177–208 (205). [dostęp 2024-12-21].
  9. a b George Francis Hampson: Catalogue of the Lepidoptera Phalaenae in the collection of the British Museum. Volume VII: Noctuidae: Acronyctinae pt. 1. London: Trustees of the British Museum, 1908, s. 618.
  10. Jacob Hübner: Sammlung europäischer Schmetterlinge. 4. Augsburg: 1803, s. pl. 6.
  11. Johan Christian Fabricius: Systema entomologiae, sistens insectorum classes, ordines, genera, species, adiectis synonymis, locis, descriptionibus, observationibus. Flensburg, Leipzig: Officina Libraria Kortii, 1775, s. 614. (łac.).
  12. Fibiger, M. ; L. Ronkay ; A. Steiner; Zilli, A: Noctuidae Europaea Vol. 11: Nolinae (s.l.): Heliothinae, Metoponinae, Eustrothiinae, Bagisarinae, Pantheinae, Raphainae, Dilobinae, Acronyctinae & Bryophilinae. Soro: Entomological Press, 2009, s. 255. ISBN 978-978-8789-43-7.

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya