Czas eteru
Czas eteru – historyczna metoda diagnostyczna, stosowana w ocenie wydolności krążenia płucnego.
Badanie wykonywano, wstrzykując szybko do prawej żyły łokciowej niewielką objętość (0,3 ml) jałowego eteru do narkozy w 5 ml NaCl. Badany pacjent zgłaszał, gdy zaczynał czuć drażniącą woń eteru, dostarczonego z krążeniem małym do płuc i dyfundującego z pęcherzyków płucnych do dróg oddechowych. Prawidłowo czas eteru wynosił 4-8 s, w zastoju w krążeniu płucnym i niektórych chorobach płuc ponad 18 s. Skrócenie obserwowano w nadczynności tarczycy, gorączce, innych przyczynach krążenia hiperkinetycznego[1].
Przypisy
- ↑ Edward Szczeklik i Andrzej Szczeklik: Diagnostyka ogólna chorób wewnętrznych. Wydanie VII. PZWL 1979 ISBN 83-200-0019X s. 218
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.