Czerlany

Czerlany
Черляни
Ilustracja
Pałac-papiernia czerlańska Henryka Kolischera (1904)
Państwo

 Ukraina

Obwód

 lwowski

Rejon

lwowski

Wysokość

274 m n.p.m.

Populacja

 

• liczba ludności

568

Nr kierunkowy

+380 3231

Kod pocztowy

81554

Tablice rejestracyjne

BC

Położenie na mapie hromady Gródek
Mapa konturowa hromady Gródek, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „Czerlany”
Położenie na mapie Ukrainy
Mapa konturowa Ukrainy, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Czerlany”
Położenie na mapie obwodu lwowskiego
Mapa konturowa obwodu lwowskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Czerlany”
Położenie na mapie rejonu lwowskiego
Mapa konturowa rejonu lwowskiego, po lewej nieco na dole znajduje się punkt z opisem „Czerlany”
Ziemia49°44′59″N 23°39′57″E/49,749722 23,665833

Czerlany (ukr. Черляни) – wieś na Ukrainie w obwodzie lwowskim, w rejonie lwowskim, w hromadzie Gródek[1], nad rzeką Wereszyca.

W Czerlanach powstała papiernia, którą usprawnił Franciszek Rychnowski, a od 1871 do 1876 prowadził Karol Scipio del Campo, zaś na początku XX wieku przejął dr Henryk Kolischer[2].

W 1882 we wsi urodził się Jakub Krzemieński, późniejszy generał brygady Wojska Polskiego.

Po kampanii wrześniowej we wsi założono jeniecki obóz pracy przymusowej dla wziętych do niewoli żołnierzy Wojska Polskiego. Obóz został zorganizowany w kwietniu 1941 r. i istniał do napaści Niemiec na ZSRR. W obozie przebywało od 800 do 2000 jeńców. Wzięci do niewoli żołnierze pracowali przy budowie lotniska po 12 godzin dziennie. Teren robót ziemnych był ogrodzony drutem kolczastym, a porządku doglądało NKWD. Za wykonaną normę jeńcy otrzymywali 400 g chleba i dwa razy dziennie zupę, zaś za niewykonaną – 300 g chleba i raz zupę. Komendant obozu zorganizował orkiestrę i chór. W czasie wymarszu jeńców na roboty i ich powrotu orkiestra grała przy bramie, a chór śpiewał piosenki po rosyjsku. Miało to poprawić wydajność pracy. Niestawiających się w miejscu robót karano karcerem, zakazywano wysyłać listy do rodziny. Nocami NKWD prowadziło przesłuchania, stosując tortury psychicznie i fizycznie. Kilka razy w tygodniu prowadzono pogadanki polityczne, na których informowano jeńców o wydarzeniach ze świata. O Polsce mówiono, że przestała istnieć raz na zawsze. Po wybuchu wojny niemiecko-radzieckiej obóz został pieszo ewakuowany do Starobielska[3].

Do 2000 roku w rejonie gródeckim[4].

Przypisy

  1. Про визначення адміністративних центрів та затвердження територій територіальних громад Львівської області [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2026-03-04] (ukr.).
  2. Papiernia czerlańska. „Nowości Illustrowane”. 11, s. 5, 10 grudnia 1904. 
  3. Piotr Żaroń, Obozy jeńców polskich w ZSRR w latach 1939-1941, Warszawa 1994, s. 129-131.
  4. Про утворення та ліквідацію районів [online], Офіційний вебпортал парламенту України [dostęp 2026-03-04] (ukr.).

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya