Danuta Danek

Danuta Danek
Ilustracja
prof. dr hab. Danuta Danek podczas wykładu Dlaczego miłość romantyczna musi być nieszczęśliwa, wygłoszonego w Pałacu Staszica w ramach XIV Warszawskiego Festiwalu Nauki (19 września 2010)
Imię i nazwisko

Danuta Jadwiga Danek

Data i miejsce urodzenia

23 marca 1938
Piekary Śląskie

Narodowość

polska

Dziedzina sztuki

literatura

Danuta Danek (ur. 23 marca 1938 w Piekarach Śląskich) – historyk literatury, eseistka, tłumaczka.

Życiorys

Urodziła się w Piekarach Śląskich, w rodzinie Kazimierza Danka, adwokata, i Małgorzaty z domu Urbanek, tłumaczki przysięgłej. W latach 1952–1955 uczyła się w gimnazjum w Gliwicach. Następnie studiowała polonistykę na Wydziale Filologicznym Uniwersytetu Warszawskiego, którą ukończyła w roku 1961. W latach 1959–1961 publikowała recenzje w miesięczniku „Twórczość”[1]. W 1962 r. rozpoczęła pracę w Instytucie Badań Literackich PAN. W roku 1970 otrzymała tytuł doktora, a w 1980 doktora habilitowanego nauk humanistycznych na podstawie pracy pt. Dzieło literackie jako książka. O tytułach i spisach rzeczy w powieści. Od 1992 r. jest profesorem nauk humanistycznych. Początkowo zajmowała się zagadnieniami z dziedziny teorii literatury; później zaczęła łączyć w swoich pracach warsztat badacza literatury z warsztatem psychoanalitycznym.

W latach 1966–1968 prowadziła bezpłatnie zajęcia z poetyki w Katedrze Teorii Literatury Uniwersytetu Warszawskiego, w 1971 r. uczyła poetyki na Uniwersytecie M. Curie-Skłodowskiej w Lublinie, w latach 1976–1978 na Wydziale Wiedzy o Teatrze Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. Uczestniczyła w akcjach odczytowych Instytutu Badań Literackich, w szczególności mających na celu dokształcanie nauczycieli. W latach 1998–2004 prowadziła wykłady i seminarium na temat: Literatura i psychoanaliza w ramach Podyplomowego Studium Humanistycznego w Instytucie Badań Literackich. Od 2006 r. wygłasza otwarte wykłady z cyklu Literatura i psychoanaliza w ramach wrześniowych Festiwali Nauki w Warszawie. W latach 2009–2019 prowadziła kurs autorski Literatura i psychoanaliza w Instytucie Badań Literackich, od 2021 r. prowadzi go w ramach działalności edukacyjnej Towarzystwa Literackiego im. A. Mickiewicza w Warszawie.

W 1973 r. otrzymała stypendium Rządu Francuskiego (w ramach wymiany z Polską Akademią Nauk). Półroczna kwerenda w Bibliothèque Nationale w Paryżu dostarczyła dużej części materiału pracy habilitacyjnej Dzieło literackie jako książka. Rezultatem pobytu stypendialnego jest także przekład arcydziełka powieściowego z XVII w.: Lettres portugaises i rozprawy poświęcone temu utworowi. W 2007 r. otrzymała grant Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego na projekt badawczy własny: „Zofia Szymanowska-Lenartowiczowa. Studium osobowości w świetle jej pisarstwa i obraz z dziejów twórców polskich na obczyźnie w XIX w. (z wykorzystaniem rękopisów)”. W 2014 r. otrzymała grant tegoż Ministerstwa na projekt badawczy własny: „Stanisław Morawski: <Wspomnienia. Maria Szymanowska>. Opracowanie i wydanie tekstu z rękopisu, z aparatem krytycznym, notą edytorską, rozprawą poświęconą biografii i twórczości autora oraz materiałem ilustracyjnym”.

Członek Zarządu Towarzystwa Popierania i Krzewienia Nauk w latach 2006–2010. Członek Zarządu Sekcji Autorów Dzieł Naukowych Stowarzyszenia Autorów ZAiKS od 2013 r., przewodnicząca Zarządu od 2017 r. i członek Rady Stowarzyszenia od 2022 r.

Książki

  • O polemice literackiej w powieści, PIW, Warszawa 1972.
  • Dzieło literackie jako książka. O tytułach i spisach rzeczy w powieści, PWN, Warszawa 1980. ISBN 83-01-01920-4.
  • Sztuka rozumienia. Literatura i psychoanaliza, Wydawnictwo IBL, Warszawa 1997. ISBN 83-85605-41-X.
  • Śmierć wewnętrzna. Literatura w świetle doświadczenia psychoanalitycznego, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2012. ISBN 978-83-7453-073-6.
  • Rękopis znaleziony w Paryżu. Wspomnienia Stanisława Morawskiego o Marii Szymanowskiej, wstęp i opracowanie D. Danek, fotografie K. Hejkego, Terra Nova, Warszawa 2013.
  • Melancholia i poznanie. „Autobiografie” Elizy Orzeszkowej, wstęp i opracowanie D. Danek, fotografie K. Hejkego, Terra Nova, Warszawa 2015.
  • Tajemnica miłości romantycznej. Zygmunt Krasiński i Delfina Potocka, słowo/obraz terytoria, Gdańsk 2022.

Prace edytorskie

  • G. Bychowski, Słowacki i jego dusza. Studium psychoanalityczne [wznowienie publikacji z 1930 r.]. Wstęp [Gustaw Bychowski - zapoznana postać z dziejów kultury polskiej] i oprac. D. Danek, Universitas, Kraków 2002.
  • Pamiętnik pacjentki [wznowienie publikacji z 1926 i 1928 r.]. Wstęp [Dziennik Bezimiennej] i oprac. D. Danek, Universitas, Kraków 2001 [2002].
  • S. Morawski, Szymanowska, zob.: Rękopis znaleziony w Paryżu. Wspomnienia Stanisława Morawskiego o Marii Szymanowskiej.
  • E. Orzeszkowa, Wspomnienia, Autobiografia w listach, Pamiętnik, Zwierzenia, zob.: Melancholia i poznanie „Autobiografie” Elizy Orzeszkowej.

Wybrane przekłady

  • G.-J. de Lavergne de Guilleragues, Listy portugalskie, przełożyła i wstępem poprzedziła D. Danek, PIW 1980.
  • B. Bettelheim, Cudowne i pożyteczne. O znaczeniach i wartościach baśni. Przełożyła, wprowadzeniem, objaśnieniami i posłowiem opatrzyła D. Danek, PIW, Warszawa 1985, W.A.B., Warszawa 1996, W.A.B. Warszawa 2010, PIW, Warszawa 2023.
  • B. Bettelheim, Rany symboliczne. Rytuały inicjacji i zazdrość męska. Przełożyła i wstępem opatrzyła D. Danek, „Czytelnik”, Warszawa 1989.
  • B. Bettelheim, Freud i dusza ludzka. Przełożyła i przedmową opatrzyła D. Danek, PIW, Warszawa 1991, J. Santorski Agencja Wydawnicza, Warszawa 1994.
  • B. Bettelheim, Schizofrenia jako reakcja na sytuacje skrajne, Odra 1990 nr 9, s. 40–47.
  • B. Bettelheim, Sztuka i kształcenie artystyczne. Wizja osobista, Tytuł 1992 nr 3, s. 57–76.

Eseje

Z cyklu Zwierzenia

  • Mickiewiczowska i Gombrowiczowska miłość do menippei albo „Dziady” i „Operetka” - i Mozart, Twórczość 1989 nr 5, s. 88–95.
  • Pisanie jako zabijanie, Twórczość 2014 nr 7, s. 78–82.
  • Duch pisarza zaklęty w rękopisie, Twórczość 2015 nr 5, s. 52–61.
  • Odzew pani teolog na cierpienia Mickiewicza-bitego dziecka, Twórczość 2015 nr 12, s. 63–75.
  • Żałobne, Twórczość 2015 nr 7, s. 125–129.
  • Trzy glosy do nowego wydania „Autobiografii” Orzeszkowej, Twórczość 2016 nr 7-8, s. 117–129.
  • Nierozpoznane, Twórczość 2017 nr 9, s. 136–140.
  • Przekład w te i wewte czyli „Waleria” po polskiemu, Twórczość 2019 nr 1, s. 143–147.

Małe teksty prozatorsko-poetyckie

  • Ciała, Teksty 1973 nr 6, s. 187–194.
  • Astrea”, Teksty 1974 nr 1 (z tłumaczonymi fragmentami powieści Honoriusza d'Urfé Astrée z XVII w.), s. 189–197.
  • Wcielenia, Teksty 1974 nr 3, s. 183–187.
  • Kamienie, Teksty 1974 nr 5, 153–154.
  • Zaduma w Ermenonville. Natura, Teksty 1974, nr 6, s, 153–156.
  • Intymny mały raj. Hegel, Teksty 1976 nr 1, s. 175–176.
  • Klatki. Biografia imaginowana, Teksty 1977 nr 3 (tekst o malarstwie P. Bogusławskiego, zdjęty przez cenzurę).
  • Coniedzielne święto człowieczeństwa, Gazeta Wyborcza 26. 10. 1991 (dział Arka Noego).
  • Tekst bez tytułu w programie wystawy Malarstwo Piotra Bogusławskiego w Galerii Kordegarda w Warszawie, 7.12.1977–1.01.1998.
  • Dokąd sięga „fotografia ojczysta”, tekst w programie wystawy K. Hejkego Od Kresów po Kamczatkę w Miejskim Domu Kultury w Szczytnie w 2014 r.
  • Hieroglify cierpienia, tekst wstępno-dedykacyjny w publikacji: Niezatapialni. Antologia poezji młodzieży z Hostelu w Otwocku, Otwock 2017

Wywiady

  • Ludzkie dążenie do pełni. Rozmowa z doc. dr Danutą Danek, rozmawiała J. Stefańska, Antena 1986 nr 41, s. 3.
  • Upublicznione fragmenty rozmowy z Danutą Danek, Teksty Drugie 1998 nr 1–2, s. 185–205.
  • „Dlaczego nikt nas tego nie uczy?” Rozmowa z prof. Danutą Danek, Polonistyka 2011 nr 10, s. 61–62.
  • Sztuka rozumienia i sztuka widzenia. I. Rozmowa z Danutą Danek, Przestrzenie Teorii 2013 nr 19, s. 173–178.

Wystawa

  • Rękopis znaleziony w Paryżu. Stanisław Morawski o Marii Szymanowskiej (współautor: K. Hejke), Muzeum Literatury im. A. Mickiewicza w Warszawie, 11.06 – 27.07 2014 r.

Wybrane omówienia publikacji autorki

  • J. Trzynadlowski, (bez tytułu, recenzja książki Dzieło literackie jako książka. O tytułach i spisach rzeczy w powieści), Rocznik Literacki 1984.
  • Z. Mikołejko, Nos, literatura i psyche (niestaranne wypiski z Danuty Danek), Twórczość 2000 nr 1, s. 81–92.
  • E. Nowicka, Odnaleziony głos, Nowe Książki 2014 nr 4, s. 24–25.
  • J. Bachórz, Kolejne uwagi o Stanisławie Morawskim i jego „Wspomnieniach o Marii Szymanowskiej” oraz o rozmyślaniach Danuty Danek w tonacji nie tylko nokturnowej, Twórczość 2015 nr 5, s. 128–135.
  • G. Borkowska, Orzeszkowa: dzieciństwo i dojrzałość, Twórczość 2016 nr 7–8, s. 226–229.
  • M. Czermińska, Freud, Orzeszkowa i zimowe epifanie, Teksty Drugie 2016 nr 5.
  • G. B. Tomaszewska, Prawo do intymności, Nowe Książki 2023 nr 5, s. 36–37.

Nagrody

  • Nagroda naukowa im. Tadeusza Mikulskiego przyznana przez Radę Naukową Instytutu Badań Literackich za książkę O polemice literackiej w powieści (1972)[1]
  • Nagroda 100-lecia Stowarzyszenia Autorów ZAiKS przyznana przez Radę Stowarzyszenia za całokształt twórczości (2023)[2]

Przypisy

  1. a b Danek Danuta – Słownik Pisarzy i Badaczy XX i XXI w. [online], pisarzeibadacze.ibl.edu.pl [dostęp 2025-03-25] [zarchiwizowane z adresu 2025-01-26].
  2. Laureaci Nagród ZAiKS-u [online], zaiks.org.pl [dostęp 2025-03-25].

Linki zewnętrzne

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya