Danuta Letowt

Danuta Maria Letowt

Danusia, Wiesia

Data i miejsce urodzenia	6 czerwca 1924 Grodno
Data i miejsce śmierci	27 sierpnia 1944 Warszawa
Przebieg służby
Siły zbrojne	Narodowa Organizacja Wojskowa Armia Krajowa
Główne wojny i bitwy	II wojna światowa
Odznaczenia

Danuta Maria Letowt ps „Danusia”, „Wiesia” (ur. 6 czerwca 1924 (1926?) w Grodnie, zm. 27 sierpnia 1944 w Warszawie) – łączniczka i sanitariuszka kompanii batalionu „Parasol” Zgrupowania AK „Radosław”, pośmiertnie odznaczona Orderem Virtuti Militari^[1].

Danuta Maria Letowt urodziła się 6 czerwca 1924 (1926?) w Grodnie w rodzinie lekarza wojskowego Witolda Letowt oraz jego żony Marii. Była w konspiracji w Narodowej Organizacji Wojskowej jako kurierka i kolporterka prasy. Od stycznia 1944 jako „Danusia", „Wiesia" była członkinią w Armii Krajowej^[1]. Podczas powstania warszawskiego była łączniczką w drużynie w baonie „Gustaw” NOW-AK, którą dowodził jej brat Stanisław, a następnie od 3 sierpnia w III plutonie 1 kompanii Batalionu „Parasol” Zgrupowania „Radosław”^[1]. Później jako sanitariuszka przeszła do IV plutonu 1 kompanii tegoż batalionu, którym dowodził plut. pchor. Janusz Brochwicz-Lewiński| „Gryf”. Brała udział m.in. w walkach o utrzymanie tzw. Pałacyku Michla znajdującym się na Woli^[1]. Następnie przeszła na Stare miasto, gdzie w dniu 27 sierpnia 27 żołnierzy Batalionu „Parasol” zginęło pod gruzami Pałacu Krasińskich na Starym Mieście. Wśród zasypanych była „Danusia”^[1].

Jej prochy spoczywają na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w kwaterze A-24^[2].

• Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari – pośmiertnie Rozkazem Dowódcy AK z 1 października 1944^[3][4]
• Krzyż Walecznych

• Elżbieta Zawacka: Słownik biograficzny kobiet odznaczonych orderami wojennymi Virtuti Militari. T. II. Toruń: Fundacja „Archiwum i Muzeum Pomorskiej Armii Krajowej oraz Wojskowej Służby Polek”, 2005, s. 149–150. ISBN 83-88693-08-5.
• Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa Danuta Letowt [dostęp 2023-09-06]