Danuta Piasecka

Danuta Piasecka – polska baletmistrzyni, solistka baletu Teatru Wielkiego w Warszawie, Maître de ballet w teatrach operowych w Palermo, Rzymie, Florencji, Weronie, Bratysławie; pedagog i metodyk tańca klasycznego, wykładowca Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie. Uhonorowana m.in. srebrnym Krzyżem Zasługi, nagrodą i godnością senatora Międzynarodowej Akademii Medycejskiej we Florencji, medalem Zasłużony Kulturze Gloria Artis^[1].

W 1963 r. ukończyła Państwową Szkołę Baletową w Poznaniu w klasie Olgi Sławskiej-Lipczyńskiej. W latach 1963–1968 studiowała na Wydziale Baletmistrzowskim w Konserwatorium im. Rimskiego-Korsakowa i na Wydziale Pedagogicznym w Akademickiej Szkole Baletowej im. A.J. Waganowej w Leningradzie uzyskując tytuł magistra sztuki. W obu uczelniach studiowała u wybitnych artystów – pedagogów, takich jak: Wiera Siergiejewna Kostrowicka, Natalia Aleksandrowna Kamkowa, Inna Borysewna Zubkowska, Feia Iwanowna Bałabina, Nina Wiktorowna Bielikowa, Borys Jakowlewicz Bregwadze, Aleksander Iwanowicz Puszkin (taniec klasyczny, metodyka nauczania tańca klasycznego); Tatiana Bazilewska-Bujanowska, Ninel Aleksandrowna Pietrowa, Margarita Nikołajewna Ałfimowa (literatura baletowa); Nikołaj Nikołajewicz Sieriebriennikow (partnerowanie); Jurij Jakowliewicz Drużynin (taniec charakterystyczny); Ludmiła Andrjejewna Linkowa (krytyka baletu); Izaak Dawidowicz Glikman (historia teatru); Anatolij Nikodimowicz Dimitriew (czytanie partytur).

W 1968 roku Danuta Piasecka wzięła udział w Międzynarodowym Konkursie Baletowym w Warnie: tańczyła: pas de deux z Il aktu baletu Giselle, pas de deux z. III aktu baletu Śpiąca królewna, duet Ptak i myśliwy (E. Grieg, choreografia L. Jakobson)^[2].

Po studiach, w 1968 roku, rozpoczęła pracę artystyczną w Teatrze Wielkim w Warszawie, przechodząc wszystkie szczeble awansu zawodowego tancerza scenicznego. Była solistką w latach 1970–1989, do zakończenia kariery scenicznej.

Występowała wówczas we wszystkich baletach Teatru Wielkiego, kreując m.in. role:

1969 – Wiosna, Jesień, pawana w balecie Kopciuszek (S. Prokofiew/ A. Cziczinadze)

1970 – Taniec z tamburynami w balecie Romeo i Julia (S. Prokofiew/A. Cziczinadze)

1971 – Juanita, Grands pas w balecie Don Kichot (A. Minkus/A. Cziczinadze)

1972 – Giselle w balecie Giselle (A. Adam/A. Cziczinadze)

1972 – główne role w Czterech baletach (poemat symfoniczny Odlewnia stali (A. Mosołow/J. Lazzini)

1973 – rola Ćmy i Tancerki wschodu w balecie Pan Twardowski (L. Różycki/W. Gruca)

1973 – pas de trois, pas de quatre, narzeczona w balecie Jezioro łabędzie (P. Czajkowski/B. Chaliułow)

1974 – Rzeźba I w balecie Rzeźby mistrza Piotra (R. Twardowski/T. Kujawa)

1974 – Wskazówka zegara, Wiara w balecie Coppelia (L. Delibes/A. Messerer)

1975 – Chiarina w balecie Karnawał (R. Schuman/W. Gruca)

1978 – Enona w balecie Fedra w Baletach Serge’a Liffara (G. Auric/Liffar)

1979 – Ptak miłości w balecie Szeherezada (M. Rimski– Korsakow/R. Kuzniecowa)

1979 – solistka w Symfonii klasycznej (S. Prokofiew/W. Jelizariew)

1980 – postać Orła w balecie Rara Avis, w Baletach A. Mendeza

1981 – walc cis– moll, mazurek D– dur w balecie Les Sylphides (F.Chopin/J. Plasecki wg M. Fokira)

1982 – Zefir i Fora w operze Hrabina (S. Moniuszko/W. Borkowski)

1982 – solistka w Mitach (K. Szymanowski/T. Kujawa)

1983 – Wróżka srebrna w balecie Śpiąca Królewna (P. Czajkowski/P. Gusiew)^[3]

Występowała także w wielu teatrach baletowych i operowych w Niemczech, Danii i Włoszech^[4].

Od 1968 do 1995 roku pracowała w Państwowej Szkole Baletowej w Warszawie ucząc tańca klasycznego i literatury baletowej. Wśród uczniów i absolwentów byli min. Sylwia Dytkowska i Anna Grabka–Szpilman.

W 1972 roku współtworzyła ramy programowe Zaocznych Wyższych Studiów Nauczycieli Tańca, podejmując pracę w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Warszawie.

W uczelni tej, dzisiejszym Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie, do 2025 r. była wykładowcą tańca klasycznego, dydaktyki i literatury baletowej. Pod jej okiem kształcili się m.in. Bożena Kociołkowska, Elżbieta Jaroń, Jolanta Rybarska, Irena Tarasiewicz, Barbara Sier-Janik, Maria Bilska, Zygmunt Sidło i Kazimierz Wrzosek (nauczyciele, kierownicy artystyczni, dyrektorzy szkół baletowych)^[5].

Od 1981 roku Danuta Piasecka współpracowała z wieloma teatrami we Włoszech. W Teatro Massimo w Palermo, Teatro Comunale we Florencji, Teatro Dell’Opera w Rzymie, Teatro Arena di Werona zatrudniona była na stanowisku maestra di ballo, prowadząc zajęcia zespołowe, lekcje tańca klasycznego oraz próby repertuaru baletowego. Pod jej okiem doskonaliły swoje umiejętności największe włoskie baleriny – Carla Fracci, Elisabetta Terabus, Margherita Parifla i Marga Nativo. Wiele innych uczestniczyło w prowadzonych przez nią międzynarodowych stażach baletmistrzowskich.

Pracowała również w Narodowej Akademii Tańca w Rzymie, a także w Słowackim Teatrze Narodowym (Slowenske Narodne Divadlo) w Bratysławie jako pedagog gościnny^[6].

1979 – współpraca w przygotowaniu premiery baletu Giselle w Teatrze Wielkim w Łodzi

1980 – 1981– Maître de ballet (Maestra di ballo) w Teatro Massimo di Palermo (Palermo/Włochy) 1985 – 1986 – Maître de ballet (Maestra di ballo) w Teatro Comunale di Firenze (Palermo/Włochy)

1987 – wykładowca letniego kursu Stage Inaugurale we Florence Dance Center (Florencja/Włochy)

1988 – wykładowca letniego kursu Nel nome di Tersicore w Teatro Tenda we Florencji (Włochy)

1988 – Stage di Danza Classica con Danuta Piacecka (Caserta/Włochy)

1989 – Maître de ballet (Maestra di ballo) w Teatro Dell’Opera di Roma (Rzym/Włochy)

1989 – wykładowca zimowego kursu tańca klasycznego w II Centro Studi Danra (Caserta/Włochy) 1990 – Grand pas z baletu Paquita; Les Sylphides – przygotowanie występu scenicznego na egzamin dyplomowy prowadzonej klasy (Teatr Wielki w Warszawie) 1990,

1992 – wykładowca letniego kursu Vacanze con la Danza (Grado/Włochy)

1994 – wykładowca letniego kursu Stage Internazionale di Danza (Roncegno/Włochy)

1995 – Pas d’action z baletu La Bayadère – przygotowanie występu scenicznego na egzamin dyplomowy prowadzonej klasy (Teatr Wielki w Warszawie)

1998 – wykładowca tańca klasycznego i literatury baletowej w Państwowej Akademii Tańca w Rzymie (Academia Nationale di Danza, Roma).

2010– 2011– baletmistrz w Slovenske Narodne Divadlo (Bratysława/Włochy)

2013 – Maître de ballet (Maestra di ballo) w Venezia Balletto A.S.D – Centro di Formazione Profesionale (Wenecja, Włochy)^[7]

1987 – srebrny Krzyż Zasługi (Teatr Wielki w Warszawie)

1989– Premio Europeo Lorenzo il Magnifico (Accademia Internazionale Medicea – Florencja/Włochy)^[8]

1989 – Senator honorowy Międzynarodowej Akademii Medycejskiej we Florencji (Accademia Internazionale Medicea Florencja/Włochy)^[9]

2011 – odznaka honorowa „Zasłużony dla Kultury Polskiej”

2018 – srebrny medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”^[10].

• https://archiwum.teatrwielki.pl/osoba/baza/danuta-piasecka dostęp 2025-10-10
• https://taniecpolska.pl/ludzie-tanca/danuta-piasecka/ dostęp 2025-10-10
• Danuta Piasecka, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2026-03-18] .
• Uniwersytet Muzyczny im. Fryderyka Chopina, Pedagodzy kierunku „Taniec”
• 5. TANIEC W WARSZAWIE – SPOŁECZEŃSTWO, EDUKACJA, KULTURA. Wydawnictwo pokonferencyjne, Centrum Sztuki Tańca w Warszawie, Warszawa 2018
• Nagroda Lorenco di Magnifico, „Trybuna Ludu”, 30.09. 1989
• Włoski Nobel dla polskiej baleriny, „Express Wieczorny”, 1.10.1989
• Paola de Naglia rozmawia z Danutą Piasecką, miesięcznik In Scena, La rivista mensile dello spettacolo – diretto da Nuccuo Messina, Rzym 2005