Danuta Sadowska
| Państwo działania | |
|---|---|
| Data i miejsce urodzenia | |
| Data i miejsce śmierci | |
| Doktor habilitowany nauk matematycznych | |
| Specjalność: analiza matematyczna | |
| Alma Mater | |
| Doktorat |
1956 – nauki matematyczne |
| Habilitacja | |
| Nauczyciel akademicki | |
| Uczelnia | |
| Prodziekan | |
| Wydział | |
| Okres spraw. |
1966–1969 |

Danuta Sadowska (ur. 17 grudnia 1915 w Wiaźmie, zm. 19 października 1979 w Łodzi) – polska matematyczka.
Życiorys
Urodziła się w rodzinie urzędnika kolejowego Aleksandra Grzesikowskiego. W 1920 roku wraz z rodziną przeniosła się do Wilna, gdzie w latach 1925–1933 uczęszczała do Gimnazjum im. ks. Czartoryskiego. W latach 1933–1937 studiowała matematykę na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie. W 1937 roku uzyskała tytuł magistra matematyki (praca dyplomowa zatytułowana była „Szeregi Rademachera”) i podjęła pracę nauczycielską w Baranowiczach. Wojnę spędziła w Wilnie, a w 1945 roku przeniosła się wraz z rodziną do Łodzi. W latach 1946–1948 pracowała w liceum dla dorosłych.
Pracę na Politechnice Łódzkiej rozpoczęła w 1948 roku, od 1954 roku uczestniczyła aktywnie w pracach Instytutu Matematycznego PAN, gdzie była zatrudniona na etacie adiunkta. W 1956 roku na Politechnice Warszawskiej uzyskała stopień doktora (w ówczesnym nazewnictwie kandydata) nauk matematycznych. Promotorem był Witold Pogorzelski, praca nosiła tytuł „Zagadnienie Cauchy'ego dla układu parabolicznego badane metodą kolejnych przybliżeń” i została obroniona 9 listopada 1956. W tym samym roku objęła stanowisko zastępcy profesora na PŁ. Tytuł naukowy docenta uzyskała w Instytucie Matematycznym PAN w 1963 roku na podstawie rozprawy „Zagadnienie Cauchy'ego dla układu parabolicznego, którego współczynniki zależą od funkcji niewiadomej”. Od 1963 roku współpracowała także z Katedrą Matematyki Politechniki Warszawskiej. W latach 1966–1969 pełniła funkcję prodziekana Wydziału Elektrycznego Politechniki Łódzkiej. W 1967 roku wraz z utworzeniem nowej Katedry Matematyki na Wydziale Elektrycznym Politechniki Łódzkiej została jej kierownikiem, pełniąc tę funkcję do roku 1970. Od roku 1970 pracowała w Instytucie Matematyki Politechniki Łódzkiej.
Została pochowana na Starym Cmentarzu w Łodzi.
Potomkowie naukowi
Jej potomkami naukowymi są:
Bibliografia
- Roman Duda: Matematycy XIX i XX wieku związani z Polską. Wrocław: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2012, s. 408. ISBN 978-83-229-3316-9.
- Izabela Jóźwik, Małgorzata Terepeta. Matematyka na Politechnice Łódzkiej w latach 1945-70. „Antiquitates Mathematicae”. 9, s. 116-136, 2015. Polskie Towarzystwo Matematyczne. DOI: 10.14708/am.v910.630.
- Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 225.
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.