Daochuo

Daochuo
Ilustracja
Mistrz Daochuo
Data urodzenia

562

Data śmierci

27 kwietnia 645

Szkoła

Szkoła Czystej Krainy

Następca

Shandao

Zakon

Mahajana

Daochuo (chiń. 道綽, pinyin Dàochuò; jap. Dōshaku; 562, zm. 27 kwietnia 645) – chiński mnich buddyjski związany ze Szkołą Czystej Krainy.

Biografia i nauki

Urodził się i spędził dzieciństwo w Bingzhou w prowincji Shanxi. Po zostaniu mnichem buddyjskim studiował Sutrę Nirwany.

W 609 r., według legendy, odwiedził klasztor Tanluana i po przeczytaniu epitafium tego prekursora doktryny Czystej Krainy był pod takim wrażeniem, że rozpoczął studiowanie i praktykowanie nauk Czystej Krainy. Praktykował nianfo i recytowanie Sutry nieskończonego życia (Dłuższa Sukhāvatīvyūha Sūtra 無量壽經 pinyin Wúliángshòu jīng).

W 641 r. przybył do jego klasztoru Xuanzhong, w którym wygłaszał wykład na temat Sutry Amitajurdhjany (skr. Amitāyurdhyāna Sūtra) mnich Shandao. Wykład wywarł na nim takie wrażenie, iż został uczniem mistrza Daochuo.

Jego głównym dziełem jest praca Anle ji (Zbiór esejów o Czystej Krainie). Głównym tematem roztrząsanym przez niego był problem jak w czasach upadku Dharmy ignoranci mogą wejść do Czystej Krainy. Jego odpowiedzią była praktyka nianfo, wywoływania buddy, lub koucheng nianfo, wypowiadania imienia buddy. Gdy ktoś praktykuje nianfo z niepodzielnym umysłem, zło zostanie zwyciężone, wszelkie grzechy wymazane, a dana osoba odrodzi się Zachodnim Raju[1].

Daochuo propagował również wykorzystywanie "pereł Buddy" (佛珠), czyli "różańca", jako środka pomocniczego do liczenia ilości powtórzeń imienia buddy. Wiadomo, że jeden z jego uczniów Daosheng w ciągu tygodnia powtórzył imię buddy milion razy[1].

Jednym z jego wkładów do buddyzmu Czystej Krainy było stworzenie podziału buddyzmu na dwie Drogi: świętą drogę lub drogę mędrców (wszelkie monastyczne praktyki prowadzące do oczyszczenia umysłu) oraz drogę Czystej Krainy (poleganie na łasce buddy Amitabhy.

Linia przekazu

  • Daochuo (562-645)

Przypisy

  1. a b Kenneth Ch’en. Buddyzm in China. A Historical Survey. Str. 346

Bibliografia

  • Kenneth Ch’en. Buddhism in China. A Historical Survey. Princeton University Press. Princeton. 1973. Str. 560. ISBN 0-691-00015-8

Content Disclaimer

Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.

  1. The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
  2. There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
  3. It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
  4. Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
  5. Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.
Kembali kehalaman sebelumnya